اگر آرام شد حالت میان شعر پر دردم ،
بدان من بین اشعارم همیشه گریه میکردم ،
بدان هر مصرعش را من به خون دل وضو دادم
و هر شب با خودم گفتم چرا من دل به او دادم!
اگر در بین اشعارم دلت لرزید و نالیدی . .
و یا نام و نشانی از من آزرده پرسیدی ؛
بدان من عاشقی بودم ك در اشعار خود گم شد ،
دوخط از درد خود را گفت اسیر حرف مردم شد!
#عرفان