🕊 تفسیر آیه ۱۱ سوره صف 🕊
🍃 تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ 🍃
ترجمه :
🍃 به خدا و رسولش ايمان آوريد و با اموال و جان هايتان در راه خدا جهاد كنيد كه اين براى شما بهتر است، اگر بدانيد.🍃
🕊️🍃🕊️🍃🕊️
https://eitaa.com/tafsir_audio_Quran_1402
https://ble.ir/tafsir_audio_quran_1402
🕊 تفسیر آیه ۱۲ سوره صف 🕊
🍃 يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ🍃
ترجمه :
🍃 (در اين صورت،) خداوند گناهان شما را مى آمرزد و به باغ هايى كه نهرها از زير آنها جارى است و خانه هاى دل پسند در بهشت هاى جاودان واردتان مى كند. اين رستگارى بزرگى است.🍃
در آيه قبل، غلبه دين اسلام بر ساير اديان وعده داده شد، ولى تحقق اين وعده سه شرط لازم دارد:
✅ الف) قانون كامل و جهانى كه همان قرآن است، نورى كه خداوند آن را كامل كرده و هيچ كس قدرت خاموش كردنش را ندارد.
✅ ب) وجود رهبر معصوم كه حضرت مهدى، بقيّة اللّه و ذخيره الهى است.
✅ ج) آمادگى مردم كه در اين آيه مطرح شده است.
اين آيات، هم وزن آيه ۱۱۱ سوره توبه است كه مى فرمايد: «انّ اللّه اشترى من المؤمنين أنفسهم و أموالهم بانّ لهم الجنّة...»
در تجارت چند فرض وجود دارد:
⬅️ تجارت بد: «بئسما اشتروا به أنفسهم»
⬅️ تجارت بدون سود: «فما ربحت تجارتهم»
⬅️ تجارت كم سود: «متاع الدنيا قليل»
⬅️ تجارت زيان بار: «انّ الخاسرين الّذين خسروا أنفسهم»
⬅️ تجارت بسيار زيان بار: «انّ الانسان لفى خُسر»
⬅️ تجارت رسوا: «الخسران المبين»
⬅️ تجارت راكد: «تخشون كسادها»
⬅️ تجارت مستمرّ و بادوام: «تجارة لن تبور»
⬅️ تجارت نجات بخش: «تجارة تنجيكم»
⬅️ تجارت سودآور: «تجارة مُربِحة»
حضرت على (عليه السلام) مى فرمايد: قيمت شما بهشت است، پس خودتان را ارزان نفروشيد: «ليس لانفسكم ثمنٌ الاّ الجنّة فلا تبيعوها الاّ بها»
دنيا، تجارت خانه اولياى الهى است: «الدنيا متجر اولياء اللّه» جالب آن كه حضرت على (عليه السلام) اين سخن را به كسى فرمود كه از دنيا بدگويى مى كرد.
در تجارت با خداوند، ما سرمايه را از خود او مى گيريم و با قيمت گزاف به خودش مى فروشيم.
در فرهنگ اسلام براى بسيارى از امور مادّى، مشابه معنوى نيز وجود دارد. براى مثال:
✅ الف) خوراك مادّى: «كلوا من الطيبات»
خوراك معنوى: «فلينظر الانسان الى طعامه» كه امام (عليه السلام) مى فرمايند: «الى علمه» يعنى، ببيند چه مى آموزد.
✅ ب) لباس مادّى: «سرابيل تقيكم»
لباس معنوى: «و لباس التقوى ذلك خير»
✅ ج) زينت مادّى: «خذوا زينتكم عند كل مسجد»
زينت معنوى: «حبّب اليكم الايمان و زيّنه فى قلوبكم»
✅ د) سفر مادّى: «و ان كنتم على سفر»
سفر معنوى: «انك كادح الى ربّك كدحاً»
✅ ه) رزق مادّى: «من الثّمرات رزقاً لكم»
رزق معنوى: «وارزقنى حج بيتك الحرام»
✅ و) شيرينى مادّى: «حلاوة الدنيا»
شيرينى معنوى: «حلاوة الايمان»، «حلاوة وُدّك»
✅ ز) پاداش مادّى: «جنات تجرى من تحتها الانهار...»
پاداش معنوى: «و رضوان من اللّه اكبر»
✅ ح) پدر مادّى: «و والد و ما ولد»
پدر معنوى: «أنا و علىٌ ابوا هذه الامّة»
✅ ط) هجرت مادّى: «و هاجروا»
هجرت معنوى: «و الرّجز فاهجر»
در حديث مى خوانيم كه على (عليه السلام) فرمود: «أنا التّجارة المربحة المنجية من العذاب الاليم التّى دلّ اللّه عليها فى كتابه فقال «هل أدلّكم على تجارةٍ...»» من همان تجارت پرسودى هستم كه باعث نجات از عذاب اليم است همان كه خداوند در قرآن به آن اشاره كرده است.
📌 پیام ها
🌿 مردم را با عنوان و لقب ايمانى آنها مخاطب قرار دهيم. «يا أيّها الّذين آمنوا»
🌿 بايد ابتدا در مردم آمادگى ايجاد كنيم و يكى از راه هاى آن، طرح سؤال است. «هل أدلّكم»
🌿 تجارت، نياز به راهنما دارد. «هل أدلّكم على تجارة»
🌿 تجارت معنوى براى همه قابل درك نيست، فقط مؤمنان به خدا اين معنا را درك مى كنند. «يا أيّها الّذين آمنوا هل أدلّكم...»
🌿 انسان فطرتاً به دنبال سود است، آن هم سودى ثابت و پايدار. «هل أدلّكم على تجارة تنجيكم»
🌿 سود واقعى، نجات از قهر الهى است. «تجارة تنجيكم من عذاب اليم»
🌿 دفع خطر، مهم تر از جلب منفعت است. «تجارة تنجيكم من عذاب اليم»
🌿 تجارت، تنها در امور دنيوى نيست. «تجارة... تؤمنون باللّه »
🌿 پيروى از پيامبران، تجارت پر سود است. «تجارةٍ... تؤمنون باللّه و رسوله»
🌿 ايمان، درجات مختلفى دارد. «يا أيّها الّذين آمنوا... تؤمنون»
🌿 در تبليغ دين، از عناوين و موضوعات مورد توجّه مردم بايد استفاده كرد. موضوع تجارت و كسب درآمد مورد نظر همه است، لذا ايمان به خدا، به عنوان يك تجارت پر سود مطرح مى شود. «تجارةٍ... تؤمنون باللّه و رسوله»
🌿 ايمان، تنها باور قلبى نيست، تلاش و جهاد لازم دارد. «تؤمنون... تجاهدون»
🌿 ايمان به خدا همراه با ايمان به رسول است و جهاد با مال همراه با جهاد با جان. «تؤمنون... تجاهدون...»
🌿 ايمان و جهاد موسمى و فصلى و مقطعى كارساز نيست، تداوم لازم دارد. «تؤمنون... تجاهدون...» (فعل مضارع نشانه دوام و استمرار است.)
🌿 ايمان سطحى سرچشمه ى كارهاى مهم نمى شود، ايمان كامل لازم است.
«يا أيّها الّذين آمنوا... تؤمنون... تجاهدون»
🌿 ايمان بر عمل مقدّم است. «تؤمنون... تجاهدون»
🌿 حفظ دين، برتر از حفظ مال و جان است و بايد براى حفظ دين، از مال و جان گذشت. «تجاهدون فى سبيل اللّه باموالكم و أنفسكم»
🌿 جهاد از هيچ فردى برداشته نمى شود، گاهى با مال، گاهى با جان و گاهى با مال و جان بايد جهاد كرد. «تجاهدون... باموالكم و أنفسكم»
🌿 در دستورات، از كار سبك تر شروع كنيم تا به كارهاى سنگين تر برسيم. (جهاد با مال قبل از جهاد با جان آمده است). «باموالكم و أنفسكم»
🌿 ارزش كارها به اخلاص است. «فى سبيل اللّه»
🌿 چه بسا تلخى ها كه به نفع ما باشد ولى ما ندانيم. «تجاهدون... خير لكم»
🌿 انسان فطرتاً به دنبال خير و سعادت است و خداوند وعده رسيدن به آن را داده است. «ذلكم خير لكم»
🌿 بهشت را به بها دهند نه بهانه. «تؤمنون... تجاهدون... يدخلكم جنّات»
🌿 عمل كامل، پاداش كامل را در پى دارد. (در اين آيات، مسئله ايمان به خدا و رسول و جهاد با مال و جان از يك سو و مغفرت همه گناهان و ورود در بهشت و فوز بزرگ از سوى ديگر مطرح شده است.) «يغفر لكم... جنّات... مساكن... ذلك الفوز العظيم»
🌿 دريافت الطاف الهى، به پاك بودن و پاك شدن نياز دارد. (اوّل مغفرت، بعد بهشت و رستگارى بزرگ). «يغفر لكم... يدخلكم... ذلك الفوز العظيم»
🌿 انسان در ميان عذاب اليم و فوز عظيم قرار دارد كه با معامله اى با خدا، از عذاب رها مى شود و به فوز مى رسد.«تنجيكم من عذاب اليم... ذلك الفوز العظيم»
🕊️🍃🕊️🍃🕊️
https://eitaa.com/tafsir_audio_Quran_1402
https://ble.ir/tafsir_audio_quran_1402
🕊 تفسیر آیه ۱۳ سوره صف 🕊
🍃 وَأُخْرَي تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ🍃
ترجمه :
🍃 و نعمت ديگرى كه آن را دوست داريد، يارى و نصرت از جانب خداوند و پيروزى نزديك است و (اى پيامبر!) مؤمنان را بشارت ده.🍃
ورود به بهشت و مغفرت الهى، مصداق نجات از عذاب الهى است ولى چون نصرت و فتح الهى لطف ديگرى است، خداوند آن را جداگانه بيان فرموده است.
📌 پیام ها
🌿 تمام پاداش ها در آخرت نيست، بخشى از آنها در دنياست. «واُخرى تحبّونها...»
🌿 پاداش بايد مورد علاقه ى تشويق شونده باشد. «تحبّونها»
🌿 رزمندگان مخلص به يكى از دو نيكى مى رسند، اگر شهيد شوند: «يدخلكم جنّات...» (كه در آيه قبل بود) و اگر پيروز شوند: «نصر من اللّه و فتح قريب»
🌿 پيروزى را از خدا بدانيد، نه از تجهيزات و تجربه و تخصص. «نصرٌ من اللّه»
🌿 اميد به آينده روشن، وسيله ى دلگرمى رزمندگان است. «نصرٌ، فتح»
🌿 خداوند به وعده هاى خود عمل مى كند:
در اينجا: «نصر من اللّه» و در جاى ديگر: «اذا جاء نصر اللّه و الفتح »
در اينجا: «فتح قريب» و در جاى ديگر: «انّا فتحنا لك فتحاً مبيناً»
🌿 براى تشويق رزمندگان به گذشتن از مال و جان، از اهرم بشارت استفاده كنيد. «و بشّر المؤمنين»
🕊️🍃🕊️🍃🕊️
https://eitaa.com/tafsir_audio_Quran_1402
https://ble.ir/tafsir_audio_quran_1402
🕊 تفسیر آیه ۱۴ سوره صف 🕊
🍃 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَي ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَي اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا عَلَي عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ🍃
ترجمه :
🍃 اى كسانى كه ايمان آورده ايد! ياوران (دين) خدا باشيد، همان گونه كه عيسى بن مريم به حواريون گفت: ياوران من در راه خدا چه كسانى هستند؟ حواريون گفتند: ما ياوران (دين) خدا هستيم، پس گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند، پس كسانى را كه ايمان آوردند، بر دشمنشان يارى داديم تا (بر آنان غلبه كرده و) پيروز شدند.🍃
«حواريّون» به ياران خاص حضرت عيسى(علیه السلام) گفته مى شود كه دوازده نفر بودند و نامشان در انجيل هاى كنونى ذكر شده است. ريشه ى اين كلمه از «حور» به معناى شستن و سفيد كردن است و به خاطر پوشيدن لباس هاى سفيد و داشتن قلب هاى پاك و يا اين كه هم خود باطنى پاك داشتند و هم ديگران را دعوت به پاكى مى كردند، اين واژه درباره ى آنان بكار رفته است.
امام صادق (عليه السلام) فرمود: شيعيان ما حواريّون ما هستند، حواريّون عيسى (عليه السلام) او را در برابر دشمنان و يهود يارى نكردند، ولى شيعيان، ما را يارى مى كنند و در راه ما شهيد يا شكنجه و تبعيد مى شوند. خداوند در برابر اين همه سختى كه به خاطر ما مى كشند، پاداش نيكو به آنان عطا كند. «ينصروننا و يقاتلون دوننا و يحرّقون و يعذّبون و يشرّدون فى البلاد جزاهم اللّه عنّا خيراً»
نقل موارد مشابه در پذيرفتن دعوت و انجام عمل اثر دارد. همان گونه كه عيسى(علیه السلام) ياورانى داشت، «كما قال عيسى...» و همان گونه كه بر ديگران روزه واجب شد. «كما كتب على الّذين من قبلكم»
📌 پیام ها
🌿 مؤمن بايد گام به گام رشد كند، در آيات قبل دعوت به تجارت با خدا بود، در اين آيه رسماً به انصار اللّه بودن دعوت مى كند، «كونوا أنصار اللّه» (يعنى براى هميشه بر نصرت قانون و اولياى الهى پايدار باشيد).
🌿 خداوند نيازى به نصرتِ ما ندارد، زيرا همه ى نصرت ها و پيروزى ها از اوست. «نصر من اللّه» ولى انصار خدا بودن، براى ما افتخار است.
«كونوا أنصار اللّه»
🌿 انبياى الهى مردم را براى خدا مى خواهند، نه براى خود و يا گروه و حزب خود. «مَن أنصارى الى اللّه»
🌿 پيامبران براى غلبه بر دشمن، مسيرهاى عادّى و طبيعى را طى مى كردند و از اسباب ظاهرى و نيروهاى مردمى استفاده مى كردند. «مَن أنصارى الى اللّه»
🌿 رهبر بايد ارزيابى دقيقى از ياران خود داشته باشد. «مَن أنصارى الى اللّه»
🌿 اقرار گرفتن از ياران، نوعى تجديد بيعت و اعلام وفادارى است.
«مَن أنصارى... قال الحواريون نحن أنصار اللّه»
🌿 دعوت رهبران دينى را پاسخ دهيم. «مَن أنصارى... نحن أنصار اللّه»
🌿 انسان مختار است كه دعوت انبيا را بپذيرد و سعادتمند شود و يا آن را رد كند و بدبخت شود. «فآمنت طائفةٌ... و كفرت طائفة»
🌿 معمولاً همه مردم به يك پيامبر ايمان نياورده اند، بلكه بعضى كفر مى ورزيدند و بعضى ايمان مى آوردند، ما نيز نبايد انتظار ايمان آوردن همه مردم را داشته باشيم. «فآمنت طائفةٌ... و كفرت طائفة»
🌿 داشتن ايمان، رمز دريافت تأييدات الهى است. «فآمنت... فايّدنا...»
🌿 حضرت عيسى عليه السلام، هم خودش مورد تأييد خداوند بود، «و أيّدناه بروح القدس» و هم ياران خاص آن حضرت. «فايّدنا الّذين آمنوا على عدوّهم فاصبحوا ظاهرين»
🌿 خداوند همان گونه كه پيامبرش را تأييد و يارى مى كند، «و أيّدناه بروح القدس» پيروانش را نيز يارى مى كند. «فايّدنا الّذين آمنوا»
🕊️🍃🕊️🍃🕊️
https://eitaa.com/tafsir_audio_Quran_1402
https://ble.ir/tafsir_audio_quran_1402
🕊 تفسیر سوره صف به صورت متن 🕊
🕊️ کتاب تفسیر نور 🕊️
🕊 حجت الاسلام والمسلمین محسن قرائتی🕊
🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊
قرآن بخوان تمام جهان گوش می شود، غیر از تو هر چه هست فراموش می شود
صوت دلنشین قرآن روح انسان را غرق آرامش می کند و آیات نورانی اش برای انسان همانند چراغی مسیر تاریک زندگی را روشن می کند.
🍃 سلام
و عرض ادب و احترام🍃
مسروریم از اینکه فرصتی دست داده تا با شنیدن آیات الهی و الهام گرفتن از رهنمودهای گران قدر این کتاب آسمانی ، مطمئن و استوار در مسیر رسیدن به سعادت قدم برداریم.
از همه ی شما بزرگواران به خاطر همراهیتون سپاسگزاریم 🌹 به یاری خدا از امشب تفسیر سوره ی جمعه رو شروع می کنیم🕊️
🌿ان شاءالله که خداوند توفیق درک کردن و عمل کردن به قرآن رو روزی ما کنه ، و در قیامت شفیع ما قرار بده.
🍃 الهی آمین🍃
🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊
https://chat.whatsapp.com/JsqdoTxx550JzAlyNubcpU
https://eitaa.com/joinchat/3047358578C7d3b1074c0
🕊 تفسیر آیه ۱ سوره جمعه 🕊
🍃 يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ🍃
ترجمه :
🍃 آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است، براى خداوند تسبيح گويند، فرمانرواىِ با قداستِ عزيز حكيم.🍃
سوره قبل با «سبّح» و اين سوره با «يسبّح» آغاز شد، شايد نشان آن باشد كه تسبيح براى خداوند، بوده و هست و خواهد بود.
شايد چهار صفتِ «الملك، القدوس، العزيز، الحكيم» در اين آيه، مقدمه آيه بعد باشد كه مى فرمايد: «هو الّذى بعث فى الامّيّين...» اگر خداوند براى شما پيامبرى مى فرستد، به خاطر نياز خداوند به پرستش نيست، بلكه او حاكمى منزّه و مقتدر است و بعثت انبيا بر اساس حكمت اوست كه انسان را از طريق تزكيه و خودسازى و تعليم و آموزش دين و حكمت، از ظلمات به نور برساند.
تسبيح خداوند، ريشه و اساس تمام عقايد و تفكرات صحيح اسلامى است:
توحيد، بر اساس تسبيح و منزّه دانستن خداوند از شرك است. «سبحان اللّه عمّا يشركون»
عدل، بر اساس منزّه دانستن خداوند از ظلم است. «سبحان ربّنا انّا كنّا ظالمين»
نبوّت و امامت، بر اساس تسبيح خداوند است، يعنى خداوند منزّه است از اين كه بشر را بدون راهنما و به حال خود واگذارد، بنابراين كسانى كه مى گويند: خداوند وحى و راهنمايى نفرستاده است، در حقيقت او را به درستى نشناخته اند. «و ما قدروا اللّه حقّ قدره اذ قالوا ما انزل اللّه»
معاد، بر اساس تسبيح خداوند و منزّه دانستن او از كار عبث و بيهوده و باطل است. «ربّنا ما خلقت هذا باطلاً سبحانك» ، «افحسبتم انّما خلقناكم عبثاً و انّكم الينا لا ترجعون»
آرى، اگر انسان خداوند را از هر عيب و نقص مبرّا دانست، عاشق و بنده ى او مى شود، از او پروا كرده و بر او توكل مى كند و روابط اجتماعى و حركات و افعال خود را مطابق رضاى او تنظيم مى كند.
اهميت و جايگاه تسبيح
در قرآن، هشت بار فرمان توكل، هشت بار فرمان استغفار، پنج بار فرمان عبادت، پنج بار فرمان ذكر و ياد خدا، دو بار فرمان تكبير و چند بار فرمان سجده آمده است، ولى فرمان تسبيح، شانزده مرتبه آمده است.
امام صادق (عليه السلام) از رسول گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) روايت مى كند كه آن حضرت فرمود: هرگاه بنده اى «سبحان اللّه» بگويد، هر آنچه در زير عرش قرار دارد همراه با او تسبيح گويند و به گوينده ى اين سخن، ده برابر پاداش داده مى شود و هرگاه «الحمدللّه» بگويد، خداوند نعمت هاى دنيا را بر او ارزانى دارد تا زمانى كه با خداوند ملاقات كند و آنگاه نعمت هاى آخرت بر او ارزانى شود.
تسبيح خداوند، نوعى تشكر از اوست. قرآن مى فرمايد: هرگاه فتح و پيروزى به سراغ شما آمد خدا را تسبيح گوييد. «اذا جاء نصراللّه والفتح... فسبّح بحمد ربّك»
تسبيح خداوند، كفّاره كلماتى است كه در مجالس گفته يا شنيده مى شود. در حديث مى خوانيم: رسول خدا(صلى الله عليه وآله) هنگامى كه از مجالس برمى خاستند، ذكر «سبحانك الّلهم و بحمدك» را گفته و مى فرمودند: اين كلمه، كفّاره مجلس است. «انّه كفّارة المجلس»
تسبيح، وسيله نجات است. قرآن درباره حضرت يونس (عليه السلام) مى فرمايد: «فلولا انّه كان من المسبّحين للبث فى بطنه الى يوم يبعثون» اگر او تسبيح گو نبود، براى هميشه در شكم ماهى ماندگار بود.
در حديث ديگرى مى خوانيم: هنگامى كه انسان «سبحان اللّه» مى گويد، تمام فرشتگان بر او درود مى فرستند. «صلّى عليه كل ملك»
در سحرهاى ماه مبارك رمضان، سفارش به قرائت دعايى شده است كه تمام جملات آن با «سبحان اللّه» آغاز مى شود: «سبحان من يعلم جوارح القلوب...، سبحان ربّ الودود...»
در حديث مى خوانيم: شخصى وارد خانه امام صادق (عليه السلام) شد و حضرت را در حال نماز ديد كه شصت مرتبه ذكر «سبحان اللّه» را تكرار فرمود يا مى خوانيم: امام صادق(عليه السلام) در حال سجده پانصد مرتبه ذكر «سبحان اللّه» را تكرار فرمودند.
تسبيح موجودات
در جهان بينى الهى، پرستش و عبادت خداوند مخصوص انسان نيست، بلكه همه موجودات در حال پرستش اند.
شخصى از پيامبر(صلى الله عليه وآله) معجزه اى درخواست كرد. حضرت مقدارى ريگ از زمين برداشت و در دست گرفت و به درخواست پيامبر و اذن الهى، صداى تسبيح سنگريزه ها را شنيدند.
رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) فرمودند: چه بسيار مركب ها كه از راكب خود بهترند، زيرا بيشتر ذكر خدا مى گويند.
درباره تسبيح موجودات هستى، به چند نكته بايستى توجه شود:
الف) قرآن، تسبيح موجودات را آگاهانه و از روى علم و شعور مى داند: «كلٌّ قد علم صلاته و تسبيحه»
ب) هركسى نمى تواند تسبيح ساير موجودات را درك كند: «ولكن لا تفقهون تسبيحهم»
ج) تسبيح موجودات، گوناگون است. امام سجاد(عليه السلام) از اميرالمؤمنين (عليه السلام) نقل فرمود كه: مرغان در هر صبحگاه خداوند را تسبيح نموده و قوت روز خود را مسئلت مى نمايند.