دلم نمیخواد سکوت کنم. دلم نمیخواد بابت تموم این اتفاقا سکوت کنم. از بی طرفی و سکوت درباره ی این جریان بیزارم اما نمیتونم بنویسم. نفرت گاهی هم کلمه نمیشه انگار. نمیدونم چی بگم. همه میدونیم این خاک تو این مدت، تن خیلی از بچه هاشو بغل کرد و امان از بازمانده هاش. به هر حال، صرفا خواستم تسلیت بگم و بگم هروقت که چشماتو باز کنی، میتونی ردِ خون رو ببینی.

اون بخش که گفتم [ مدت هاست دختری که خودش را فراموش کرده بلند تر میخندد ] با تو بودم.