تورس‌ها ذاتاً آدمای وفادار و مهربونی هستن. واقعاً سخته که کسی ازشون خوشش نیاد. راستشو بخواین هر چی تورس تا حالا دیدم، آدمای روراست و با درکی بودن و خیلی کم پیش میاد کسی پشت سرشون حرف منفی بزنه. یه غریزه خیلی قوی برای حفظ خودشون دارن که باعث میشه در بهترین حالت خیلی آدمای متعادلی باشن، اما در بدترین حالت ممکنه خودخواه بشن و فقط به فکر منافع خودشون باشن. تنها نظرم اینه که این ماه واسه من یه مقدار کسل‌کننده و خواب‌آوره. اونا هم اصلاً میونه خوبی با تغییر ندارن و منم معمولاً با این اخلاقشون زیاد نمیسازم. غریزه‌شون اینه که همه‌چیز رو محدود و حفظ کنن، نه اینکه دنبال گسترش دادن یا کشف چیزای جدید باشن؛ این موضوع بسته به اون آدم، ممکنه باعث بشه اطرافیانشون رو هم محدود کنن تا با اون دنیایِ روتین و قابل‌پیش‌بینی‌ای که واسه خودشون ساختن، هماهنگ بشن. اون شایعاتی هم که میگن مادی‌گرا هستن واقعیت داره، اما باز هم به خودِ طرف بستگی داره ، لزوماً به این معنی نیست که وسیله و اشیاء رو به آدم‌ها ترجیح بدن. در کل آدمای خوب و مهربونی هستن و واقعاً حتی ویژگی‌های منفیشون هم اون‌قدرها منو اذیت نمی‌کنه. بودن کنارشون حس خیلی خوب و لذت‌بخشی میده و من واقعاً این ویژگیشون رو دوست دارم.

Cause you know what? I hate small talk.

تو بخند. به صحنه‌های مسخره‌ی فیلمِ «مستربین»ی که بابات با دیدنش قهقهه می‌زنه، بخند و تا ثانیه آخرش بشین کنارش، تا تنهایی نخنده. تا بیشتر بخنده. تو گوش کن. به حرفای مامانت درموردِ «کاشی رو باید تِی بکشم... آهان راستی بهت گفتم خاله‌ت چی گف بهم؟» که حوصله‌تو سر می‌بره، گوش کن و سر تکون بده. تا بیشتر حرف بزنه، بیشتر از حرف‌های دلش بگه. تو نگو تکراری‌ن. به حرفای مادرجون که هی تکرار میشه و میره سرِ خطِ اول، گوش بده و نگو تکراری‌ن. بذار هی تکرار کنه، بذار حس کنه حرفاش برات جالبن. تو نگو ساده‌ست. به کاردستی‌های خواهرت که بینِ هر تاش یه جوونه‌ی احساسه، نگو ساده. تا بیشتر بهت نشون بده. به آدم‌ها گوش کن، همراهِ آدم‌ها بخند، با آدم‌ها مهربون باش، مخصوصا اگر خانواده‌ی توئن. همین .

مامان می‌بینه ناراحتی و نمی‌تونه کاری بکنه، پا میشه تلویزیونو روشن می‌کنه و فیلم مودعلاقه‌تو پلی می‌کنه، بعد میره تو آشپزخونه و ماکارانی دم می‌ذاره چون ماکارانی دوست داری. اینه زبونِ عشقِ مامان.

فلذا شما این پست رو + پست دلخواهِ دیگه‌ای فوروارد بفرمایید، تا بندهٔ حقیر، مِن بابِ خونه یا صاحب‌خونه، کلامی حقیر بنویسم ☕️ ` آدرس خونه‌هاتون.

عروس‌دریایی عزیزم _ اتاقک سیگار، تلاشگر و قهرمانِ قصهٔ سخت‌کوشی، «کسی دیگر مرا سوزاند و من احمق سیگار را.» غمی توی خونه‌ت حس می‌کنم که بسیار متین و آرومه، روزی به همین آرومی که اومده، خواهد رفت. هرچقدر شمشیر از دستت میوفته باز بلند میشی و ادامه میدی، یقین داشته باش آخرش غم و غصه‌ها شرمنده‌ات میشن. و، به راستی، کاش با خودت مهربون‌تر باشی 💘

خیلی زیباست، واقعا متشکرم ازتون😭

اینجا جوین شید، منم یه پک برچسب با وایبتون می‌دم. شاید لیست اعضا بالا نیاد پس پیویم نقطه بدید اگه هم چنل دارید و اینو فور زدید، لینک با وایب چنلتونم یه پک میدم