🎶 "مردم! خدا مراقب ماست..." پ‌.ن: حتی برای منِ نااهل موسیقی شنیدنی بود، با ذوق! #اشتراک #وعده_صادق #جنگ_تحمیلی #روزهای_حماسه @taaghlom

صداوسیما این روزها تازه افتاده رو نشون دادن دستاوردهای ملی‌مون. دیر شده، اما بهتر از نبودنه. این وسط یه چیزی تو تمام مستندها، فیلم‌ها، گفتگوها و... پررنگه و اون باور رهبری به توانایی داخلیه. انگار تنها کسی که تو این چهل سال، پشت سر تمام ادعاهای ما میتوانیم، ایستاد و کمک کرد بتوانیم، خودشون بودند. از موشکی و هسته ای گرفته تا چیزهای ساده و معمولی. تنها کسی که گفت آره ما میتونیم و اجازه داد روی پای خودمون بایستیم، خودشون بودند. اون هم وسط یه مشت کشور که تمام افتخارشون، خرج پولهای نفتشون برای خرید همین تکنولوژی‌ها و صنایعی است که ما خودمون، بهشون رسیدیم. و قطعا مشخصه که اونها اقلا میدونن و میفهمن ما چقدر توانمندتر و قدرتمندتر از خودشون هستیم. طبیعیه، وقتی روی پای خودت باشی، وقتی سالها تحریم باشی، دیگه بادی نیست که بتونه بلرزوندت. فقط باید اراده کنی! #اقتدار #وعده_صادق #روزهای_حماسه #جنگ_تحمیلی #سیدناالقائد پ.ن: روز یازدهم @taaghlom

🔖 جناب مهدی تکّلو در مورد "نقش زنان در جنگ" نوشتند: نیاز داریم زنان «بشارت فتح» را در زندگی استمرار دهند توقف یک‌طرفۀ جنگ تفاوتی با عقب‌نشینی ندارد. محتمل‌ترین سناریو هم برای جنگ 12 روزه هم تنبیه و ‏مجازات دشمن متجاوز بود و نه جنگی معطوف به محو سراسری او. ما تا همینجا پیروز شدیم درحالیکه او جنگ را ‏به هدف تخریب صنعت هسته‌ای و موشکی آغاز کرد و می‌خواست با فتنه‌های داخلی و اجتماعی کار را برای ‏نظام سخت کند. او به هیچ کدام از این اهدافش نرسید اما جنگ مستقیمی که همواره همگان از احتمال و تله و ‏سایه‌اش می‌گفتند، فصل اول خود را به پایان برد و همه می‌دانیم «جنگ ادامه دارد».‏ ملت ایران نشان داد دوقطبی‌ها و شکاف‌هایش ریشه‌دار و غیرقابل‌ترمیم نیست و اتفاقاً در صدای خفیف ‏واقعیت عمیق جامعه، این صدای دوقطبی و شکاف و یأس تحمیلی بود که از سوی پرسروصداهای دوقطبی‌ساز ‏ذهن ما را آشفته و خسته کرد بود. ما باید با روایت و صورت‌بندی «حاق واقعیت جامعۀ ایرانی» به مصاف ‏‏«حاد واقعیت از جامعۀ ایرانی» برویم؛‌چرا که ادامۀ این روند تاریخی در حقیقت چیزی جز «زندگی در اشراف ‏دائمی جنگ» نیست. حالا که این پیروزی فصل اولی با عملیات «بشارت فتح» حاصل شده باید «بشارت ‏فتح» را در زندگی امتداد داد تا موعد «عملیات فتح» هم برسد.‏ خطر اصلی هم‌اکنون بازگشت تهاجمی «روزمره» است. فصل اول جنگ ثابت کرد ملت ایران ملتی نیم‌خیز است ‏تا برای به‌پاخاستن تنها باید فاصلۀ کوتاه تجافی تا قیام را طی کند. به‌شرطی که ساختار زندگی روزمره ما را به قعود ‏و غیاب بازنگرداند. یکی از مظاهر این قعود این بود که پس از دو سال از نسل‌کشی در غزه تا به «وطن» و ‏‏«میهن» تهاجم نشده بود به اندازۀ کافی و در قامت یک ملت به پا نخواسته بودیم و در همین 12 روز تا حد خوبی ‏از غزه به لحاظ توجهات ذهنی و پرداخت‌های عملی غافل بودیم. اما فرصت پیش‌آمده را باید به خدمت ترمیم ‏کمبودها آورد.‏ حالا بیش از هر چیزی باید از جنگ صحبت کرد. از جنگی که دیگر و با نسل جدیدی که دفاع مقدس را ‏ندیده بود لمسش کردیم؛ اما تذکار و تذاکر جنگ نه از باب شیفتگی جنگ آن‌گونه که به اخلاق جنگ‌افروزان و ‏دشمنان زندگی مربوط است بلکه از باب اینکه راه زندگی متعالی و حیات انسانی مسیری جز نبرد و جنگ و ‏آمادگی دائم برای آن ندارد فوری و ضروری است. حالا باید به سرعت سنگرهای زندگی را متناسب با الگوی ‏مقاومت و جهاد بنا و ژست ظلم‌ستیزی و استکبارستیزی را تقویت کرد. حالا وقت این است که از ترس جنگ به ‏پستوهای روزمرگی غیرسیاسی پناه نبریم و در داخل با مردم‌نفهم‌های متحجر و سکولار مقابله کنیم. چگونه؟ من اصلی‌ترین مکانیزمِ در بطن جنگ زندگی آفریدن را در خرد و زبان زنانه می‌دانم. همچنان که در این ایام گفتم ‏باید به آستان زنانی متوسل شویم که از شدت لطافت و رحمت ما را از عادتواره‌های روزمره می‌رهانند و به ‏استقبال جنگ با دشمنان زندگی و انسانیت می‌برند. روایت زنان در روزگار جنگ کافی نیست؛ مهم‌تر از این کار ‏به «فهم جنگ» از دریچۀ ذهن و قلب زنان مجاهد احتیاج داریم. باید جنگ را و بخوانید «زندگی جنگ» را به ‏میانجی فاهمه و عاطفۀ زنان بفهمیم. باید زنان جنگ را معنا کنند و زندگی را در مجانبت و مناسبت با آن ‏صورت‌گری کنند. زنان باید به روزمرگی ساختاریافته و نهادمند که به نوع خاصی از اقتصاد و فرهنگ و آموزش و ‏پروش تبدیل شده سیلی بزنند و ما هم باید کسانی را که تا کنون زنان مجاهد ایرانی را نفهمیده بودند و جدی ‏نمی‌گرفتند تنبیه کنیم.‏ #اشتراک #زن_بودن پ.ن: روز دوازدهم (آتش‌بس) @taaghlom

🎶 حسم، حس اونجایی از سریال در چشم باد هستش که تو عروسی شروع میکنن به خوندن: "از خون جوانان وطن لاله دمیده.." #وعده_صادق #اشتراک پ.ن: روز دوم (سیزدهم) @taaghlom

کاری که ما در اون دوازده روز انجام دادیم، نباید کم و کوچیک و بی‌اهمیت نشون داده بشه... ما در برابر کل دنیا ایستادیم ✊ #وعده_صادق #روزهای_حماسه پ.ن: روز سوم (چهاردهم) @taaghlom

🏴 یا الله.... حوّل قلـوبنا به بُکاء علی الحسین... پ.ن ۱: الحمدلله که حالا میتونیم خودمون رو سبک و قوی کنیم! پ.ن ۲: سال قبل چه کسانی محرم رو درک کردند و حالا... سال بعد، شاید ما هم نباشیم... #سلام_بر_محرم @taaghlom

فضای غبارآلود این روزها، بعد از آن روزهای حماسه و خون، شبیه فضای این روزهای عراق آن سالهاست. مردمان کوفه و کربلا و مدینه و مکه، امیری امیرمؤمنان را دیده بودند. نبردها و دلاوری‌هایش را هم. دلاوری پسران جوانش را هم. امامت را میدانستند و دیده بودند. اما به ناگهان، همه چیز برایشان غبارآلود شد. غباری از سوی سواران جبهه مقابل و غباری از سوی سواران جبهه خود. از میان غبار، انگار دیده‌هایشان را هم فراموش کردند. باورهایشان آرام آرام غبار گرفت. ماندند و وادادند و خسرالدنیا شدند... پ.ن: سیدنا، دستگیرمان باشید در این روزگار تلخ و تاریک و پرفراز و نشیب! #یاحسین ع #محرم پ.ن: روز چهارم (پانزدهم) @taaghlom

"پایان با ماست" ان‌شاءالله، نصر من الله... 🎙حاج مهدی رسولی #یاحسین ع #محرم #اشتراک @taaghlom

دلم لرزید.... پیکر سردار و خانواده را که بر زمین معراج گذاشتند، زن به سرعت به عقب دوید‌. دست مادرش را گرفت از روی صندلی بلند کرد: پاشو مامان میخوان برای شهید باقری و خانواده‌اش نماز بخونن. مادر که به سختی بلند میشد پرسید: کی بود؟ سرداره یا دانشمند؟ دختر دستش را گرفت و در میان جمعیت جای داد: سرداره، با زن و دخترش. مادر پرسید: مهم بود؟ و دختر جواب داد: آره مامان، انگار که همه سپاه باشه. از همه بالاتر... دلم لرزید.... نوحه‌خوان داشت جمعیت را آماده ورود پیکرها میکرد. کمی روضه علمدار خواند، کمی توصیه به مرتب بودن و نظم کرد و آخر گفت: کسی که الان میخوایم به خاک بسپاریم، عالی‌ترین مقام نظامی کشورمونه بعد حضرت آقا... و نوحه انگار تازه شروع شد... #روزهای_حماسه #سرداران_شهید #شهید #اقتدار #محرم پ.ن: روز پنجم (شانزدهم) @taaghlom

برخیزید، حکم جهاد آمده است... 🎙حاج مهدی رسولی #روزهای_حماسه #اقتدار #محرم پ.ن: روز ششم (هفدهم) @taaghlom