🔰#یادداشت | وقتی که خواب بودیم! 🔹سال ۶۹، یعنی دقیقاً یک سال پس از زعامت رهبر معظم انقلاب، آن سیدِ مرحوم به ‌بهانه‌ی جنگ خلیج فارس پشت تریبون مجلس داد می‌زد که صدام خالد بن ولید اسلام است و باید به کمک او و منازعه با آمریکایی‌ها برویم. ۲۲ سال بعد، سمپات‌های همان طیف به رهبر معظم انقلاب نامه نوشتند که «حالا که آمریکا به افغانستان و عراق آمده، اگر جام زهری باید نوشید، قبل از آن‌که کیان نظام و مهم‌تر از آن استقلال و تمامیت ارضی کشور در مخاطره قرار گیرد، باید نوشیده شود.» لذا دست‌مان را پشت سرمان بگذاریم و تسلیم شویم. 🔹آیزن‌اشتات تعبیر خوبی نسبت به رهبر معظم انقلاب دارد و آن این است که در میانه بحران‌های غرب آسیا — که هر کشوری مورد تاخت‌وتاز قرار گرفته — توانسته است ایران را در شرایط «مادون جنگ» یا «جنگ بدون جنگ» نگه دارد. حالا سؤال این است که اگر زعیمِ حکیم ما تسلیم این گفتمان‌ها و خرده‌گفتمان‌ها می‌شد، امروز کجا و چگونه بودیم؟ 🔹در ۲۴ ساعت گذشته در سیاهه‌ی خبرها خواندیم که چینی‌ها جنگنده نسل ششمی J-36 را به پرواز درآوردند، آمریکایی‌ها آزمایش تسلیحات هسته‌ای را از سر گرفتند، روس‌ها اژدر هسته‌ای پوزئیدون و موشک بورِست‌نیک‌شان را با موفقیت تست کردند، ژاپنی‌ها نسل جدید موشک‌شان را تست زدند و ... . حالا حقایق نظام بین‌الملل عیان‌تر و عریان‌تر می‌شود که ماهیت قدرت در نظام بین‌الملل همان بود که سال‌ها قبل اوتوفون بیسمارک، صدراعظم آلمان‌ها، می‌گفت: «حرف حق را باید از دهان توپ شنید.» 🔹خاطرات شهید تهرانی‌مقدم را که ورق می‌زنی، بی‌اختیار گریه‌ات می‌گیرد؛ اینکه اولین شلیک موشک ایرانی‌ها ۴۸ ساعت طول می‌کشد چون هیدرولیکِ پرتابِ موشک یخ می‌زند؛ یا وقتی می‌شنوی لیبیایی‌ها چگونه گاردان و کلید زنجیره پرتاب ما را می‌شکنند تا نتوانیم موشک شلیک کنیم و ... . ما از دل این طوفان‌ها عبور کردیم و به امروزی رسیدیم که از دل ده‌ها تجهیزات و لایه پدافندی، با خیبرشکن کمر صهیونیست‌‌ها را شکاندیم. 🔹وقتی همه خواب بودند، سیدِ زعیمِ ما بدون هیاهو با طهرانی‌مقدم‌ها، سلامی‌ها، حاجی‌زاده‌ها و ... کارش را جلو برد و دستش را پر کرد. حالا به قول جواد خیابانی، امروز دیروز نیست بلکه فرداست؛ همان فردایی که خیال می‌کردیم دنیایش «دنیای گفتمان‌هاست، نه دنیای موشک‌ها.» باز هم بپرسیم که اگر اسیر آن حرف‌ها می‌شدیم و خواب می‌ماندیم، چه می‌شد؟ ✍ یعقوب ربیعی 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

بزرگترها با گشودگی پرواز می‌کنند.... 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

💯#شنیدنی👌 دیدار تاریخی "مُرید و مُراد" 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

وقتی میگیم صهیونیست‌ها «حیوون» هم نیستن دلیل داره...‼️ 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

🤔 چرا کنترل ونزوئلا برای آمریکا یک آرزوست⁉️ 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

#حکمت۲۰۷ #نهج‌البلاغه 🕊 تلاش برای بردبار شدن 🦋وَ قَالَ عَليهِ السَّلامُ إِنْ لَمْ تَكُنْ حَلِيماً فَتَحَلَّمْ، فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ إِلَّا أَوْشَكَ أَنْ يَكُونَ مِنْهُمْ. و فرمود(ع): اگر بردبار نيستى، خود را به بردبارى وادار، زيرا كم اتفاق افتد كه كسى خود را به قومى شبيه سازد و همانند آنان نشود. 🔰جهت مشاهده حکمت ۲۰۶ اینجا را کلیک کنید. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

راه تحصيل بردبارى: امام(عليه السلام) در اين كلام نورانى كه در واقع تكميلى است براى كلام حكيمانه گذشته اشاره به نكته ديگرى درباره حلم و بردبارى مى‌كند و مى‌فرمايد: «اگر حليم و بردبار نيستى خود را به بردبارى وادار كن (و همانند حليمان عمل نما) زيرا كمتر شده است كسى خود را شبيه قومى كند و سرانجام از آنان نشود»; (إِنْ لَمْ تَكُنْ حَلِيماً فَتَحَلَّمْ; فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْم إِلاَّ أَوْشَكَ أَنْ يَكُونَ مِنْهُمْ). كلام حكيمانه پيشين درباره بعضى از آثار مهم حلم بود و امام(عليه السلام) در اين كلام، راه رسيدن به اين خلق از اخلاق فضيله را بيان مى كند كه چون افرادى داراى اين صفت نيستند خود را وادار به آن كنند; مثلاً حادثه خشم‌آورى واقع مى شود و انسان عصبانى مى‌گردد و از درون مى‌جوشد و مى‌خروشد; ولى خودش را كنترل كند و قيافه اى همچون حليمان و بردباران به خود بگيرد. اين كار در نخستين بار ممكن است بسيار مشكل باشد ولى هرچه تكرار شود آسان‌تر مى‌گردد تا زمانى كه انسان به آن عادت مى كند و تبديل به حالت و سپس تبديل به ملكه مى شود. البته تمام صفات فضيله را مى توان از اين راه به دست آورد; مثلاً علماى اخلاق درباره افراد جبان و ترسو مى گويند: خود را در ميدان هاى ترسناك وارد كند و شجاعت را بر خويش تحميل نمايد. پس از مدتى عادت مى كند و ملكه شجاعت در او پيدا مى شود. جمله «قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْم» نيز دليل بر اين كليت و عموميت است و در واقع امام(عليه السلام) آن را به عنوان درسى فراگير در مسير تحصيل فضايل تعليم داده است و اين همان چيزى است كه نه تنها علماى اخلاق، بلكه روانشناسان نيز بر آن اصرار دارند و آن را يكى از طرق رفع نقايص روانى مى شمارند. راه ديگر براى تحصيل اين صفت مهم اخلاقى، مطالعه حالات علما و پيشوايان بزرگ مخصوصاً رسول اكرم و ائمه معصومين(عليهم السلام) است كه آنها چقدر در برابر افراد جسور حليم و بردبار بوده اند. در حدیثى که از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) در کتب شیعه و اهل سنت نقل شده مى خوانیم که: روزى مرد عربى خدمت پیامبر(صلى الله علیه وآله) آمد و (بدون مقدمه) عباى پیغمبر(صلى الله علیه وآله) را گرفت و به گردن پیامبر(صلى الله علیه وآله) انداخت و به شدت کشید به گونه اى که اثر آن روى گردن مبارک حضرت آشکار شد. سپس گفت: اى محمد! از آن مال خدا که نزد توست چیزى به من بده. پیامبر(صلى الله علیه وآله) نگاهى به او کرد و خندید (اشاره به این که اگر مالى مى خواهى راه آن این کار نیست) سپس دستور داد چیزى به او بخشیدند (و از خود هیچ عکس العمل خشنى در برابر او ظاهر نساخت) و این نشانه حلم فوق العاده آن حضرت است. در حدیث دیگرى که در مکارم الاخلاق آمده مى خوانیم که گاهى کودکان را خدمت پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى آوردند تا براى آنها دعا کند و مبارک باشند و یا نامى براى آنها انتخاب کند. پیامبر(صلى الله علیه وآله) کودک را مى گرفت و در دامان خود براى احترام به خانواده اش مى چ‌گذاشت و چه بسا کودک دامان پیامبر(صلى الله علیه وآله) را تَر مى‌کرد. بعضى از حاضران فریاد مى کشیدند، حضرت مى فرمود: آرام باشید مانع وى نشوید، او را آزاد مى گذاشت تا بولش تمام شود. سپس به او دعا مى‌فرمود یا نامگذارى مى‌کرد. این کار سبب خوشحالى خانواده کودک مى شد و احساس مى کردند پیامبر(صلى الله علیه وآله) به هیچ وجه از ماجراى کودکشان ناراحت نشده است. هنگامى که باز مى گشتند پیامبر(صلى الله علیه وآله) لباس و بدن خود را مى شست. از جمله در حدیثى که مرحوم کلینى در کتاب شریف کافى آورده است ذیل بابى که به عنوان «الحلم» عنوان کرده است مى خوانیم: امام صادق(علیه السلام) خدمتکارى داشت که او را به دنبال کارى فرستاد ولى مدتى گذشت و نیامد. امام(علیه السلام) در جستجوى وى برآمد دید در گوشه‌اى خوابیده است. امام(علیه السلام) بالاى سرش نشست و او را باد مى‌زد تا زمانى که بیدار شد. در آن هنگام امام(علیه السلام) به او فرمود: «یا فُلانَ وَاللهِ ما ذلِکَ لَکَ تَنامُ اللَّیْلَ وَالنَّهارَ لَکَ اللَّیْلُ وَلَنا مِنْکَ النَّهارُ; اى غلام! به خدا سوگند این سزاوار تو نیست. هم شب را مى‌خوابى هم روز را. شب براى تو باشد و روز براى ما» 🔰جهت مشاهده شرح کامل حکمت ۲۰۷ اینجا را کلیک کنید. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

خدایا! در میدان تبیین و برای یاری دین خودت، ذهن ما را فعال و زبان ما را گویا کن.🤲 ✍ روشنای تبیین