خیلی وقتها نا امید شدم و میشم
میشینم کنار و استراحت می کنم
به قولی میزنم کنار و
چایی میخورم 🙂
پیش خودتون
تو زندگی تو
توی راه جنگیدن
بزنید کنار و چایی بخورید
یه نگاه به جاده پشت سرتون بکنید و
بگید "تا این جاشو اومدم بقیشم یه جور میرم" "خدا هست"
و اگه شما از کسایی هستی که جنگیدن رو بلدی دست بقیه رو هم بگیر و بهشون امید بده
امید دادن یه نوجوون به یه نوجوون دیگه خیلی تاثیر بیشتری داره تآ اینکه یه بزرگتر یا پدر و مادر بهش بِدن