زبان آهن و آتش

تفنگت را زمین بگذار که من بیزارم از دیدار این خونبار ناهنجار تفنگ دست تو یعنی زبان آتش و آهم من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان‌کن ندارم جز زبان دل، دلی لبریز از مهر تو ای با دوستی دشمن! زبان آتش و آهن زبان خشم و خونریزیست زبان قهر چنگیزیست بیا بنشین، بگو، بشنو سخن؛ شاید فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید برادر گر که میخوانی مرا بنشین برادروار تنگفت را زمین بگذار تا از جسم تو این دیو انسان‌کش برون آید و تو از آیین انسانی چه میدانی اگر جان را خدا داده است چرا تو باید بستانی؟ چرا باید که با یک لحظه غفلت این برادر را به خاک و خون بغلطانی؟ گرفتم در همه احوال حق‌گویی و سودجویی و حق با توست ولی حق را برادر جان به زور این زبان نافهم آتشبار نباید جست! اگر این بار شد وجدان خواب‌آلوده‌ات بیدار تفنگت را زمین بگذار.... #مشیری