امروز مثل روز قبل کار، ناخواسته زدم توی بندر فرار غروب توی بغض مثل بچگیام، وقتی نگار میرسید به آخر قطار کشتی ها اومدن و رفتن ولی کشتی من نمیندازه لنگر تو کدوم اقیانوس پنهونه میون کدوم آبها زندونه دوباره رفتم دوباره رو انداختم زیر انداز پاره رو بلندی بوق آخرین کشتی بیدار کرد تو آسمون اولین ستاره رو که روشن شد آسمون لاغر یکم معننی داد این انتظار یاوه رو ریشه اعتصاب آب کرده بود شاید که فراموش کرده بود انتظار ساقه رو تو نیستی آبم گلیه تموم آفتابم گلیه بیداری این روزا خواب تلخیه نیستی تمام خوابم گلیه کودکی نابم گلیه دستای سابیده به تابم گلیه نفسمو راحت میدزدن اما نیستی صدای هاپ هاپم گلیه اقیانوسم مرد کشتی کجایی بندرم بازار فروش کلک شد رخ نشون بده د لعنتی چوبت ترکه شک شد باورم فلک شد اگه نیای امشب وسط دریام با اینکه سرده میلرزه دستام آهای عابر منم پامه زنجیر این ساحل رو به روم آبه پشت سرم خاکه گیرم وسط ترسم اینه میمیرم وسط وقتی میای دل من دل شهر دل بندر میگیرن واست عمری اسیرم لعنت به دریا کشتی ندارم لعنت به سرما این روزا شلوغه اما بی فروغه شاید که خود کشتی هم دروغه من و تو باید یاد بگیریم شنا هرچند که این دریای کوچیک بزرگه بیا کشتی هم باشیم عابر بیا باهم بشیم مسافر دستای من حاضرین پارو بشین چشم من میشی ناخدای من آهای سینه سکان من میشی؟ راه زیادی مونده تا خدای من اگه نیای امشب وسط دریام #سورنا

جاری ام واسه جهت کلی جا دارم واسه ریختن پشت سد کلی جا دارم من از اونام که کمیت رو به باد دادم تو از اونا که واسه عدد کلی جا دارن پاتو میکوبی کف خاک میشی کوه لب دره ام واسه پرت کلی جا دارم دستات توی امنیت کلی قابلن من دستام واسه شرط کلی جا دارن بدون رنگم تو ولی نه رنگ آمیزی میشی توی رنگای شهر دستاتو میبنده دستای سرد که دست بندته روی دستای من تو پاهات توی همین شهر کلی راه دارن من واسه شهرای بعد کلی جا دارم زنجیر خطری تحمیل نظری منکرتم، واسه رد کلی جا دارم زندون اونایی که قصد هوا دارن من واسه عطشای لب کلی جا دارم نفسات ازم جزر و میخوان و من نفسام هنو واسه مد کلی جا دارن #سورنا

یه گوشه از جاده بیرون شهر صدای گریه های یه دختر پر از ترس شبیه زوزه های باد معلق پر از رفتن فرار از مرگ بریم عقب تر صدای سوت های همزمان و چکمه است روی سنگفرش آهنگ فرار دختر پر از ترس بریم عقب تر شهر پر از بوی گوشت تن بچه ست بریم عقب تر یه صف بی خنده است از پدر مادر بچه زیر بغل بریم عقب تر دست ها با لرز رو دهن نوزاد ترس بلندی صدا خفای تنفس کوچه های تاریک پاسبونا با خشم به دنبال نوزاد با سگ های تجسس بریم عقب تر جفت ها رو تخت مبارزه میکردن گرد و خاک رزمو این تکرار نظمو آویزون به گردن معاشقه میکردن بریم عقب تر بلندگوهای شهر تنها به دلیل بالا آوردن سر اون شب دستور تولید میداد به ماده و نر خشک کرد آدما رو با اکوی بیشتر بریم عقب تر اونجا که میغلتن تنها رو خاک از خارش بی ناخون اونجا که کور گره، اما شکسته دندون بریم عقب تر یه خرده سر سفره رو سپر نیست غذا زن و مرد گرسنه ان نیست غذا بریم عقب تر شد شام یک شب کل انبار یک شهر بریم عقب تر نونوا از توی تنور کمتر درمیاره خنجر بریم عقب تر دیگه خوب نمیسوزه آتش تنور یعنی آدمای بدبخت دیگه گوشتی ندارن که بسوزن نونوایی تو فکر آتیش جدیدتر بریم عقب تر اونجا که کشاورز کاشت با لبخند تیغ به جای گندم #سورنا

زورتون زیاده قبول حالا که پوست کف دستمو میسابونین هنوزم میزنم زور میبینی جور دیگه ام از یه جلون دیگه ام من دستام بوی پارگی فشار میده رو تن زنجیر داستان زندگی من و تحمیل علقت قطع رابطه ام با خط علت قطع مسیر غلط زندگیم عقب تغییر لانتوریا بو بکشین جا پای کفشمو رو سنگ سو بکشین چون لخت و بی پرده م قرمزم به رنگ خون، شاخای گاومیش قانون بالا میده جون حالام میتکوند خاک روی تنم، من زیرش وحشی ترم میده زمین سرد و دوره گردتونو با سوز چاک بودنم تنم، تنتو جمع میکنه، سردی صورتتو گرم میکنه دنبال من توی اقیانوسا نگرد، اقیانوستو از تنم کم میکنه من همون گوشه شرور زیر حصار کج چشاتم جوری میزنم اونی که بخواد بگیره جلوتو شر میکنه مثل بزنین رو تنم، صورت تو مخ منو نقش میکنه لانتوریا جوییدنتون واسه من، خوردن کاه توی آتیشه نقشم، مورفین تنتونو ترک میکنه آه، مثل آرامش دکوری من، زیر زور سیمانای بتونی شهر مثل سگ توی سینه کولی من، مثل چراهای تو و چطوری من مثل دونه دونه گوگرد تنتون، پر واسه جنگ به پری من مثل شعله های من با نفس تنگ #سورنا