حالا دقیقا چرا اگر ماده ی تاریک نبود، جهان یک‌نواخت میشد؟ راهنمایی: در جهان اولیه، فوتون ها با ماده ی معمولی به شدت درگیر بودن و این برخورد ها مثل یک فشار بیرونی عمل می‌کرد و اجازه نمی‌ داد ماده راحت جمع بشه. هر جا کمی ماده جمع میشد، فشار تابش دوباره اون رو پخش می‌کرد.

حالا خود این ماده ی تاریک از کی و چطور به وجود اومد که اجازه داد خوشه ها شکل بگیرن؟ کسی نمیدونه tbvh ولی بهترین توضیح علم فعلا اینه که ماده ی تاریک، یک نوع ذره ی بنیادی ناشناخته ست که در جهان بسیار اولیه (؟) در اثر انرژی فوق العاده زیاد مهبانگ ایجاد شد و بعد از سرد شدن جهان، به شکل پایدار باقی موند. اما ایده های دیگری هم وجود داره.

ممکنه ماده تاریک یک "چیز" یا ذره نباشه؟ مثلا یه جور اثر هندسی از فضا-زمان🤷🏻‍♀ اگر ماده ی تاریک در جهان اولیه شکل گرفته، چرا هیچ اثر غیر گرانشی ازش نمی بینیم؟ این "کاملا منزوی بودن" رو فیزیک چطور می پذیره؟ چرا این نیروی ضدگرانش انرژی تاریک، شبکه ی کیهانی رو نابود نکرده؟ اگر ماده ی تاریک فقط گرانش داره، چرا شکل این شبکه کیهانی، شبکیه ایه و نه توده ای؟ و آیا ممکنه ما فقط بخش کوچکی از واقعیت رو ببینیم؟ شاید ماده تاریک صرفا یک پروکسی از یک چیز اساسی تر باشه. ابعاد دیگه؟ فاز دیگری از ذرات یا فضا؟

و به نظرم مهم ترین سوال: ما داریم یک پدیده ی واقعی رو توضیح میدیم، یا داریم یک نقص در فهم خودمون از گرانش در مقیاس بزرگ رو با یک موجود فرضی پر میکنیم؟

بله دوستان شبیه نورون های مغزه

آره که چی از پیتر کپی رفتم