#اختصاصی 🛑 دستگیری اعضا و مرتبطین گروهک تروریستی جیش‌الظلم در چابهار/ زیر ضرب رفتن خانه امن تروریست‌ها طی اقدام مشترک اداره اطلاعات شهرستان چابهار، رزمندگان قرارگاه شهید فولادی و سپاه شهرستان چابهار، تعداد سه نفر از اعضا و مرتبطین گروهک تروریستی جیش الظلم در شهرستان چابهار و روستای درگس شهرستان دشتیاری دستگیر شدند. خانه امن این گروهک تروریستی تحزیه‌طلب در منطقه عثمان آباد چابهار به همراه محموله سلاح و مهمات شامل یک قبضه سلاح m4 ، دو قبضه سلاح کلاشینکف به همراه مقادیری مهمات سلاح‌ m16 کشف گردید. اقدام علیه پاسگاه‌های منطقه مانند باهوکلات و شیرگواز در دستور این تیم تروریستی بوده است. https://eitaa.com/simiyari_morteza

سردسته‌ی اصحاب «بدیم بره» یک روز هسته‌ای رو بدیم بره، یک روز منطقه رو بدیم بره، یک روز موشکی رو بدیم بره، یک روز ناموس‌مون رو بدیم بره و همین‌طوری هی بدیم بره تا دیگه چیزی نمونه! حقیقتا تعابیر مؤدبانه‌ای براش ندارم توی ذهنم! https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809

🛑 خروج از NPT گام نخست اثرگذاری بر محاسبات دشمن تقریبا قطعی‌ست که ما باید به زودی شاهد آغاز دور دیگری از نبرد بین جبهه حق با محوریت ایران اسلامی و جبهه باطل باشیم که شاید این‌بار ائتلافی فراتر از آمریکا و اسراییل باشد و نقش‌آفرینی جدی‌تری از سوی کشورهای عربی و حتی برخی کشورهای اروپایی را در بر بگیرد. درباره‌ی اینکه بازه‌ی زمانی آغاز این نبرد چه زمانی خواهد بود و یا چه طراحی‌های عملیاتی از سوی دشمن اجرایی خواهد شد، می‌شود حرف‌های زیادی زد اما به نظر می‌رسد ما تا زمان رسیدن به ساعت صفر عملیات دشمن،‌ باید آماده‌سازی‌هایی را در کشور صورت دهیم تا هم برای اقدامات دشمن آماده باشیم و هم بر محاسبات او در پیگیری اهدافش اثر مستقیم بگذاریم.. یکی از این آماده‌سازی‌ها که قطعاً اثر ویژه‌ای هم در تغییر محاسبات عملیاتی دشمن دارد و اتفاقا یکی از نقاط هشداری برای دشمن بوده و در طول ماه‌های اخیر تلاش جدی برای جلوگیری از آن صورت داده، مسئله تغییر دکترین هسته‌ای کشور و به‌خصوص مسئله خروج از NPT یا همان پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ایست که با توجه به نقشی که آژانس بین‌المللی اتمی در اعمال و اجرای تهدید و جنگ علیه ایران داشته است، عملا باقی‌ماندن ایران در این پیمان نه تنها از کارکرد و ارزش حقوقی و حمایتی خود افتاده بلکه تبدیل به یک ابزار برای اعمال فشارهای سیاسی و بین‌المللی بر ایران نیز شده است.. البته در این خصوص،‌ بحث‌های فنی و کارشناسی در حوزه حقوق بین‌الملل و دیپلماسی و... وجود دارد که باید در جای خود به آن پرداخت اما در حال حاضر به نظر می‌رسد برای رسیدن به این منظور مطلوب، ضروری‌ست که یک گفتمان‌سازی ملی و یک مطالبه‌گری عمومی در کشور ایجاد شود تا دست متولیان امر چه در حوزه سیاست خارجی و چه در حوزه مدیریت میدان منازعه، برای تحقق اهداف خود، بازتر شود.. https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809

🛑 دنبال تاریخ حمله نباشید؛ دنبال نشانه‌های حمله باشید این روزها یکی از پرتکرارترین موضوعات در اظهارات مقامات آمریکایی و صهیونیستی و رسانه‌های نزدیک به آنها، زمان احتمالی حمله به ایران است؛ یک روز از اقدام پیش از انتخابات گفته می‌شود و روز دیگر از احتمال حمله پس از انتخابات. یک روز به حمله در صورت شکست مذاکرات تأکید می‌شود و روز دیگر حمله در واکنش به یک اقدام خاص از سوی ایران برجسته‌سازی می‌شود. بخشی از این اظهارات بدون تردید برای فشار سیاسی و وادار کردن ایران به امتیازدهی در مذاکرات است؛ اما به‌نظر می‌رسد نمی‌توان احتمال یک کارکرد دیگر را هم نادیده گرفت: «ایجاد اختلال در محاسبات ایران و اجرای نوعی عملیات فریب» در جنگ، فریب لزوماً به معنای انتشار یک دروغ بزرگ نیست. گاهی کافی است مجموعه‌ای از اطلاعات درست، نیمه‌درست و متناقض به‌گونه‌ای کنار هم قرار بگیرند که طرف مقابل نتواند از میان آنها الگوی واقعی را تشخیص دهد. تکرار مداوم بحث «زمان حمله» می‌تواند دقیقاً چنین اثری داشته باشد؛ به‌گونه‌ای که ذهن تحلیلگر به‌جای تمرکز و پایش و تحلیل دقیق مجموعه شاخص‌های نظامی و سیاسی که نشانه‌های اصلی حمله هستند، درگیر پاسخ به این سؤال شود که «بالاخره چه زمانی حمله می‌کنند؟» خطر اصلی زمانی ایجاد می‌شود که یک فرض، به تدریج به «قاعده تحلیلی» تبدیل شود؛ مثلاً اینکه آمریکا به دلیل انتخابات حتماً قبل از آن وارد جنگ نمی‌شود، یا برعکس، هر موج رسانه‌ای درباره حمله را نشانه نزدیک بودن عملیات بدانیم. در هر دو حالت، اگر دشمن بتواند این پیش‌فرض‌ها را در ذهن ما تثبیت کند، بخشی از مسیر غافلگیری را بدون پنهان کردن کامل تحرکات خود طی کرده است. هدف فریب می‌تواند نه مخفی کردن کامل عملیات، بلکه مخدوش کردن برداشت ما از نشانه‌های واقعی عملیات باشد. چیزی که در ایام منتهی به بازه‌ی زمانی آغاز نبرد ۱۲ روزه و نبرد ۴۰ روزه نیز رخ داد و متأسفانه مؤثر هم بود! بنابراین در حال حاضر، مسئله مهم برای ما نباید صرفاً پیدا کردن «تاریخ حمله» باشد؛ بلکه باید سنجید کدام مجموعه از نشانه‌ها واقعاً احتمال تبدیل تهدید به اقدام را بالا می‌برد. بدانیم که در برابر این جنگ روانی و فریب، چه ترس بیجا و چه خوش‌بینی افراطی، هردو همچون یک سم مهلک است و هر دو می‌توانند به خطای محاسباتی منجر شوند. در این میان، هوشیاری یعنی نه هر تهدیدی را نشانه حمله قریب‌الوقوع بدانیم و نه هر وعده‌ای درباره «عدم حمله» را تضمین امنیت تلقی کنیم. دشمن اگر به دنبال غافلگیری باشد، بیش از هر چیز روی این خطای محاسباتی ما حساب می‌کند.. https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809

🛑 فریب امشب و فردا را نخورید؛ در عوض، نشانه‌های واقعی جنگ را بشناسید! برای گرفتار نشدن در دام فریب از سویی و تله‌ی غافلگیری از سوی دیگر، باید بدانیم چه نشانه‌های واقعی می‌توانند از نزدیک‌شدن حمله احتمالی آمریکا و اسرائیل حکایت کنند. پاسخ را نباید در شایعات و تاریخ‌های اعلام‌شده جست‌وجو کرد؛ بلکه باید تغییرات واقعی و قابل مشاهده را زیر نظر گرفت.. اول: نشانه‌های نظامی و لجستیکی: تغییر آرایش و جابه‌جایی هواپیماهای رزمی، افزایش پروازهای سوخت‌رسان و ترابری نظامی، فعالیت هواپیماهای شناسایی، تغییر وضعیت پایگاه‌های منطقه و افزایش سطح آماده‌باش اسرائیل. این نشانه‌ها زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند که هم‌زمان ظاهر شوند و از تغییر واقعی در وضعیت نیروها حکایت داشته باشند.. دوم: نشانه‌های دیپلماتیک و منطقه‌ای: هشدارهای جدید سفر، خروج کارکنان غیرضروری سفارتخانه‌های آمریکا، تغییر وضعیت امنیتی نمایندگی‌های دیپلماتیک، محدودیت‌های پروازی، تغییر مسیر پروازهای تجاری و انتشار هشدارهای دریایی. این تحولات لزوماً به معنای تصمیم به حمله نیستند، اما در کنار نشانه‌های نظامی می‌توانند تصویر روشن‌تری از وضعیت ارائه دهند.. سوم: نشانه‌های سیاسی و رسانه‌ای: تغییر لحن مقامات از تهدید به تأکید بر اقدام نظامی، تضعیف مسیرهای میانجیگری، افزایش هماهنگی واشنگتن و تل‌آویو، انتشار خبرهای مکرر درباره حمله قریب‌الوقوع و تمرکز رسانه‌ها بر یک تاریخ یا سناریوی مشخص. اگر حجم خبرها به‌شدت افزایش یابد، اما تغییر متناسبی در سایر نشانه‌ها دیده نشود، باید احتمال فضاسازی و فریب را نیز جدی گرفت.. بر همین اساس قاعده اصلی ساده است: خبرها را نشمارید؛ تغییرات را بسنجید. هیچ نشانه‌ای به‌تنهایی حمله را قطعی نمی‌کند. آنچه اهمیت دارد، هم‌زمانی چند نشانه مستقل، تأیید آنها از منابع معتبر و تفاوت معنادارشان با وضعیت عادی است. تهدید را باید جدی گرفت، اما نباید اجازه داد شایعه و فضاسازی، تحلیل و تصمیم‌گیری را تحت تأثیر قرار دهد.. https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809

🛑 مروری بر سناریوهای نبرد در جنگ مرگ و زندگی؛ آرایش جنگی دشمن چه می‌گوید؟! ترکیب شواهد سیاسی، تحرکات نظامی و روند آماده‌سازی ظرفیت‌های عملیاتی آمریکا و رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی و بعضی کشورهای اروپایی، این ارزیابی را تقویت می‌کند که تصمیم به ورود به دور تازه‌ای از جنگ با ایران گرفته شده و آنچه باقی مانده، تکمیل مقدمات و تعیین زمان و چگونگی آغاز عملیات است. از تقویت آرایش نظامی و فراهم‌کردن ظرفیت تداوم حملات تا تکمیل بانک اهداف و به‌روزرسانی اطلاعات درباره فرآیندهای کاری مراکز راهبردی و موقعیت‌یابی از عناصر مؤثر در ساختار تصمیم‌گیری ایران، مجموعه‌ای از اقدامات در حال شکل‌دادن به زمینه‌های عملیاتی این دور از نبرد است.. براساس گزارش‌های رسانه‌ای و اطلاعاتی، ساماندهی و طراحی آرایش جدید نظامی آمریکا نیز از امکان اجرای عملیاتی فراتر از یک حمله نمادین و حتی محدود حکایت دارد. ظرفیت‌های هوایی و دریایی، پشتیبانی و سوخت‌رسانی، حضور پایگاه‌های منطقه‌ای و توان اطلاعاتی رژیم صهیونیستی می‌توانند در یک نبرد چندمرحله‌ای به کار گرفته شوند. در کنار این دو بازیگر، باید نقش کشورهای عربی میزبان نیروهای آمریکایی و مشارکت احتمالی برخی کشورهای اروپایی از جمله انگلیس و فرانسه را هم جدی گرفت. اگر حمایت اطلاعاتی، پشتیبانی و دفاعی این کشورها به همکاری عملیاتی گسترده‌تر تبدیل شود، دامنه نبرد از یک تقابل دوجانبه همچون نبردهای ۱۲ و ۴۰ روزه فراتر خواهد رفت.. یکی از سناریوهای اصلی، آغاز حملاتی فشرده برای واردکردن ضربه به بخش‌هایی از توان دفاعی و نظامی ایران و ایجاد شوک در روزهای نخست است؛ با این امید که فشار اولیه، محاسبات و اراده سیاسی کشور را تحت تأثیر قرار داده و ایران را به تسلیم بکشاند. سناریوی دیگر، ادامه حملات در چند مرحله و هم‌زمان‌کردن آن با تشدید فشار دریایی و اقتصادی است تا امکان تداوم و بازسازی توان دفاعی دشوارتر شود. در هر دو حالت، هدف دشمن را نباید صرفاً در تخریب چند هدف نظامی خلاصه کرد؛ مسئله اصلی، تحمیل اراده سیاسی به جمهوری اسلامی و مردم مقاوم آن است.. احتمال گسترش میدان درگیری نیز جدی است. کشورهایی که امروز ممکن است در چارچوب میزبانی پایگاه‌ها، پشتیبانی اطلاعاتی یا دفاع هوایی نقش داشته باشند، در صورت گسترش جنگ می‌توانند به درجات متفاوت وارد چرخه عملیات شوند. بااین‌حال، برخورداری آمریکا و متحدانش از تجهیزات پیشرفته و ظرفیت ضربت گسترده، به معنای تضمین نتیجه مطلوب آنان نیست. جنگ فقط با شمار هواپیماها و موشک‌ها تعیین تکلیف نمی‌شود؛ توان پاسخ‌گویی، تاب‌آوری، اراده سیاسی و پیامدهای منطقه‌ای نیز در مسیر آن اثر می‌گذارند. دشمن می‌تواند برای جنگ برنامه‌ریزی کند، اما نمی‌تواند نتیجه آن را از پیش تضمین کند.. یادمان نرود که نبرد پیش‌رو، بخشی از تقابل موجودیتی ایران با آمریکا و رژیم صهیونیستی است؛ تقابلی که سال‌هاست در عرصه‌های مختلف جریان داشته و در یک سال و نیم اخیر، تجلی و ظهور و بروز جدی‌تری پیدا کرده و حالا هم وارد مرحله‌ی تازه‌تری شده است. البته عبور از این مرحله آسان و کم‌هزینه نخواهد بود، اما موفقیت در آن دست‌یافتنی است و تاب‌آوری، حفظ انسجام ملی، هوشیاری در برابر عملیات روانی دشمن و پرهیز از کنش‌های هیجانی و قضاوت‌های شتاب‌زده، از مهم‌ترین عوامل عبور موفق از این نبرد خواهد بود.. https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809

#اختصاصی 🛑 حمله پهپادی به مقر تروریست‌های تجزیه طلب بدنبال تداوم شرارت‌های گروهک تجزیه طلب پژاک، مواضع و پایگاه‌های این گروهک تروریستی تجزیه طلب، در روز گذشته هدف حملات پهبادی هدفمند نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت. در این ضربات دقیق که به منظور تنبیه این گروهک تروریستی اجرا گردید، آسیب جدی به مقرات و ساختمان های گروهک وارد آمده است. علاوه بر مقرات، تلفاتی نیز از اشرار پژاک گرفته شده است. یک نکته: اقدامات سپاه به اشرار مسلح و تجزیه‌طلبان در کریدور شمال غربی کشور دارای سه منطق عملیاتی است. نخست، «خنثی‌سازی پیشدستانه تهدید» و انکار عمق راهبردی: تهران گروهک‌های تروریستی را بسترهایی برای نفوذ، خرابکاری و جنگ نیابتی می‌بیند و با هدف قرار دادن مقر فرماندهی، لجستیک و آموزش، ظرفیت عملیاتی آن‌ها را پیش از تبدیل شدن به تهدید بزرگ‌تر کاهش می‌دهد. دوم، «ساخت منطقه حائل و برتری در تشدید»: با تکرار حملات میدان نبرد را بیرون از خاک ایران نگه می‌دارد و تلاش می‌کند حضور آمریکا و رژیم اسرائیل را در شمال عراق پرهزینه کند؛ هدف‌گیری سامانه راداری بالن آمریکا در اربیل نشانه تلاش برای کورکردن معماری هشدار زودهنگام بود. سوم، «سیگنال‌دهی قهری»: حجم بالای حملات پهپادی و موشک هزینه امنیتی و اقتصادی بر اقلیم این راهبرد را تقویت خواهد کرد که ایران هیچ گروهک ضدانقلاب و تجزیه طلبی را کنار مرزهای خود تحمل نخواهد کرد؛ اصلاح توافق امنیتی برای تهران دیگر ناکافی است. این کارزار برای «شکل‌دهی به محیط امنیتی ایزوله» در غرب ایران همچنان پایداری خواهد داشت. https://eitaa.com/simiyari_morteza

🛑 بحث درباره زمان آغاز جنگ، غفلت‌ساز است! من با تأکید بسیاری معتقدم که الان و در موضوع آغاز جنگ(البته جنگ تمام نشده بود که آغاز شود و این تنها آغاز مرحله‌ی دیگری از نبرد نظامی‌ست)، دیگر زمان مسئله‌ی اصلی نیست! یعنی بین اینکه نبرد دوباره، امشب آغاز شود یا فردا یا هفته‌ی آینده یا ماه دیگر یا سه ماه بعد، اصلا مسئله‌ی مهمی نیست. یا حداقل اولویت اول نیست! چرا؟! چون آغاز دوباره‌ی این مرحله از جنگ قطعی‌ست و به هرحال هم آغاز خواهد شد و در حال حاضر، صرفاً روند زمینه‌سازی آن در دو سوی میدان در حال انجام و تکمیل است و به محض رسیدن به فرصت مناسب خصوصاً برای دشمن، آن را آغاز خواهد کرد.. با این اوصاف چه چیزی مهم است؟! اینکه ما برای این جنگ و برای سناریوهای مختلف آن، چقدر آماده‌ایم؟! چقدر نسبت به طراحی دشمن اشراف داریم؟! چقدر برنامه‌ریزی داریم؟! و چقدر پروتکل‌های واکنش مؤثر را طراحی و تمرین کرده‌ایم؟! به‌عنوان مثال، الان وقت پاسخ به این سوال است که اگر حمله‌ی اتمی تاکتیکی شد، ما برای آن آماده‌ایم؟! اگر حمله‌ی زمینی هم‌زمان با حمله هوایی شد چه؟! اگر ترورهای گسترده و متعدد صورت گرفت چطور؟! اگر حملات زیرساختی سنگین شد چه؟! و اگر عملیات سایبری ویرانگر رخ داد چه؟! با این وصف تصور میکنم بحث درباره زمان آغاز جنگ، یک بحث انحرافی و ایذایی‌ست که مارا از مباحث اساسی‌تری که در حوزه آماده‌سازی برای مقاومت و مقابله با دشمن داریم، غافل می‌کند و این نقطه‌ی خطرناکی‌ست! https://eitaa.com/joinchat/16121857C22c5256809