به مناسبت سیزده یه پارت الان میزارم یه پارت آخر شب:)

#پارت_شانزده به نام خدا✨✍🏼 "رمان ²⁷ فروردین" همینجور داشتم نگا میکردم تا چشم به یه کمد دیواری افتاد رفتم سمتش تا درشو باز کنم مائده: فوضول خانم بیا بشین من: هیس باش ببینم چی پیدا میکنم،توهم پاشو بیا مائده هم که پایه تموم خرابکاری هام بود پاشد اومد... باهم در کمد رو باز کردیم _اوه شتتتت توش لباسای رهامیر بود که باهاش اومده بودن اروم یکیشون رو برداشتم یه سویشرت بود(برا امیر بود) گرفتمش توی دستم و نزدیک بینیم کردم تا بوی عطر اقای مقاره رو حس کنم که در زده شد سریع لباسو گزاشتیم تو کمد و درشو بستیم مائده سمت در رفت تا بازش کنه درو باز کرد و امیر اومد داخل شکه شده بود و سر جاش خوشکش زده بود مائده: چیزی شده؟ امیر: نه فقط شما اینجا چیکار میکنین؟ من: فنیم و با رایان هماهنگ کرده بودیم که بیارتمون بک تا با شما و اقای هادیان عکس بگیریم که.. (داستانو براش تعریف کردم) امیر: خیلی خوش اومدین خب میرفتین توی سالن میشستید دیگه مائده: تیکت نداشتیم که سانس اول بودیم امیر: اها خب اگه اوکید منتظر باشید تا سانس تموم شه مائده: ما اوکیم، فقط شما چرا اومدین پایین؟ امیر: رهام داره دوره کرد رو میخونه میخاسم لباس عوض کنم که اینطور شد. من: خب ما میریم بیرون شما راحت باشید امیر یکم سرشو انداخت پایین و با لبخند گفت: مرسی رفتیم بیرون و جلوی در چند تا مبل بود نشستیم تا امیر لباساشو عوض کنه:/ 《 ۳ دقیقه بعد》 امیر از اتاق اومد بیرون و ماهم برا احترام از جامون بلند شدیم امیر: خب میتونید برید داخل ببخشید مائده: نه شما ببخشید ما یهویی جلوروتون ظاهر شدیم😂 امیر یکم خندید و رفت... منو مائده بدو رفتیم توی اتاق و درو بستیم لباساس امیر روی صندلی بود. اون ست لباسای سفید مشکیش. مائده رفت سمتشون و مرتبشون کرد و گزاشت توی کمد منم دنبال یه اثری از رهام بودم.

#پارت_هفده به نام خدا✍🏼✨ "رمان ²⁷ فروردین" چشمم روی شونه ای که روی میز بود افتاد رفتم سمتش چند تاره مو روش بود بلند و مشکی بود حدس زدم که موهای رهام باشه خاستم برم سمتش که مائده گفت: چیکار میکنی؟ +موهای رهامو پیدا کردم _چیی؟؟ دس نزن شاید کوهای بهرام نژاده:/ +نه بابا موهای یهرام نژاد جو گندمیه اینا سیاه _بزار خودم بیام برسی کنمم مائده هم اومد جلو و چند دقیقه زل زد به موها تا خواست چیزی بگه صدای بگو و بخند رهامیر از توی راه رو اومد خودمونو جمع و جور کردیم و نشستیم زوی صندلی هامون. اونجور که از صداشون معلوم بور رهام میخاست درو باز کنه که امیر بهش گفت در بزن دونفر داخلن رهام در زد و بدون صبر درو باز کرد که با ما رو ب رو شد. ما: سلام😂 امیر: سلام رهام: سلام، جریان چیه؟ امیر گفت دو نفر تو اتاقن ولی من فکر کردم پسر باشن من: بد شد که دختریم؟ رهام: نه نه سوع نفاهم نشه، اخه منو امیر از این کارا نمیکنیم امیر:ولی رایان میکنه مائده: ما با رایان هماهنگ کردیم بیایم بک استیج باهاتون عکس بگیریم و.. خرف مائده قطع شد و رایان و چند تا از نوازنده ها وارد اتاق شدن رایان داسانو گفت... توی اون تایم که رایان داشت داستانو میگف گوشی من زنگ خورد و مامانم بود جواب دادم _الو سلام مامان خوبین؟ +سلام مرسی شما خوبین؟ کجایین؟ _داریم میریم بک استیج عکس بگیریم +اها باشه فقط پرنیا اون خونه دوست بابات که قرار بود امشب برید خونشون ما دو روز دیگه بیایم دنبالتون کنسله _چرااا پس ما شب کجا بریم:/ +بابات و بابای مائده یکم پول ریختن ب حسابتون برید هتل _هوف باشه کاری نداری +نه مواظب خودتون باشید (یسری نصیحت های مادرانه) و خدافظ _باشه مامان خدافظ

#پارت_هجده به نظر خدا✨✍🏼 ``رمان ۲۷ فروردین`` رهام: اوکیه ما الان میریم بک استیج چند نفری هستن که میخان عکس بگیرن شمام بیاید مائده: اوکی بعد این حرف رهام مائدرو کشیدم یه گوشه و داستانو براش گفتم اونم گفت اوکیه وقتی برگشتیم سمت رهامیر دیدیم سکوت همه جارو گرفته و دارن نگامون میکنن رهام: چیزی شده؟ مائده: نه فقط امشب خانواده هامون نمیتونن بیان دنبالمون میریم هتل. رهام: خب ما میبریمتون نصف شبی توی این ساعت تنها دوتا دختر تو خیابون خوب نیست امیر: اره رهام راست میگه من چند تا هتل خوب میشناسم. من:باشه مرسی:) مائده: مرسی واقعا:) و پشت سر رهامیر راه افتادیم. رفتیم و رسیدیم بک استیج چن تا فن اونجا منتظر بودن که با ورود ما با رهامیر شرو کردن به پچ پچ:/ منو مائده رفتیم یه گوشه وایسادیم تا همه عکساشونو بگیرن و برن و ما اخر سر بریم. 《نیم ساعت بعد》 دیگه بک استیج خالی شده بود و نوازنده ها هم رفته بودن. رفتیم سمت رهامیر تا عکس بگیریم خستگی از چشماشون میبارید ولی هنوز با لبخند وایساده بودن و عکس میگرفتن. چند تایی عکس گرفتیم. بعد یکی از بادیگارد های اونجا اومد و گفت فنا کنار ماشینهای رهامیر تجمع کردن و شلوغ پلوغه امیر: خب دخترا ام اسماتون چیبود؟ من: پرنیا ملغب به پری مائده: من مائده ملغب به ماهی امیر: چه اسمای قشنگی. رهام: پری و ماهی صداتون کنیم مشکلی ندارید؟ ما: نه راحت باشید امیر: پس شمام امیر و رهام صدا کنید ما: باشه😂 (ما بهشون اقای هادیان و مقاره میگفتیم)

بچه ها اگه دیده باشین و یادتون باشه کنسرت ۲۷ام رهام و امیر اومدن پایین کنار ماشیناشون و فن ها تجمع کرده بودن و رهامیر با گوشی هاشون فیلم میگرفتن

من الان اون فیلمرو پیدا نمیکنم گم شده پیدا کردم میفرستم

#پارت_نوزده به نام خدا✍🏼✨ "رمان ²⁷ فروردین" امیر: پری و ماهی شما برید بیرون محوطه وایسید منو رهام میایم بخاطر اینکه بین خانواده شایعه یا سو تفاهمی پیش نیاد. مائده: باشه پس منتظرتونیم. رهامیر رفتن ماهم از یه راه دیگه رفتیم. 《یه ساعت بعد》 مائده:چرا نمیانننن من: نمیدونم حتما گیر کردن😂،راستی از رایان شتکر نکردیم مائده:عهه اره خاک تو سرمون الان میگه چ فنای بی شخصیتی من:الان بهش زنگ بزن مائدت صفحه گوشیشو روشن کرد ساعت ۰۳:۰۴ دقیقه صبح بود. مائده:الان خوابیده حتما کنسرتم بوده خسته شده من:اره فردا یادت باشه حتما زنگ بزنیم یهو ماشین رهامیر از در محوطه اومد بیرون و نور چراغاشون خورد تو چشمون اومدن و کنار هم پارک کردن شیشه هاشونو دادن پایین و رهام گفت: ببخشید خیلی شلوغ بود من: اشکالی نداره شما ببخشید ما مزاحم شدیم رهام:مزاحم چیه مراحمید امیر: رهام داداش امشب تهران بمون دیگه مهمونم داریم بیا خونه من رهام: باشه ولی دخترا کجا میرن پس؟ امیر:براشون هتل میگیرم دیگه رهام:اوکیه، خب بیاید سوار شید مائده:سوار کدوم ماشین بشیم؟ امیر:هرکدوم دوست دارید من:نهه ما نمیتونیم انتخواب کنیم خودتون بگید رهام خندید و گفت فردا شب کنسرته صبح هم باید بیام ساند چک من ماشینمو همینجا تو محوطه پارک میکنم همگی با ماشین امیر بریم

بچه ها ببخشید ظهر نشد پارت بدم مدرسه بودم اگ موافقین صبح و شب پارت بدم...

برسم خونه دوتا پارت و میزارم براتون

#پارت_بیستم به نام خدا✍🏼✨ ``رمان 27 فروردین`` رهام به امیر: من میرم ماشین رو بزارم تو همینجا وایسا الان برمیگردم امیر: باشه داداش برو رهام دور زد سمت در محوطه و رفت ماشین رو بزاره اونجا امیر: خب بچه ها بیاین بشینید دیگه خسته نشدین یه ساعت سر پا وایسادین مائده: راست میگی اصن حواسمون نیست رفتیم سوار شدیم و در و بستیم امیر: مگه من تاکسی مرسیم که دوتاتون عقب نشستین? مائده: نه دیگه رهام الان میاد جلو میشینه امیربه شوخی: عه نمیشد عقب بشینه پرنیا: نههه چند دقیقه بعد رهام اومد و نشست جلو رهام: خب بریم، البته ببخشید پشتم به شماستا پرنیا: نه گل که پشت و رو نداره😂😐 امیر: اینم شانس مایه گلم نشدیم مائده: خیلی وقته گل شدی امیر خندید و گفت: تو گل منی😂🙂 پرنیا: خب نمیخوایم راه بیافتیم ده دقست همینجا وایسادیم امیر: چرا چرا اصلا هوش و حواس نمیزارین که برا آدم تقصیر شماهاست پرنیا: وا مگه ما چیکار کردیم 😐😂 امیر: کردین دیگه رهام: انقد بحث نکنید از خستگی سرم داره میترکه امیر: باشه داداش بیا راه افتادم دیگم حرف نمیزنم. 《چند دقیقه بعد》 پرنیا: ترافیک تهران خیلی خسته کنندست برا همینه که مامان بابام نمیان تهران واقعا هم حق دارن ، امیر تو چجوری میتونی این ترافیک رو تحمل کنی امیر: هعی ما دیگه عادت کردیم👨🏿‍🦯 رهام: امیر داداش کی میرسیم? اصلا مقصد کجاست? کدوم هتل میخای بری? امیر: الان چند دقیقه هست که تو ماشینیم همینقدر دیگه میرسیم? رهام: نیم ساعت امیر: خب نیم ساعت دیگه میرسیم. مائده: هووف الان ساعت تقریبا چهاره و من از ساعت ۱۰ و نیم بیدارم و سر پام رهام: اها یعنی از صبح کوه کندی?😂🙂 مائده: معلومه که کوه کندم خبر نداری که یه فن وقتی میاد کنسرت چقد خسته میشه ولی چون ایدلاشو دیده خوش حاله در صورتی که به امید یه عکس اومده و نتونسته عکس بگیره و... رهام: باشه باشه حق با توعه الان خسته ای عصبانی هستی با بادیگارد دعوات شده بهم ریختی تازه کوه هم کندی😂😔 امیر: رهااااام به من میگی بحث نکن سرم درد میکنه خودت که بدتر از منی:| مائده: رهام من ازت معذرت میخوام ببخشید تند حرف زدم ولی وقتی پایین محوطه وایساده بودم یه صحنه هایی دیدم که...

#پارت_بیست‌ویکم به نام خدا✍🏼✨ ``رمان 27 فروردین`` رهام: چه صحنه هایی? مائده: ببین شما اینارو نمیبینید ولی خوده من تنها آرزوم این بود که یه عکس باهاتون بگیرم که به لطف رایان و دوستم تونستم بگیرم ولی خیلیا هستن که هنوز به آرزوشون نرسیدن شما تو فندوم نیستین که ببینید چخبره ولی خیلیا بخاطر شماها رگ زدن ، دست به خودکشی زدن، شب و روزشون شده گریه و... امیر: خب ما دوست داریم عکس بگیریم باهاتون ولی مجوز نداریم و کاری از دست ما برنمیاد رهام: آره مجوز نداریم ولی یه فکرایی تو سرمه که میتونه آرزوی چند تا فن رو برآورده کنه پرنیا: میتونی بهمون بگی? رهام: ترجیح میدم نگم چون هنوز مشخص نیست بشه یا مشه حتی امیر هم نمیدونه امیر: ما که مخفی کاری نداشتیم رهام یواش که مثلا ما نشنویم گفت: میگم بهت مائده: ما نشنیدیما خیالت راحت رهام: عالیه😂🙂 پرنیا: عای مقاره قرار نیست برسیم? الان کاخ هم میرفتیم زودتر می‌رسیدیم امیر: مگه قرار نبود آقا ماقا مقاره پقاره هادیان مادیان نداشته باشیم? پرنیا: بله کاملا درسته عای مقاره امیر: باز که گفتی عاقا ماقا و مقاره پقا.. رهام وسط حرفش پرید و گفت: خانم معلم حالا میخای درس امروز و مرور نکنی? امیر: بگزریم... پرنیا خانم ۱۰ دقیقه دیگه می‌رسیم مائده یواش گفت: حالا خوب شد اینم خانم مانم و پرنیا مرنیا و مائده پائده میگهه:/ پرنیا: درستش میکنم😂😐 مائده: می‌سپارم به خودت 《چند دقیقه بعد》 جلوی یه هتل پنج ستاره توقف کردیم امیر: همین‌جاست بریم پایین مائده: بریم? مگه شمام قراره بیاین? امیر: نه به هرحال مدارک اینا میخوان شما ندارین که مائده آره نداریم به اینش دقت نکرده بودم امیر: پس بریم رهام داداش تو همینجا بمون من میام رهام: باشه منتطرم امیر یه کیف چرم مشکی رنگ از توی داشبورد برداشت و از ماشین پیاده شد و ماهم از رهام خداحافظی کردیم و از ماشین پیاده شدیم از پله های هتل رفتیم بالا و امیر در رو باز کرد و رفت داخل و منتظر موند تا ماهم بریم داخل

اینجا قرار بود یچیزاییش حذف بشه حواسم نبود همینجوری گذاشتم😂😐 هوش و حواس ک بر ادم نمی‌مونه که