اگر  آرام  شد  حالت  میان شعر پر دردم ، بدان من بین اشعارم همیشه گریه میکردم ، بدان هر مصرعش را من به خون دل وضو دادم و هر شب با خودم گفتم چرا من دل به او دادم! اگر در بین اشعارم دلت لرزید و نالیدی . . و یا نام و نشانی از من  آزرده پرسیدی ؛ بدان من عاشقی بودم ك در اشعار خود گم شد ، دوخط از درد خود را گفت اسیر حرف مردم شد! #عرفان

گر بمیرم دلی یاد دل من نکند غم در چشم های یار من جمع نکند

در دل من توان ماندن نیست تو بدان! در خیال من هوایی جز تو در هم نیست تو بمان!