یکی از آرزو های بزرگ زندگیم، همیشه این بوده، که بتوانم ایران را
در آغوش بگیرم و
در آغوش بگیرم و
در آغوش بگیرم
و به او گوش کنم، مطمئنم درد ها دارد وطنم . از او بپرسم که میتوانم کاری برای زخم هایش بکنم ؟ نه نه ،این چه سوالی است میپرسم ! چشمه خون او خیلی وقت است جاریست ،گریه او خیلی وقت است بند نیامده. پس چه کار کنم برایت ایرانم؟ خودت بگو ولی پیش از آن بگذار در آغوش بگیرمت.
کسانی که از تحصیل خسته هستند این پیام رو برای کسانی که از تحصیل خسته هستند ارسال کنند