آیا اهمیتی دارد چقدر زیاد یا کوتاه است؟
من اینکار را کردم. خیلیها انجامش ندادند ولی من انجامش دادم. ایده را پرورش دادم، سپس کلمات را از جایی در اعماق ذهن و قلبم بر روی کاغذ نوشتم، اینکار را روی کاغذهای انجام دادم که پشتشان حکایت از خاطرات و گذشته بود و قلمم قلمی بود که در بسیاری از لحظات برایم نوشت.
من با جملههایم اشک در چشمانم پر کردم و لبریز از احساس خوش شدم، آیا به راستی اهمیتی دارد که خوب است یا بد؟ مگر نوشتهی من نیست؟ چه اهمیتی دارد کسی بخواند و خوشش بیاید؟
مهم آن است که من تمامش کردم، برایش وقت گذاشتم و از آن راضی هستم. شاید در آینده یک نفر آن را خواند و خوشش آمد، شاید بقیه هم بخوانند و آن را تنها داستان و کتاب مزخرف عمرشان بپندارند، اما یک نفر که آن را دوست داشت. شاید حتی از من خوشش بیاید و دیگر چیزهایم را بخواند، شاید خودش را میان نوشتههای من پیدا کند.
نمیدانم، شاید حتی در نویسندگی هم خوب نباشم، اما این تنها کاری است که حاضرم همیشه انجامش دهم.
شاید واقعا این اهمیت دارد؟
چه کسی میداند؟
چه کسی تعیین میکند؟