بزرگ شدن اینجوریه که دیگه مثل قبل نمیتونی بری زیر پتو و دو ساعت گریه کنی؛ مجبوری موقع ظرف شستن و تا کردنِ لباسا، گوله گوله اشک بریزی و بعد بری سراغ کارای دانشگاه؛ بعدشم شب از کافی‌نت تا خونه رو گوله گوله اشک بریزی و تمومش کنی چون کلی کار دیگه سرت ریخته.

شاید چون جلو جلو واسه پاییز ذوق کردیم خدا کنسل‌ش کرد.

دلم میخواد بنویسم؛ از همه چی؛ از تجربهِ اولین روز دانشگاه، تا تمامِ جزئیاتی که هرروز به چشم میان. اما به مقدار زیادی از کلمات نیاز دارم و در حال حاضر قلم تصمیم به یاری کردنِ من، نداره.

؛

استرس اینجوریه که، نشستی عین بچه‌ی خوب کاراتو انجام میدی و زندگی‌تو میکنی، یهو میگه عهه سلام کجا بودی دلم برات تنگ شده بود؟! باور کن همین دو ساعت پیش همو دیدیم:"))))

If you knew it was the end of the world, Would you like to stay a while?

"دل کَندن" رو یاد بگیرید؛ قبل از اینکه دنیا به روشِ خودش دل کَندن رو بهتون یاد بده.

https://eitaa.com/dumaano ‌ یادتونه میگفتم وقتی میبینم دوستام ازدواج میکنن، پروانه‌های آبی تو وجودم به پرواز درمیاد؟ علیا خانم یکی از هموناست؛ از اون رفیقایی‌ که وقتی فهمیدم داره ازدواج می‌کنه، تا چند روز فقط تو شوک بودم. و الان، انقد برای دخترمون ذوق دارم که اصلااا قابل بیان نیست بچه‌ها:)))💘 مبارکت باشه دختر قشنگم، علیا خانم✨

پروانه‌های‌ آبی‌ کمه بچه‌ها، آبی و صورتیِ اکلیلی😭✨

به هر ترانه‌ای سَر می‌کشم، تویی.