💢 نسخه پی‌دی‌اف شماره ۳۱ حکمران را میتوانید به صورت رایگان دریافت کنید. #نشریه_حکمران @HokmranOnline

طی سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ متوسط قیمت مسکن در مراکز استان‌ها حدود ۷.۹ برابر شده، در حالی که متوسط قیمت کالاها و خدمات و متوسط درآمد خانوار هر کدام حدود ۳.۵ برابر شده‌اند. این فاصله نشان می‌دهد بحران استطاعت مسکن را نمی‌توان فقط با «تورم عمومی» توضیح داد؛ در این دوره، قیمت مسکن بیش از دو برابر سرعت رشد درآمد خانوار افزایش یافته است. به بیان ساده، حتی خانواری که درآمدش هم‌پای متوسط درآمدها رشد کرده، از بازار مسکن عقب افتاده است. مسئله، زمین است... @syjebraily

همان‌طوری که کشور را شرکت می‌پندارند و سیاست‌ورزی را به حسابداری سود و زیان تقلیل می‌دهند، روابط بین‌الملل را هم معاملات ملکی می‌بینند و تصور می‌کنند می‌شود با وعده ۵۰۰ میلیارد دلاری، رئیس‌جمهور «تاجر» آمریکا را سر خط آورد. @syjebraily

آمریکا برای کاهش وابستگی به چین، هم تنگستن ذخیره می‌کند، هم در آفریقا روی زنجیره معدن سرمایه‌گذاری می‌کند و هم سراغ معدن‌کاری در اعماق دریا رفته است. قدرت‌های بزرگ مواد خام حیاتی را به منطق بازار رها نمی‌کنند. ایران باید حلقه‌های فرآوری و فناوری را در داخل کشور توسعه دهد. @syjebraily

«امنیت اقتصادی» در حال بلعیدن حوزه‌هایی است که تا چند سال پیش تجاری تلقی می‌شدند؛ معدن، پالایشگاه، کابل‌های دریایی، ماهواره، LNG، راه‌آهن، سیستم پرداخت و مسیرهای دریایی اکنون اجزای مستقیم قدرت ملی‌اند. آنچه که امروز در این زمینه باید برای معماران امنیتی کشور مسئله باشد این است که کشور ما چه دارایی‌هایی دارد که جایگزینی آنها برای دیگران دشوار است؟ و اقتصاد ما در چه نقاطی به دارایی‌هایی وابسته است که دیگران می‌توانند دسترسی ما را به آنها قطع کنند؟ جهان به سرعت در حال گذار از اوهامات لسه فر است و ‌ایران باید نقشه قدرت اقتصادی خود را از نو ترسیم کند. سیاست صنعتی، سیاست انرژی، سیاست معدنی، تجارت خارجی، توسعه بنادر و راه‌آهن، نظام پرداخت، سرمایه‌گذاری در فناوری و حتی سیاست مالکیت بنگاه‌های راهبردی، دیگر موضوعاتی صرفاً اقتصادی نیستند. همه این حوزه‌ها باید ذیل یک معماری واحد قدرت ملی دیده شوند. @syjebraily

💥هر خانواده ایرانی ۴۰۰ متر زمین دکتر عباس جهانبخش عضو هیات علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان و مدیر اندیشکده زیست شهر برنامه را از لینک زیر ببینید: 📺 youtu.be/Q3SUoml2jp0 📺 aparat.com/v/xupldqo 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

خب چرا این کار را می‌کنید؟ شما که ماشین حساب دستتان است، بنزین را بکنید ۱۶۰ هزار تومان تا به هر نفر ۱۴ میلیون تومان یارانه بدهید. حتی می‌توانید بنزین را ۲۴۰ هزار تومان بفروشید و به هر نفر ۲۱ میلیون تومان یارانه بدهید! انّ اللَّه لایغیّر ما بقوم حتّی یغیّروا ما بانفسهم... @syjebraily

دکتر سیدیاسر جبرائیلی: دو تبر به کمر اقتصاد ایران زده‌اند: ۱_ آزادسازی نرخ ارز ۲_ جهانی‌سازی قیمت‌ها 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

مسکن در معنای تمدنی خود، چیزی فراتر از یک واحد مسکونی است. خانه باید امکان سکونت، آرامش، تولید، تربیت، مهمانی، همسایگی، خلوت، عبادت، بازی کودک و مراقبت از سالمند را فراهم کند. هرچه خانه به یک جعبه کوچک در ارتفاع تبدیل شود، بخشی از این کارکردها از آن گرفته خواهد شد؛ و شده است... @syjebraily

دکتر سیدیاسر جبرائیلی: گام اول اصلاح اقتصاد ایران، بازگشت انفال به حاکمیت است 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

عدالت به مثابه امکان «عدالت به مثابه امکان» نقطه کانونی عدالت اقتصادی را از توزیع درآمد، ثروت یا حتی مالکیت، به توزیع فاعلیت مولد منتقل می‌کند. رالز در الگوی دموکراسی مالکیت‌گستر در پی پراکندن مالکیت دارایی‌های مولد و قدرت اقتصادی است؛ سِن عدالت را از داشتن منابع به برخورداری از قابلیت‌های واقعی برای بودن و انجام‌دادن منتقل می‌کند؛ جمهوری‌خواهی کار بر رهایی از وابستگی و سلطه در مناسبات مزدی تأکید دارد؛ توزیع‌گرایی خواهان گسترش مالکیت مولد است؛ و نظریه‌های آزادی مولد عمدتاً بر آزادی و کنترل فرد درون فرایند تولید تمرکز می‌کنند. «عدالت به مثابه امکان» با بهره‌گیری از این دستاوردها، موضوع مستقلی را در کانون عدالت اقتصادی قرار می‌دهد: قدرت مؤثر هر انسانِ قادر به کار برای تبدیل کار، دانش و خلاقیت خود به تولید ثروت. این قدرت صرفاً از مالکیت یک دارایی حاصل نمی‌شود، بلکه مستلزم دسترسی مؤثر به «بسته عناصر امکان» ــ از زمین و منابع و ابزار گرفته تا سرمایه و اعتبار، دانش و فناوری، داده، مجوز، زیرساخت، مواد اولیه و بازار ــ است. نوآوری نظریه در این است که برای نخستین بار این مجموعه مکمل را موضوع یک اصل توزیعی قرار می‌دهد: از یک سو «کف امکان» باید تضمین کند که هیچ فرد قادر به کاری صرفاً به دلیل فقدان ابزار و شرایط تولید از فاعلیت مولد محروم نماند، و از سوی دیگر «اصل ضدتمرکز» باید مانع آن شود که کنترل عناصر حیاتی تولید در دست گروهی محدود به قدرت انسداد راه تولید دیگران تبدیل شود. در این چارچوب، جامعه عادل جامعه‌ای نیست که صرفاً ثروت یا سهام به‌طور گسترده در آن توزیع شده باشد، بلکه جامعه‌ای است که قدرت تولید کردن به‌طور گسترده میان مردم توزیع شده باشد؛ به‌گونه‌ای که مزدبگیری یک انتخاب باشد، نه ضرورتی ناشی از بی‌ابزاری و محرومیت از امکان تولید مستقل. کتاب را از لینک زیر تهیه کنید: https://www.naqdefarhang.com/product/%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%84%d8%aa-%d8%a8%d9%87%d9%85%d8%ab%d8%a7%d8%a8%db%80-%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86/

نسخه pdf یادداشت مهم «کشور شرکت نیست». @syjebraily