"وایسا از کفشات عکس بگیرم. یه‌جوری‌ان. انگار ریشه‌ات توی همین‌جا ، توی خاکِ این لحظه‌ست. انگار قصه‌ی مسیری رو تعریف میکنن که اومدی. قشنگ دیده میشن از این زاويه. « بودن توی راه » رو نشون میدن انگار. بودنِ خاموش‌."