سولی و ادرین عزیزم☆ شما اولین دوستانم تو ایتا بودید و همه چیز از شما شروع شد... ویدار☆ اولین و بهترین رفیقمی و از کلمه خاصی برات استفاده نمیکنم چون دلم میخواد😂 ولی بازم اول اخر رفیق شفیقیم... و دلم میخواد واسه همه کسایی که میشناسم و یه خاطره هم شده باهاشون دارم تک تک پیام بدم ولی نمیشه💔 محیا و همه رفیقاش فآذر سیلوانا و نورا مالیس و مشکات دالدرک مها و ساحل آرتمیس کاسندرا کتابخون سیلنا مدیا کَلِس هیچکس بهار ترآنه سیلیا کرم کتاب نایریکا هیناتا دوباره راوی و ماهیتابه سباستین مک‌کویین زمینی و زحلی و هرکسی که ناخواسته از قلم انداختم *نباید با اون جادوگر دلقک دهن به دهن میزاشتم، یه روز ماهیم کرد فکر کنم تاثیرات اون موندع😂* و همه اعضای کانال دوستای عزیزم عید همه‌تون مبارککککک❤️✨ از طرف ایگدراسیل نوشته شده توسط قلم شکسته‌اش °○°○پست سریع‌السیر لاکپشت○°○°

الهی 😭 قربونتتتت 😭😭 (بچه‌ها قربون همه‌تون، تک‌تک نفرستادم تبریکاتون رو ولی خب بدانید شما عزیزای دلمید 😚😍😘😝)

https://eitaa.com/Nummer_ett/12639 خدا نکنه 😭😭❤️‍🔥✨💔

راشل کوری یه دختر آمریکایی بود که قید یه زندگی راحت رو زد، از شهر المپیا تو ایالت واشنگتن دل کند و با چندتا از دوستای همفکرش راه افتاد رفت یکی از خطرناک‌ترین ، تنهاترین و مظلوم ترین جاهای دنیا؛ رفح، بخشی از غزه! رفته بود اونجا که جلوی خراب کردن خونه‌های فلسطینی‌ها توسط سربازای اسرائیلی رو بگیره، اما تو همین راه جونش رو از دست داد. راشل فقط ۲۳ سالش بود. یکشنبه ۱۶ مارس ۲۰۰۳، راشل با ۸ نفر از دوستاش (۵ تا آمریکایی و ۳ تا انگلیسی) تو محله «السلام» رفح، سعی داشتن جلوی یه بولدوزر نظامی رو بگیرن که می‌خواست خونه یه فلسطینی رو خراب کنه. راشل میره جلوی بولدوزر وایمیسته، با رانندش حرف می‌زنه و میگه نگه داره. یه لباس نارنجی تنش بود که از دورم راحت دیده می‌شد و با بلندگو اعتراض می‌کرد. دوستاشم یه کم عقب‌تر وایستاده بودن و داد می‌زدن که متوقف کنه. ولی بولدوزر اصلاً اهمیت نمی‌ده و همین‌طور میاد جلو. راشل میره روی یه تپه خاک، اما اون ماشین سنگین ول‌کن نیست… بولدوزر ۶۰ تنی از روش رد میشه و زیر خاک دفنش می‌کنه. بولدوزر یه کم جلوتر می‌ایسته، تیغش رو کامل میاره پایین و بعدش دنده عقب می‌گیره، انگار که می‌خواست مطمئن شه کارو تموم کرده! بعد از این اتفاق وحشتناک، نیروهای اشغالگر هیچ کمکی بهش نمی‌کنن. چند دقیقه بعد یه آمبولانس فلسطینی می‌رسه و راشلِ نیمه‌جون رو می‌بره سمت بیمارستان رفح، اما قبل از اینکه برسه، جونش رو از دست می‌ده. با اینکه این اتفاق خیلی تلخ بود، خبرش فقط یکی دو روز تو بعضی رسانه‌ها اونم کم‌رنگ پخش شد. نه پیگیری جدی‌ای شد، نه درباره مراسم یادبودش که حتی با دخالت تانک‌های اسرائیلی به هم خورد، نه درباره اذیت‌کردن آمبولانس یا حتی اجازه ندادن به پدر و مادرش که برن فلسطین—هیچ واکنش خاصی از سمت اونایی که خودشونو مدافع حقوق بشر می‌دونستن، دیده نشد. امروز سپاه چنتا پهباد رو برای گرفتن انتقام خون یک شهروندِ دختر آمریکایی به سمتِ اسرائیل شلیک کرد! ما ایرانی ها نه تنها انتقام خون ایرانی هارو میگیریم، بلکه منتقمِ خونِ هر مظلوم و آزاده ای در جهان هستیم! روح راشل عزیز شاد و یادش گرامی! دست و بازوی بچه های سپاه رو هم میبوسیم ... https://eitaa.com/radio_mohamadali #ourvision

پزپزهینیتیتینیمیمینپیپیپی من ذوقی گشتممم عیدتون مبارککک😭😭💖💖💖🌊🌊✨✨✨✨✨✨✨🛸