امروز افتضاح ترین روز زندگیم بود.

دوماژور، یه روزیم میرسه که دیگه دوستش نداری.

چ من؟

عجیببود

کاش هیچ وقت نمی دیدم مردم کشورم دارن جلوم پر پر میشن. کاش هیچ وقت به چشم نمی دیدم ایرانم زخمیه. کاش هیچ وقت نمی دیدم چیزی بین مردم برابر نیست. کاش هیچ وقت ۱۲ دقیقه با بابای سپهر دنبالش نمیگشتم. کاش هیچ وقت تیر به قلب مانی نمیخورد. کاش من میمردم ولی اونا نه. ای کاش من تیر میخوردم و اونا نه . کاش من زخمی میشدم ایرانم نه. کاش من میتونستم کنار مردمم باشم . همیشه و تو هر دقیقه. کاش هیچ وقت به چشم نمی دیدیم ایرانی وطن فروش شده و  کاش هیچ وقت نمی دیدم وطنم خونیه . این خونه من زخمیه ولی نفس میکشه ولی زندس.

کاش اون ویدیو های لعنتی رو نمیدیدم که اینجوری با روانم بازی کنن کاش امثال خامنه ای ، بسیجی ، سپاهی و.. وجود نداشت

به یاد جاوید نامان وطن.