وقتی میفهمی یکی از دوستات داره ازدواج می‌کنه، اونقدر میتونی اکلیلی بشی که نتونی لبخندِ کش اومده‌ی روی لب‌تو جمع کنی؛ بعدشم بشینی و دونه دونه از احساساتش، تا خرید‌ و آرایشگاه و وسایل رو ازش بپرسی:))

وقتی همچین روندی رو می‌بینی، حتی ممكنه بیش از خودش خوشحال باشی و پروانه‌های صورتی تو وجودت پرواز کنه.

من واقعا نمیفهمم چه خبره بچه‌ها:"))))))

حقیقتاََ پروانه‌های صورتی و آبی تو وجودم داره هی بیشتر و بیشتر میشه وقتی می‌بینم دوستم داره دونه دونه از مراسم و موقعیت‌ش میگه:))))) و از خجالتش برای درآوردن روسری‌ش بعد مراسم😭✨ *اسپویل

یا علی؛ یا مَن بِه يَفتَخِرُ المُحبُّون🤍.

اگه پزشکیان رأی نیاره شکلات پخش میکنم.

قصه که تمام می‌شود ، آدم‌ها به کجا می‌روند؟!

امید چیزیِ که باعث میشه آدمی‌زاد دَووم بیاره؛ کاسه صبرش لبریز نشه؛ چیزی که اگر بمیره، تحملِ دنیا برای آدمی‌زاد خیلی سخت میشه..

کلا دوست شدن با آدمایی که از خودمون بزرگترن خیلی حال میده؛ حتی اگه ۲۰ سال بزرگتر باشه.

کاش می‌شد روی پیشونی‌مون می‌نو‌شتیم که: بله، من شکننده "شدم"؛ لطفاََ اگه فکر می‌کنید باعث شکستنِ قلب ما میشید، نزدیک‌مون نیاید.

- جرئیات؛

کیستم من؟! پای‌ تا‌ سر نسخه‌ای از زُلفِ او ؛ تیره‌روزی بی‌قرار ، آشفته‌حالی درهمی.