📊 اینفوگرافی: تولید ناخالص داخلی کشورهای منطقه شبهقارههند
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ ادامه خرید نفت روسی توسط هند؛ فشارهای ایالات متحده نتواسته واردات را متوقف کند
🔹 پالایشگاههای دولتی #هند همچنان به خرید نفت خام روسی ادامه میدهند، علیرغم فشارهای شدید #ایالات_متحده برای کاهش این واردات. ایالات متحده در ماه اوت یک تعرفه ۲۵ درصدی بر کالاهای هندی به دلیل خرید مستمر نفت روسی وضع کرد و در نوامبر نیز تحریمهایی علیه شرکتهای نفتی روسی مانند لوکویل و روسنفت اعمال شد.
🔸 در حالی که هند در دسامبر واردات نفت روسی خود را کاهش داد، این کاهش عمدتاً ناشی از افت خریدهای شرکت ریلاينس صنایع متعلق به موکش آمبانی بود، که پیش از اعمال تحریمها، یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت روسی بود. اما پالایشگاههای دولتی هند از جمله شرکتهای نفتی هند (IOC) و بهارات (BPCL) همچنان به خرید نفت از #روسیه ادامه میدهند، و این خریدها را از طریق تأمینکنندگان غیرمورد تحریم انجام میدهند.
🔹 کاهش کلی واردات نفت روسی به هند، بیشتر ناشی از تغییرات در الگوی خرید بوده و واردات از سوی پالایشگاههای دولتی کاهش نیافته است. تحلیلها نشان میدهد که این کاهش موقت بوده و انتظار میرود واردات به ۱.۸ میلیون بشکه در روز در ماه ژانویه افزایش یابد.
🔸 ایالات متحده همچنان فشارهای خود را به هند برای کاهش این واردات اعمال میکند، به این امید که با محدود کردن خرید نفت روسی، اقتصاد روسیه تحت فشار بیشتری قرار گیرد. در پاسخ به این فشارها، سفیر هند در واشنگتن، وینای موهان کواترا، از سناتور لیندسی گراهام خواست که به رئیسجمهور وقت، دونالد ترامپ، فشار بیاورد تا تعرفهها را کاهش دهد، با استدلال اینکه هند خرید نفت روسی را کاهش داده است.
🔹 با وجود این فشارها، هند به نظر میرسد که به سیاستهای اقتصادی خود پایبند است و همچنان به خرید نفت روسی ادامه میدهد. کارشناسان معتقدند که هند در حال اعمال یک استراتژی متعادل است که به دنبال تأمین نیازهای داخلی خود و حفظ روابط اقتصادی با روسیه است، در حالی که همچنان سعی دارد فشارهای ایالات متحده را کاهش دهد. این تحولات نشاندهنده پیچیدگیهای روابط هند با ایالات متحده و روسیه است و نشان میدهد که انرژی یکی از اصلیترین عوامل تعیینکننده در سیاستهای بینالمللی است.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ چین و پاکستان روابط «آهنین» خود را تقویت میکنند
🔸 چین و پاکستان در روز دوشنبه هفته جاری اعلام کردند که به منظور گسترش روابط و همکاریهای دوجانبه، تلاشهای بیشتری انجام خواهند داد و روابط تاریخی خود را که به عنوان «آهنین» شناخته میشود، تقویت خواهند کرد. در این راستا، دو کشور بر گسترش همکاریها در زمینههای مختلفی همچون پروژههای اقتصادی، صنعتی، کشاورزی، معدنکاری و همکاریهای مالی تأکید کردند.
🔹 چین همچنین از اقدامات پاکستان در راستای تضمین امنیت پروژههای مشترک و کارکنان چینی در #پاکستان تقدیر کرد، در حالی که بر لزوم مقابله با گروههای تروریستی در #افغانستان، هممرز با پاکستان و #چین، نیز تأکید شد. این بیانیه در شرایطی منتشر شد که حملات شبهنظامیان اسلامی به کارکنان چینی در پروژههای مختلف، به یکی از چالشهای عمده روابط دو کشور تبدیل شده است.
🔸 چین و پاکستان روابط عمیق و دیرینهای دارند که در چند دهه اخیر با پروژه #کریدور_اقتصادی_چین_پاکستان (CPEC) و سرمایهگذاریهای چشمگیر چین در پاکستان تقویت شده است. این همکاریها در حالی ادامه دارد که روابط #ایالات_متحده و پاکستان از زمان بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، در حال گرم شدن است.
🔹 پاکستان اخیراً بر همکاریهای ضدتروریستی با ایالات متحده تأکید کرده و دستاوردهایی در زمینه مبارزه با تروریسم به دست آورده است که موجب افزایش فشار بر روابط چین و پاکستان میشود. این تحولات نشان میدهند که در حالی که پاکستان به عنوان یک شریک استراتژیک برای چین شناخته میشود، در شرایط جدید باید تعادلی حساس بین روابط خود با چین و ایالات متحده برقرار کند، چالشی که میتواند آینده روابط دوجانبه را تحت تأثیر قرار دهد.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ بازگشت طارق رحمان به بنگلادش: فرصت جدید برای روابط هند و بنگلادش قبل از انتخابات
🔸 پس از سرنگونی حکومت 15 ساله شیخ حسینه در پی قیام دانشجویی ژوئیه 2024، حمایتهای طولانیمدت #هند از این رهبر برکنار شده، به شدت روابط دوجانبه با بنگلادش را تحت تأثیر قرار داده است. حسینه که اکنون در تبعید در دهلی نو به سر میبرد، از سوی مقامات بنگلادش به دلیل سرکوب معترضان در سال گذشته به اعدام محکوم شده است. از آن زمان، اعتراضات ضد هند در بنگلادش افزایش یافته و روابط دو کشور تیرهتر شده است.
🔹 در این میان، #حزب_ملی_بنگلادش که از مدتها قبل بهعنوان رقیب اصلی #حزب_عوامی_لیگ در بنگلادش شناخته میشود، تلاش دارد تا فضای سیاسی لیبرال و میانهروی خالی شده توسط حزب حسینه را پر کند. این حزب اکنون از ائتلاف جدیدی با فعالان جنبش دانشجویی 2024 تشکیل داده و به عنوان رقیب اصلی در انتخابات فوریه 2026 به میدان آمده است.
🔸 اما با بازگشت طارق رحمان، رهبر حزب ملی بنگلادش به #بنگلادش پس از 17 سال تبعید، تغییرات جدیدی در سیاستهای داخلی و خارجی بنگلادش ایجاد شده است. رحمان که در گذشته با سیاستهای ضد هند شناخته میشد، اخیراً از هند خواسته تا در روابط خود با بنگلادش تغییر مسیر دهد و از حمایت از شیخ حسینه دست بردارد.
🔹 این اظهارات نشاندهنده پختگی و تغییر در دیدگاههای رحمان است، که اکنون به عنوان گزینهای مناسب برای هند در نظر گرفته میشود. در حالی که روابط هند و بنگلادش در دوران حسینه بهویژه در زمینههای اقتصادی و دیپلماتیک به شدت پیشرفت کرده بود، به نظر میرسد که بازگشت رحمان فرصتی برای بهبود این روابط باشد. با این حال، هند باید از گذشتههای دور خود درس بگیرد و از تکرار اشتباهات گذشته در حمایت بیچون و چرا از یک حزب خاص خودداری کند.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ روابط هند و پاکستان در ۲۰۲۶؛ بیم و امید تنشهای جاری و صلح محتمل
🔻 آتش زیر خاکسترِ بحران آب
سال جدید میلادی در حالی برای دو همسایه آغاز شده که آتش یک بحران جدی از قبل شعلهور بود. اقدام #هند برای تعلیق معاهده آب سند - که نزدیک به هفت دهه چارچوب تقسیم آب رودخانههای سند را تعیین کرده بود - از سوی اسلامآباد به عنوان یک «تهدید هستیشناسانه» و اقدامی خصمانه تفسیر شد. #پاکستان با ارسال نامهای رسمی به #شورای_امنیت سازمان ملل، هند را به «سلاحی کردن آب» متهم کرد. این بحران، اعتماد بین دو طرف را که پیشتر نیز بر سر مسئله کشمیر آسیب دیده بود، تا حد بیسابقهای تضعیف کرد و منطقه را در آستانه یک تنش گستردهتر قرار داد.
🔻 نگاهی که از داکا برخاست
در اوج این یخبندان دیپلماتیک، ناگهان تصویری از حاشیه یک نشست منطقهای در داکا پایتخت #بنگلادش، خبرساز شد: دستدهی مختصر اما معنادار مقامات ارشد دو کشور. اگرچه هیچ بیانیه رسمی یا گفتوگوی علنی پس از آن منتشر نشد، تحلیلگران و رسانههای هر دو سو این حرکت را یک پیام آشکار سیاسی تفسیر کردند. به نظر میرسید رهبران دو کشور، در پس پرده، به این نتیجه رسیدهاند که اجازه ندهند بحران آب که مدیریت آن مستلزم گفتوگوست، به نقطه غیرقابل بازگشتی برسد. این لحظه، نقطه امید کوچکی در دل تاریکی تنشهای موجود بود.
🔻 ترازوی شکننده محاسبات منطقی
منطق حاکم بر روابط در سال ۲۰۲۶ را میتوان در ترازویی دید که یک کفه آن بار سنگینِ گذشتهای خصمانه است. مسائل حلنشده تاریخی مانند #کشمیر، نگرانیهای امنیتی متقابل، و فضای عمومی اغلب خصومتآمیز، نیروهای بازدارنده قدرتمندی هستند. اما در کفه دیگر، ضرورتهای عینی امروز قرار دارد. ضرورتهای مانند اقتصادهای تحت فشار، نیاز مشترک به تمرکز بر توسعه داخلی، مخاطرات ناشی از بیثباتی در #افغانستان، و فشار جامعه جهانی برای مهار تنش. اینها نیازهای مشترکی هستند که میتوانند فضا را برای «دیپلماسی پنهان» یا مذاکرات فنی در کانالهای پشتصحنه فراهم میکند.
🔻 مسیر پیشرو؛ مدیریت بحران به جای صلح
بنابراین، چشمانداز برای سال ۲۰۲۶ نه صلحی گسترده، بلکه مدیریت محتاطانه بحران است. انتظار نمیرود شاهد ازسرگیری گفتوگوهای رسمی و جامع مانند دهههای گذشته باشیم. الگوی محتمل، تمرکز بر مذاکرات موضوعی و فنی برای جلوگیری از تشنج است؛ گفتوگوهایی احتمالی پیرامون سازوکارهای نظارت بر آب یا کاهش درگیریهای مرزی روزمره. سرنوشت نهایی این رابطه در سال جاری، احتمالاً بیش از آنکه در پایتختها تعیین شود، در خط کنترل کشمیر و پشت درهای بسته مذاکرات محرمانه رقم خواهد خورد. در یک کلام، محور اصلی تلاشها پیشگیری از جنگ است، نه دستیابی به صلح.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ همه چیز درباره حضور پاکستان در شورای صلح غزه
🔻 دونالد ترامپ در قالب طرح ۲۰ مادهای خود برای #غزه، «شورای صلح» را به عنوان نهاد عالی نظارتی برای مدیریت غزه در دوران گذار (تا پایان سال ۲۰۲۷) معرفی کرد. او از حدود ۶۰ کشور از جمله #پاکستان و #هند دعوت کرده تا به این شورا بپیوندند.
🔻 سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان تأیید کرده است که نخستوزیر (شهباز شریف) این دعوتنامه را دریافت کرده و پاکستان آمادگی خود را برای حمایت از تلاشهای بینالمللی جهت برقراری صلح پایدار در غزه اعلام نموده است.
🔻 پاکستان اعلام کرده که حاضر است در قالب «نیروی بینالمللی تثبیتکننده» به غزه نیرو اعزام کند. اما این حضور مشروط به چند نکته اساسی است:
🔹 عدم خلع سلاح حماس: اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان، صراحتاً اعلام کرد که نیروهای پاکستانی هرگز در عملیاتهایی که هدف آن خلع سلاح #حماس یا درگیری با گروههای فلسطینی باشد شرکت نخواهند کرد.
🔹 مأموریت حفظ صلح: پاکستان تأکید دارد که نقش نیروهایش صرفاً «حفظ صلح» است و نه «تحمیل صلح».
🔻 این شورا به ریاست خود ترامپ و با حضور چهرههایی مثل جرد کوشنر، تونی بلر و مارکو روبیو تشکیل شده است. کشورهای دیگری مثل #مصر، #ترکیه، #آذربایجان، #امارات_متحده_عربی، #قطر، #ایتالیا و #اندونزی نیز در سطوح مختلف این طرح (اجرایی یا نظارتی) نقش دارند.
🔻 گزارشهای جنجالی (از جمله در بلومبرگ) حاکی از آن است که ترامپ برای کشورهایی که خواهان عضویت دائم و دارای حق رأی در این شورا هستند، مبلغ ۱ میلیارد دلار تعیین کرده است؛ موضوعی که با واکنشهای متفاوتی در سطح جهانی روبرو شده است.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ رمزگشایی از پیوستن پاکستان به شورای صلح غزه
۱. ترفند غافلگیرکننده ترامپ: دونالد ترامپ در اقدامی غافلگیرکننده به طور هم زمان از #هند و #پاکستان برای حضور در شورای صلح غزه دعوت کرد. هرچند مقامات هندی هیچ تمایلی برای نقشآفرینی در #شورای_صلح #غزه از خود نشان نداده بودند؛ اما این اقدام ترامپ باعث شد پاکستانیها سراسیمه بدان جواب مثبت دهند؛ زیرا مطمئن بودند در صورت حضور آنها در این شورا، دهلینو دیگر رغبتی به حضور نظامی در غزه نخواهد داشت.
۲. تست مجدد یک مربع امنیتی: حضور در شورای صلح غزه باتوجهبه اینکه یک پایه آن #رژیم_صهیونیستی بوده و در سوی دیگر دو متحد اسلامآباد یعنی #آذربایجان و #ترکیه هم در آن حضور دارند، برای این کشور فرصتی مجدد برای تست مربع امنیتی است که یکبار در پرونده #قره_باغ و علیه #ارمنستان جواب داده است. شاید این موضوع پاکستان را به #پیمان_ابراهیم نزدیکتر کند.
۳. بازیگری جدیتر در جهان اسلام: از زمان روی کار آمدن ائتلاف احزاب سنتی در پاکستان، سیاست خارجی این کشور به سمت افزایش نقشآفرینی نظامی - امنیتی در جهان اسلام سوق داده شده است. انعقاد قرارداد دفاعی با #عربستان_سعودی و ارائه پیشنهاد به دیگر کشورهای عربی برای انعقاد قرارداد دفاعی از جمله تحرکهای دیگر دولت شهباز شریف بوده است. این اعتمادبهنفس در دوران پساجنگ با هند بسیار افزایش پیدا کرده است.
۴. حضور در راهروی رقیب: منطقه غزه از منظر راهبردی در مسیر پروژه #آیمک هند قرار دارد و دلیل اصرار رژیم صهیونیستی برای تخلیه این منطقه از ساکنان غزاوی نیز برای ایجاد امنیت برای بندر حیفا و بندر احتمالی در غزه است. حضور پاکستان در شورای صلح با شروط مطرح شده از سوی پاکستان میتواند سایه عدم قطعیت امنیتی را برای پروژه آیمک حفظ کند. با قبول این تحلیل میتوان #چین را مشوق اسلامآباد در پذیرش حضور در شورای صلح دانست.
۵. بازی در منطقه امن در عصر بیقطبی: دولت ائتلافی شهباز شریف با هدایت ارتش این کشور تلاش میکند در عصری که سیاست بینالملل به سمت بیقطبی شدن و سپس شکلگیری نظم چندقطبی در حرکت است، با تمامی قدرتهای بزرگ بینالمللی و منطقهای روابطی را تعریف کند که علاوه بر بهرهمندی حداکثری در عصر بیقطبی از حاشیههای خطرناک همکاری با هر یک از بازیگران در امان باشد. به همین دلیل هم با سعودی پیمان دفاعی میبندد و هم در پس از اتمام اغتشاشات در #ایران چندین تماس تلفنی با مقامات ایرانی برقرار کرده و از تهران حمایت میکند. هم سلاح چینی میخرد و هم در صلح آمریکایی نقش بازی میکند. این بندبازی میتواند لغزشگاههایی را برای اسلامآباد تدارک ببیند که فعلاً از آنها در امان مانده است.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ موج مخالفتها در پاکستان با پیوستن به شورای صلح ترامپ؛ از هشدار درباره استعمار نو تا اتهام خیانت به فلسطین
🔹 این متن به بررسی موج انتقادها و مخالفتهای سیاسی، حزبی و فکری در #پاکستان نسبت به تصمیم دولت این کشور برای پیوستن به «#شورای_صلح» پیشنهادی دونالد ترامپ درباره #غزه میپردازد؛ تصمیمی که از نگاه منتقدان، نهتنها بدون اجماع داخلی و نظارت پارلمانی اتخاذ شده، بلکه میتواند پاکستان را در چارچوبی مسئلهدار و بالقوه استعماری قرار دهد. از رهبران احزاب مذهبی و اپوزیسیون سیاسی گرفته تا دیپلماتهای باسابقه و روشنفکران منتقد، طیفی متنوع از صداها این اقدام را تهدیدی برای اصول سیاست خارجی پاکستان، جایگاه سازمان ملل و حتی حقوق بنیادین مردم فلسطین ارزیابی کردهاند:
🔸 «حافظ نعیمالرحمان»، رئیس جماعت اسلامی پاکستان با انتشار پیامی از تصمیم اسلامآباد برای پیوستن به «شورای صلح» ترامپ برای غزه انتقاد کرد و این ساختار را نوع جدیدی از استعمار خواند. وی با اشاره به اینکه افرادی چون «تونی بلر»، نخستوزیر سابق انگلیس و از عاملان اصلی ویرانی عراق در این شورا وجود دارند، افزود شورای صلح ترامپ در واقع شکل جدیدی از یک نظام استعماری جدید است.
🔹 چهرههای حزب تحریک انصاف مثل اسد قیصر و شیخ وقاص اکرم، تصمیم دولت را غیرمشروع و بدون مشورت با پارلمان خواندهاند و خواستار خروج از شورا شدهاند. آنها میگویند چنین اقداماتی باید با بررسی پارلمانی، مشورت ملی و حتی رفراندوم عمومی انجام شود.
🔸 فضلالرحمن رئیس حزب جماعت علمای اسلام شاخه تابعی هشدار داده که پاکستان نباید در طرحی مشارکت کند که ممکن است به خلع سلاح گروههایی مانند حماس بینجامد.
🔹 برخی تحلیلگران پاکستانی مانند مصطفی نواز خُکهر و ملیحه لودهی معتقدند پیوستن به چنین نهادهایی میتواند مشروعیت سازمان ملل را تضعیف کند و برای سیاست خارجی پاکستان «غیرعاقلانه» باشد. برخی مانند فاطمه بهوتو و عمار علی جان نیز این تصمیم را بهعنوان «خیانت» و دخالت در روندهایی خواندهاند که ممکن است به حقوق فلسطینیها لطمه بزند.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ عقبنشینی دیپلماتیک هند از بنگلادش؛ نشانهای آشکار از ورود روابط دوجانبه به فاز بیاعتمادی
🔹 وزارت خارجه #هند در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶ اعلام کرد که بهدلیل تشدید نگرانیهای امنیتی و بیثباتی سیاسی در #بنگلادش، خانوادههای دیپلماتها و کارکنان غیرضروری سفارت خود را از داکا خارج میکند. این تصمیم در آستانه انتخابات حساس بنگلادش اتخاذ شده است؛ انتخاباتی که پس از فرار نخستوزیر سابق این کشور به هند و تشدید اعتراضات خیابانی، فضای سیاسی و امنیتی را بهشدت ملتهب کرده است. دهلینو این اقدام را «پیشگیرانه» توصیف کرده، اما در عمل این تصمیم نشانهای از کاهش اعتماد هند به توان دولت موقت بنگلادش در تأمین امنیت نمایندگیهای خارجی و کنترل اوضاع داخلی تلقی میشود.
🔸 این اقدام هند فراتر از یک تصمیم کنسولی معمول است و پیام سیاسی روشنی دارد. دهلینو عملاً با خروج خانوادههای دیپلماتها، سطح ریسکپذیری خود را در قبال بنگلادش کاهش داده و سیگنال هشدارآمیزی به نخبگان سیاسی داکا ارسال کرده است. این رفتار نشان میدهد هند نگران است که تحولات داخلی بنگلادش – بهویژه تقویت جریانهای اسلامگرا و ضد هندی – از کنترل خارج شود. از منظر منطقهای، این تصمیم میتواند به تضعیف جایگاه هند بهعنوان حامی ثبات در جنوب آسیا منجر شود و فضا را برای بازیگران رقیب، بهویژه #چین، بازتر کند تا از شکافهای سیاسی و اقتصادی میان دو کشور بهرهبرداری کنند.
🔹 در کوتاهمدت، انتظار میرود روابط هند و بنگلادش وارد دورهای سرد و محتاطانه شود؛ همکاریهای امنیتی و اطلاعاتی احتمالاً ادامه مییابد، اما پروژههای مشترک اقتصادی و ترانزیتی با کندی یا تعلیق مواجه خواهند شد. اگر انتخابات بنگلادش با خشونت گسترده یا نتیجهای مناقشهبرانگیز همراه شود، احتمال کاهش بیشتر حضور دیپلماتیک هند و حتی فشارهای غیررسمی سیاسی افزایش مییابد. در میانمدت، اگر دولت آینده بنگلادش نتواند توازن میان ملیگرایی داخلی و روابط با هند را حفظ کند، دهلینو بهسمت سیاست مهار و فاصلهگذاری حرکت خواهد کرد؛ مسیری که میتواند ساختار امنیتی شرق شبهقاره را شکنندهتر کرده و رقابت ژئوپلیتیکی چین و هند در این کشور را تشدید کند.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ بازگشت تدریجی اسلامگرایان به صحنه سیاسی بنگلادش در آستانه انتخابات سرنوشتساز
🔹حزب اسلامگرای «#جماعت_اسلامی» #بنگلادش، که سالها بهدلیل نقش تاریخیاش در خشونتهای سیاسی و محدودیتهای قانونی از سیاست رسمی کنار گذاشته شده بود، بار دیگر در حال جذب حمایت اجتماعی است. این حزب با تمرکز بر شعارهای ضدفساد، عدالت اجتماعی و انتقاد از نخبگان سیاسی سنتی، توانسته در فضای بیاعتمادی عمومی نسبت به احزاب اصلی، بخشی از افکار عمومی – بهویژه در مناطق شهری و میان رأیدهندگان جوانتر – را به خود جلب کند. این تحول در شرایطی رخ میدهد که کشور در آستانه انتخابات عمومی و با دولتی موقت و شکننده اداره میشود.
🔸 رشد دوباره جماعت اسلامی را باید بیش از آنکه یک «چرخش ایدئولوژیک» بدانیم، نتیجه خلأ سیاسی و فرسایش مشروعیت احزاب حاکم و اپوزیسیون سنتی تلقی کرد. فساد گسترده، رکود اقتصادی و خستگی اجتماعی از درگیریهای سیاسی مزمن، فضایی ایجاد کرده که در آن بازیگران حذفشده سابق میتوانند با بازبرندسازی گفتمان خود، دوباره وارد میدان شوند. نکته کلیدی این است که جماعت اسلامی فعلاً از ادبیات تند ایدئولوژیک فاصله گرفته و بر مطالبات عمومی تمرکز کرده؛ امری که باعث شده نگرانیها درباره «عادیسازی» حضور یک جریان اسلامگرا در سیاست رسمی بنگلادش افزایش یابد، بدون آنکه هنوز رفتار آینده آن بهطور شفاف قابل پیشبینی باشد.
🔹 در کوتاهمدت، بعید است جماعت اسلامی به نیروی مسلط سیاسی تبدیل شود، اما میتواند نقش «بازیگر مزاحم» را ایفا کرده و موازنه قوا را به ضرر احزاب سکولار بر هم بزند. اگر این حزب موفق شود بخشی از کرسیها یا ائتلافهای محلی را بهدست آورد، سیاست داخلی بنگلادش به سمت محافظهکاری مذهبی بیشتری حرکت خواهد کرد و حساسیت اقلیتها و شرکای خارجی – بهویژه #هند و کشورهای غربی – افزایش مییابد. در میانمدت، تداوم این روند میتواند بنگلادش را با چالشی ساختاری مواجه کند. یعنی انتخاب میان حفظ مدل سکولار دولت یا پذیرش تدریجی نقش پررنگتر دین در سیاست است؛ چالشی که پیامدهای آن صرفاً داخلی نخواهد بود و بر امنیت و معادلات ژئوپلیتیکی جنوب آسیا نیز اثر خواهد گذاشت.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ تشدید بحران گرسنگی در افغانستان و پیامدهای آن
🔹 گزارشهای منتشرشده نشان میدهد که بحران گرسنگی در #افغانستان بهطور محسوسی تشدید شده است. همزمان با آغاز زمستان، کاهش شدید کمکهای بینالمللی، افت اشتغال و بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه، میلیونها افغان با ناامنی غذایی حاد مواجهاند. بنا بر برآورد نهادهای امدادرسان، حدود نیمی از جمعیت کشور برای تأمین حداقل نیازهای غذایی خود وابسته به کمکهای بشردوستانه هستند؛ کمکهایی که بهدلیل محدودیتهای مالی و سیاسی، نسبت به سالهای گذشته بهشدت کاهش یافته است.
🔸 این بحران صرفاً یک مسئله انسانی نیست، بلکه بازتاب مستقیم بنبست سیاسی و اقتصادی افغانستان پس از تسلط #طالبان است. مسدود ماندن بخش بزرگی از داراییهای خارجی، نبود دسترسی به نظام مالی بینالمللی و تداوم تحریمها، ظرفیت دولت #امارت_اسلامی برای مدیریت اقتصاد و تأمین خدمات پایه را به حداقل رسانده است. در چنین شرایطی، حتی شوکهای قابل پیشبینی مانند زمستان یا خشکسالی به بحرانهای تمامعیار تبدیل میشوند. کاهش کمکهای خارجی نیز نشان میدهد که خستگی اهداکنندگان و ملاحظات سیاسی، بهتدریج جای اولویتهای بشردوستانه را میگیرد؛ روندی که مستقیماً زندگی اقشار آسیبپذیر را هدف قرار داده است.
🔹 اگر روند فعلی ادامه یابد، انتظار میرود در کوتاهمدت ناامنی غذایی گستردهتر شود و پیامدهای آن به افزایش مهاجرت، کار کودکان و حتی جذب افراد به شبکههای غیررسمی و افراطی بینجامد. در میانمدت، تداوم این وضعیت میتواند ثبات اجتماعی افغانستان را بیش از پیش تضعیف کرده و تهدیدهای فرامرزی برای کشورهای همسایه ایجاد کند. بدون یک سازوکار پایدار برای تفکیک کمکهای بشردوستانه از مناقشات سیاسی با طالبان، بحران گرسنگی نهتنها حل نخواهد شد، بلکه به یکی از عوامل مزمن بیثباتی در افغانستان و منطقه بدل خواهد شد.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies
♨️ شراکت آرام اما پایدار؛ هند و رژیم صهیونیستی در مسیر همگرایی حسابشده در نظم ناپایدار منطقهای
🔸 مجموعه خبرهای منتشرشده در روزهای اخیر نشان میدهد که روابط #هند و #رژیم_صهیونیستی وارد فاز «تثبیت راهبردی کمسروصدا» شده است؛ مرحلهای که نه با اعلام توافقهای بزرگ، بلکه با همراستایی تدریجی مواضع، تقویت کانالهای دیپلماتیک و همپوشانی منافع منطقهای تعریف میشود. توصیف هند بهعنوان «عامل تعادل» در نگاه تلآویو، همزمان با تلاش دهلینو برای ایفای نقش فعالتر در دیپلماسی #غرب_آسیا و گفتوگو درباره آینده #غزه، نشان میدهد که تلآویو، هند را نه صرفاً یک شریک دوجانبه، بلکه یک بازیگر مؤثر در معادلات فرامنطقهای میبیند.
🔹 از منظر هند، رابطه با رژیم صهونیستی بخشی از یک راهبرد وسیعتر برای تثبیت جایگاه خود در نظم چندقطبی در حال شکلگیری است. دهلینو بهدنبال آن است که بدون قرار گرفتن در محورهای متصلب، شبکهای از روابط متوازن با رژیم صهیونیستی، #کشورهای_عربی، #ایالات_متحده و حتی بازیگران رقیب آنها ایجاد کند. ورود هند به بحثهای مربوط به غزه و گفتوگو با کشورهای عرب، نشان میدهد که دهلینو قصد ندارد روابطش با رژیم صهیونیستی را بهصورت یکبعدی و صرفاً امنیتی تعریف کند، بلکه میخواهد آن را در چارچوب دیپلماسی فعال و چندلایه منطقهای جا بیندازد.
🔸 در این میان، رژیم صهیونیستی نیز بهطور واقعگرایانه به هند مینگرد. اینکه هند کشوری با وزن اقتصادی بالا، نفوذ سیاسی رو به رشد و توانایی مانور میان بلوکها است. برای تلآویو، هند میتواند هم یک شریک فناورانه و امنیتی باشد و هم کانالی غیرمستقیم برای تعامل با جهان عرب و جنوب جهانی؛ بهویژه در شرایطی که رژیم صهیونیستی با فشارهای فزاینده بینالمللی و محدودیتهای دیپلماتیک مواجه است.
🔹 روند احتمالی آینده نشان میدهد که روابط هند و رژیم صهیونیستی احتمالاً بدون جهشهای ناگهانی، اما با عمقیابی تدریجی ادامه خواهد یافت. همکاریهای فناورانه، دفاعی و اقتصادی تقویت میشود، در حالی که هند تلاش میکند هزینههای سیاسی این رابطه را با حفظ تعامل فعال با کشورهای عرب و اتخاذ مواضع محتاطانه در مناقشات حساس منطقهای مدیریت کند. نتیجه این مسیر، شکلگیری نوعی شراکت «کمهیاهو اما مؤثر» است که میتواند در میانمدت، بر موازنه قدرت در خاورمیانه و نقش هند در سیاست جهانی تأثیر قابلتوجهی بگذارد.
✍️ شبهقاره | امین رضایینژاد
🔰 استفاده از محتوای کانال با ذکر منبع بلامانع است.
@Sub_ContinentStudies