. خلاصه دین: #عبور_کنیم به سوی خدایی که با ماست... هو معکم اینما کنتم هدف غایی کارها خداست، به هم کمک می کنیم برای #تقّرب به او #شهادت یعنی شهود عمیق همین حقایق در نظام هستی #عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی https://eitaa.com/taherrahimi

یه حبه قند: مادر باش!  این یک حقیقت محض است که اگر بخواهیم سطح اخلاق در یک جامعه تنزل یابد و به مرز بحران برسد و اگر بخواهیم گرمادهی و آرامش بخشی از نهاد خانواده رخت بربندد و اگر بخواهیم یکی از گوهری ترین بخش های هویت یک زن از او گرفته شود و او را درگیر بازی های فمینیستی کند فقط کافی است یک کار انجام دهیم: اهمیت، قداست و اولویت مادری را در یک فرهنگ کمرنگ کنیم؛ بقیه ویرانی ها خود به خود به وقوع خواهند پیوست و تا نابودی کامل یک تمدن به پیش خواهد رفت. در این میان چندان فرقی نمی کند که قالب مادری را بگیریم یا محتوای آن را؛ چه کاری کنیم که کسی مادر نشود چه کاری کنیم که مادری نکند! و این کار چه به تحمیل و جبر جامعه باشد و چه با تغییر فرهنگ و جابجایی اولویت ها به بهانه متمدن شدن! اگرچه دختران رحمت اند و زنان، برکت اما بهشت زیر پای دختران نیست زیر پای زنان هم نیست؛ بهشت زیر پای مادران است و مادر کسی است که مادری می کند نه کسی که صرفاً فرزندی را به دنیا می آورد. به گواهی علم و تجربه نقش مادری و به تبع آن خانواده، در هر تمدن بشری که از بین برود بی تردید آن تمدن، دیر یا زود محکوم به فروپاشی است اگرچه مردمانش آسمان هفتم علم را درنوردیده باشند و یا  هسته ریزترین اتم ها را نیز شکافته باشند. فاطمه «س» قبل از آنکه فرزندی به دنیا بیاورد، امّ ابیهاست و پس از آن، مادر یازده خورشید و اسوه ایشان؛ و خیری کثیر [کوثر] برای همه کائنات الی الابد اینگونه است که الگوی فاطمه س به عنوان کامل ترین و بی نقص ترین مظهر و تجلی مادری؛ خودبه تنهایی مانند ستونی است که حیات معنوی بشر و بقای تمدن انسانی وامدار تکیه بر قامت فکری و معنوی اوست.  آری فاطمه مادر بشریت است #فمینیست #زن #فاطمه #فرهنگ #مادری #تمدن https://eitaa.com/taherrahimi

یه حبه قند مسلمان ایرانی؛ شعارها و الگوها یکی از امتیازات بسیار مهم دین جهان شمولی مثل اسلام این است که با کلیت هیچ فرهنگ اصیلی درگیر نمی شود این اشتباه بزرگیست که فکر کنیم مسلمان شدن یعنی پذیرفتن آداب و رسوم زندگی اعراب؛ خود اسلام هم مطلقا چنین انتظاری ندارد. یکی از نشانه های زیرکی تاریخی ایرانیها هم درک همین مسئله بود؛ وقتی اسلام وارد ایران شد ایرانی ها مسلمان شدند اما ایرانی ماندند و زبان ؛ آداب و رسوم؛ سنت و هویت ایرانی خود را نیز حفظ کردند. اساسا خداوند تفاوت فرهنگ ها و وجود قبایل و ملیت های مختلف را از آیات خود و مقدمه شناخت بهتر ابنای بشر از یکدیگر و زمینه ساز رشد آنها معرفی می کند پس روشن است که به دنبال از بین بردن این تنوع زیبا و یکدست کردن آن نیست اما اینجا نکته مهم دیگری نیز وجود دارد: اسلام، دارای مجموعه ای از اصول فکری و فرهنگی است که درعین حال که منافاتی با کلیات هیچ فرهنگی ندارد رنگ و بوی خاصی در زندگی انسان ایجاد می کند یکی از مهمترین راههای ایجاد این رنگ و بو و این سبک زندگی تعیین نمادها و شعارهایی است که به ظاهر زندگی آدمی مربوط می شود؛ مثلا شعار شروع کار در اسلام، گفتن بسم الله الرحمن الرحیم است، شعار مواجهه دو مسلمان، سلام علیکم است [نه درود بر شما]، شعار مواجه با مرگ انا لله و انا الیه راجعون است[ نه دو دقیقه سکوت!] ، اذان خود یکی از بزرگترین و مهمترین شعار هاست. مهمترین کارکرد این شعائر این است که برای انسان یک هویت مستقل فکری و دینی تعریف می کنند و مرزهای عقیدتی زندگی یک مسلمان را با یک غیرمسلمان روشن می کند. لذا شعائر درجای خود مهم اند و به منزله تابلوهایی هستند که مسیر کلی را یادآوری می کنند. وقتی نمادها و شعارهای اصیل از بین رفت و مرزها و تمایزها تخریب و کمرنگ شد همین تغییرات ظاهری، به تدریج زمینه ای می شود برای از بین رفتن روح دینی زندگی و در نهایت هضم شدن در نظام فکری مقابل. تاکید رسانه های غربی برای تغییر عادات و سبک زندگی بومی از طریق نمادسازی ها و خلق الگوهای مختلف، دقیقا به همین دلیل است. اینکه به لحاظ شرعی تشبّه به کفار در پوشش و غیره حرام شده و یک مسلمان از اختلاط با کفار به شکلی که در زندگی دو مسلمان وجود دارد منع شده به این دلیل است که در عین وجود تعاملات انسانی، مرزهای هویتی محفوظ بماند روز زن را ارج ننهیم ولنتاین رایج می شود، ولادت رسول اکرم ص را کمرنگ کنیم؛ کریسمس باب می شود، سلمان فارسی را برجسته نکنیم پادشاهان اسطوره ای بزرگ می شوند؛ نوروز و یلدا را جشن نگیریم پارتی و ... تکثیر می شود #یلدا_مبارک #زن #نمادسازی #فرهنگ #شعار https://eitaa.com/taherrahimi

قال الباقر علیه السّلام: ینبَغي للمُؤمِنِ أن يَكونَ دُعاؤهُ فِي الرَّخاءِ نَحْوا مِن دُعائهِ فِي الشِّدَّةِ ✅ سزاوار است كه مؤمن هنگام آسايش همان گونه دعا كند كه هنگام گرفتارى 📚الكافي : ج۲ ص ۴۸۸ https://eitaa.com/taherrahimi

یه حبه قند نخواستی، ندادند، نگرفتی... این که در «دل» ما چه می گذرد و خواسته های عمیق و نیّت های واقعی ما چیست برای خدا خیلی مهم است. در روایتی، معصوم می فرماید روز قیامت دو نفر با عمل مشابه را به بهشت می برند؛ یکی را در درجات بالاتر قرار می دهند و دیگری را پایین تر ؛ فرد پایینی می پرسد که چرا؟ به او می گویند چون او در دلش طلب آن مقام و درجه را داشت و تو نداشتی! یعنی همه آرزوها و طلب های واقعی ما در چگونه بودن ما و به تبع آن در هویت اخروی و سرنوشت ما موثر است. کسی که شهادت را حقیقتا (نه صرفا به زبان) می خواهد با کسی که نمی خواهد یکسان نیست چه شهید شود چه نشود. برعکس آن هم صادق است. در روایتی دیگر فرمود: کسی که جهاد نکرده باشد و در دلش هم «آرزوی» جهاد نباشد اگر بمیرد بر شعبه ای از «نفاق» مرده است این یعنی داشتن یا نداشتن برخی خواسته ها فارغ از اثری که بر عمل ما می گذارد خودش نشانه سلامت یا مرض دل است و خدا هم در روز قیامت مشتری همین قلب های سالم شده یا سالم مانده است ( الاّ مَن اَتی الله بقلبٍ سلیم) کسی که دستهایش پایین است و بسته؛ به سویش آجر و هندوانه پرتاب نمی کنند. شیر در سینه مادر با «طلب» و خواستن طفل است که جریان پیدا می کند به قول مولوی تا نگرید طفل، کی جوشد لَبَن؟ «نخواستن» های پیوسته یا نشانه «مرگ» است یا نشانه نوعی «بیماری» ؛ چراکه یا بر آمده از توهم استغنا است که نتیجه اش طغیان است(انّ الانسان لیَطغی اَن رآه استغنی) ؛ یا علامت قانع شدن به کم ترین هاست که ثمره اش اسارت در حصار حقارت هاست؛ مانند مرغی که با سر پایین به دانه ای اکتفا می کند و هرگز همچون عقاب، پرواز بر قله کوه را «طلب» نمی کند. باید سر او را برید و مرغ عزا و عروسی اش کرد و خورد و تمام! آنچه برای ما مقدّر می شود در مجموع، خیر است اما آیا نمی شد مصلحتی که خیر بیشتر و بالاتری در آن است روزی ما شود آیا آنچه رقم خورد بهترین مصلحت ما بود؟ حضرت زهرا س در روایت مهمی فرمودند کسی که خالص ترین عمل را نزد خدا به بالا می فرستد خدا «بهترین» مصلحت ها را برایش فرو می فرستد. پس مصلحت بالاتر معنا دارد قیامت می شود و می فهمیم که نزول بسیاری از مصلحت ها ‌و‌ خیرات فقط منوط به خواستن واقعی ما بود؛ نخواستی، ندادند، نگرفتی همین! قیامت می شود و می فهمیم (طبق روایت) حتی دعاهایی که در دنیا ظاهراً مستجاب نشد آن قدر موثر بود که از خدا می خواهیم کاش هیچ یک از دعاهایمان مستجاب نمی شد! قیامت می شود و می فهمیم «من نزدیکم وقتی دعا کننده‌ای مرا بخواند اجابتش می کنم» یعنی چه قیامت می شود و می فهمیم «خدا خیلی گوش می کند» یعنی چه خدا و اینکه «زود راضی می شود» یعنی چه عظمت این مفاهیم را الان نمی فهمیم؛ نمی فهمیدم قال الرسول ص: انَّ اللّه تباركَ وتعالى لا يَنظُرُ إلى صُوَرِكُم و لا الى أموالِكُم ولكن يَنظُرُ إلى «قُلوبِكُم» و «اعمالِكُم» خداوند متعال، به چهره ها و دارایی هاى شما نمى نگرد، بلكه به دل ها و اعمال شما مى نگرد #دعا #اجابت #لیله_الرغائب https://eitaa.com/taherrahimi

حضرت جوادالائمه علیه‌السلام : من اِسْتَغْنَى بِاللَّهِ اِفْتَقَرَ اَلنَّاسُ إِلَيْهِ وَ مَنِ اِتَّقَى اَللَّهَ أَحَبَّهُ اَلنَّاسُ وَ إِنْ كَرِهُوا 🔺هر کس كه خود را به وسیله خداوند بی‌نیاز بداند (طلب غنی از حق کند) مردم محتاج او خواهند شد و هر كه تقوای الهی را پیشه خود كند، مورد محبّت مردم قرار می گیرد (مردم او را دوست می‌دارند) گرچه مردم خودشان اهل تقوا نباشند. بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۷۹

یه حبه قند پدرانگی... نظام هستی بر مدار «حق» خلق شده و تمام حقایق آن، جلوه ای از صفات باری تعالی است هر پدیده ای که بیشتر از دیگر پدیده ها ظرفیت و بستر ظهور صفات حق تعالی را داشته باشد و به شکل کامل تری آن صفات جلال و جمال را نمایندگی کرده و آن را بروز دهد #مقدس تر است این است که حرمت «#مومن» از کعبه بیشتر است. حقیقت مادری و پدری نیز دو جلوه بی نظیر و مقدس از جریان و سریان همین صفات جلالی و جمالی در نظام خلقت و مظاهری از صفات الهی اند و اما پدر: پدر #قهرمان است و قهرمان، الگوست اگر خواستید فرهنگ فرد یا اجتماعی را عوض کنید قهرمان هایش را تغییر دهید ‌ پدر #پشتوانه است پدر نقطه اتکا است، حمایتگر است، مشوّق است و البته پشتوانه بودن، غیر از نازپرورده پروراندن و عابربانک بودن است! پشتوانه بودن، زمینه سازی #رشد است و نازپروردگی، فرصت رشد را از بین می‌برد پدر #مقتدر است پدر مظهر جلال است مقتدر است و این قاطعیت پدرانه در جریان تربیت در کنار لطافت مادرانه بی نهایت لازم، موثر و سودمند است. بدیهی است که اقتدار غیر از خشونت است و بلکه ضد آن است یعنی خشونت، #اقتدار را از بین می برد اگرچه در مواقع نادری برخی مظاهر رقیق قهر و غضب در کار #تربیت لازم است پدر #پناهگاه است پدر، امنیت آفرین است، حریم امن است. پناهگاه معنوی است؛ هر فرد از خانواده که با چالشی مواجهه شده باید حس کند یک #آغوش امن و محکم برای رجوع به آن هست و آن پدر است پدر #مدیر است و مدیر باید مصلحت های کلان را درک کند و اولویت ها را بسنجد، #مشورت کند و هم افزایی ایجاد کند این ها همه از ارکان مدیریت است مدیریت یک فرایند است صرفا تصمیم گیری نیست، خودرأیی و دیکتاتوری، ضد مدیریت است. اصلا مدیر زیرک خیلی از تصمیمات را نمی گیرد واگذار می کند تا آنجا که کلیدی تر است حرفش بیشتر شنیده شود. پدر #مسئول است پدر سرپرست است، در موارد اختلافی و آنجا که نهایتا باید یک تصمیم اجرایی شود ، مدیر بعد از مشورت #تصمیم می‌گیرد اما به همین دلیل، مسئولیت عواقب تصمیمات هم با اوست و باید جوابگو باشد. مسئولیت پذیری از ارکان پدری و همسری است پدر #مراقب است لازمه مسئولیت و تکلیف، رصد و مراقبه است مراقبتی همه جانبه؛ از همه قلب هایی که باید مراقبشان باشد تا فکرها و جسم ها. و این مراقبت همان معنای غیرت است. پدر #غیور است چنانچه خداوند غیور است که الخلق عیال الله پدر راهبر است راهبری، #هدایت است و هدایت، بالفعل کردن بالقوه هاست پس کلیت آن تحمیلی نیست اگرچه ممکن است در مسیر هدایت خط قرمزها و تشویق و #تنبیه هایی معین شود«تفصیلش بماند برای بعد» پدر #عاشق است و عاشق اهل تقدم خواسته های اهلش بر خود است ؛ عاشق آماده فداکاری است از شادی و آرامش خانواده اش بیشتر از خودشان شاد و آرام می شود .عشق جلوه های مختلفی دارد آن را به اشکال ظاهری و امروزی آن! تقلیل ندهیم نهایت اینکه: پدر، دختری است! و این چیزی است که خیلی قابل شرح و تبیین نیست! #رسول و امام، مظهر تام اُبوّت در نظام خلقت هستند و چه شیرین است چنین نسبتی بین ما و ایشان انا و علی ابوا هذه الامه ... بر مدار حق حرکت کنیم و پدری این جلوه مقدس و الهی را کمرنگ نکنیم... یاعلی https://eitaa.com/taherrahimi