#زیارت_اربعین
اربعینیها خبر دارند ما از این مسیر
«با چه حالی آمدیم و با چه حالی میرویم»
#رضا_خورشیدی_فرد
@takbitnab
🌹🌹🌹
#امام_زمان_عج_مناجات_اربعین
#زیارت_اربعین
دل میبرد از گنبد خضرا شالش
آذین شده کربلا به استقبالش
از جادۀ اربعین میآید یک صبح
میآید و یک قافله دل دنبالش
#حامد_اهور
@takbitnab
🌹🌹🌹
#اربعین_حسینی
راهی شدهام سمتِ حرم، وقتِ قرار است
چون موعدِ پیوستنِ من بر دو نگار است
یک شکر که راهی شدگان خیلِ کثیر و
صد شکر که جاماندهاش انگشت شمار است
از خویش گذشتم همه مجنونِ تو باشم
مجنونِ رخِ ماهِ تو با خویش چه کار است؟
ما ذرهی خاکِ در آن خانهیِ عشقیم
در راه ندیدی چه خروشی چه غبار است
هرکس به قدِ وُسع به مشت عشق گرفته
با همسفران یک دله در حالِ نثار است
اینجا همه زیباییِ لطف است و کرامت
لطف و کرم اندر کفِ این ایل و تبار است
بین الحرمین واصلِ بینِ دو بهشت است
یعنی که بهشتی شدن انگار دوبار است
از حال و هوایِ حرمش درس گرفتم
این بخشِ زمین از همه عالم به کنار است...
#مجید_احمدی
@takbitnab
🌹🌹🌹
#حضرت_زینب_س #اربعین
بعد چل روز آمده با خاطراتی که مپرس...
نیزهها یادآورِ حلقومِ شاه زینب است
**
بی رقیه آمدن خیلی برایش سخت بود
در حقیقت آن خرابه، قتلگاه زینب است
#بردیا_محمدی
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
به هر دری زدهام تا به کربلا برسم
فقط اگر نرسیدم، مکن فراموشم
#سیدمیلاد_حسنی
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
اینجا همه چیز و همه جایش روضهست
موکب موکب، آب و غذایش روضهست
از گریهی کودکانِ جامانده بگیر
تا خستگی و تاولِ پایش روضهست
#محمدحسین_رشیدی
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
عشق عشق، عشق عشق، عشق عشق، عشق عشق
این صدایِ پایِ زائرانِ اربعینی است
#مهدی_جهاندار
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
دلخونم از این فاصله، خواهم آمد
من همقدم قافله خواهم آمد
با یاد سهسالهای که جا ماند از راه
با پای پر از آبله خواهم آمد
#یوسف_رحیمی
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
نصیب قطره دریا میشد ای کاش
مسیر وصل پیدا میشد ای کاش
میان اینهمه برگ زیارت
یکی هم قسمت ما میشد ای کاش
#حیدر_محمدنژاد
@takbitnab
🌹🌹🌹
#زیارت_اربعین
پینهی پیشانیِ حاصل ز سجده غبطه خورد
بر جراحاتِ کفِ پایِ محبّان حُسین
#روح_الامین_کشاف
@takbitnab
🌹🌹🌹
در پیشِ بی دردان چرا
فریاد بی حاصل کنم
گر شکوه ای دارم ز دل
با یارِ صاحب دل کنم
#رهی_معیری
@takbitnab
🌹🌹🌹
گاهی فکر میکنم میشود در کنارت
تمامِ منطقهایِ دنیا را به چالش کشید
میشود دو را با دو جمع کرد
و به هیچ چهاری نرسید
من کشف عجیبی کردهام ...
چشمهایِ تو چارهٔ تمامِ آه هایِ کشدار
و زمین خوردهٔ من است ...
#آزاده_پیرای
@takbitnab
🌹🌹🌹
جمعه ها با احتیاط رد شو از هر چه
خاطره است ...
پای دلت را گیر می اندازد
اگر بداند وابسته ای؛
#سعید_اردلان
@takbitnab
🌹🌹🌹
بگو چرا بنویسم؟ به دفتری که ندارم
هنوز هم غزل از حال بهتری که ندارم
دلم هوای تو دارد ولی چگونه ببندم
هزار نامه به پای کبوتری که ندارم؟
به رغم آنکه نبودی، همیشه پای تو ماندم
که سخت مؤمنم اما به باوری که ندارم!
اگرچه بافتنی نیست راهِ تا تو رسیدن
بهجز خیال ولی راه دیگری که ندارم
شبیه ابر بهاری، دلم عجیب گرفته
کجاست شانهی امنِ برادری که ندارم؟!
#سجاد_رشیدی_پور
@takbitnab
🌹🌹🌹
به انتظار نبودی، زِ انتظار چه دانی
تو بیقراری دلهای بیقرار، چه دانی
#معینی_کرمانشاهی
@takbitnab
🌹🌹🌹
فکر کردن به تو
قهوه ی عصرانه ی هرروز من است
تلخ است ،اما سرحالم میکند
برای به تحریر درآوردن
عاشقانه هایی ناب
ڪه
وامدار خیالِ خوش خاطرات توست ...
فکر کردن به تو
شاعرم میکند
شاعری که دفترش پر است از
واژه های ناب و موزون
فکر کردن به تو
برکتِ غزلهای من است
#یلدا_کولیوند
@takbitnab
🌹🌹🌹
شعر نوشتن بلد نیستی
شعر خواندن نمی دانی
کمی راه برو
بخند
مو پریشان کن
شعر شدن که بلدی...
#مجید_وادی
@takbitnab
🌹🌹🌹
یابن الحسن بیا
ای گل سرسبد عترت اطهار بیا
ای به هجر تو جهان مانده گرفتار، بیا
همه¬ی خلق جهانند تو را دیده به راه
یوسف آل علی ملجأ ابرار، بیا
تا شود صبح دل انگیز شب تار فراق
پرده بردار ز سیمای خود ای یار، بیا
ظلمت ظلم و ستم کرده جهان را تاریک
ای عدالت گر کل مظهر دادار، بیا
کاروان بشریت همه سرگردانند
پی دلجویی اش ای قافله سالار، بیا
زخم هجران شده در سینه¬ی عشاق عمیق
ای طبیب دل غمدیده¬ی بیمار، بیا
جمعه¬ ها شد سپری از تو نیامد خبری
ای سفر کرده در این جمعه به دیدار، بیا
گلشن دین شده از خار خسان پژمرده
باغبانا پی شادابی گلزار، بیا
دل احباب در این غمکده ناآرام است
بهر تسکین دل خسته¬ی ابرار، بیا
با دلی سوخته از هجر «مقدم» گوید
ای گلستان جهان را گل بی خار، بیا
#مقدم
@takbitnab
🌹🌹🌹
سلطان منی سلطان منی
و اندر دل و جان ایمان منی
در من بدمی من زنده شوم
یک جان چه بود صد جان منی
نان بیتو مرا زهرست نه نان
هم آب منی هم نان منی
زهر از تو مرا پازهر شود
قند و شکر ارزان منی
باغ و چمن و فردوس منی
سرو و سمن خندان منی
هم شاه منی هم ماه منی
هم لعل منی هم کان منی
خاموش شدم شرحش تو بگو
زیرا به سخن برهان منی
#مولانا
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۷
@takbitnab
🌹🌹🌹
گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد
تا خصم من از جان تو برنارد گرد
گفتم که نبایدت غم جانم خورد
در کوی تو کشته به که از روی تو فرد
#سنایی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴
@takbitnab
🌹🌹🌹
در دل همه شرک روی بر خاک چه سود؟
زهری که به جان رسید تریاک چه سود؟
خود را به میان خلق زاهد کردن
با نفس پلید جامهٔ پاک چه سود؟
#مهستی_گنجوی
- رباعی شمارۀ ۸۳
@takbitnab
🌹🌹🌹
ای راهروان را گذر از کوی تو نه
ما بیخبر از عشق و خبر سوی تو نه
هر تشنه که از دست تو بستاند آب
از دست تو سیر گردد از روی تو نه
#سعدی
- رباعی شمارهٔ ۱۳۰
@takbitnab
🌹🌹🌹
شتاب عمر
چند روز زندگانی پرشتاب از دست رفت
عمر ما همچون حبابی روی آب از دست رفت
دزد غفلت گوهر مقصود را از من ربود
بر سر بازار گردون دُرّ ناب از دست رفت
بر لب دیوار آمد آفتابم وی دریغ
تا گشودم چشم خود را آفتاب از دست رفت
بر جوانی و بهارش گر که دل بستم ولی
تا که خود را یافتم دیدم شباب از دست رفت
کام دل حاصل نشد پیری گریبان را گرفت
حاصلم ناچیده ماند و صبر و تاب از دست رفت
تا گلیم خویش را رفتم کشم بیرون ز آب
هم گلیم از کف شد و هم موج آب از دست رفت
کاروان عمر افتادست در شیب از فراز
ظلمت شب شد پدید و ماهتاب از دست رفت
اینکه می گویند بالای سیاهی رنگ نیست
رنگ موی ما مگر در آسیاب از دست رفت!
دولت بیداری وقت سحر را پاسدار
ورنه این گنج گرانت بی حساب از دست رفت
در سراب این جهان نوشی جدا از نیـش نیست
شادکامی ها «مقدم» چون سراب از دست رفت
#مقدم
@takbitnab
🌹🌹🌹
هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود
چو آب پاک که در تن رود پلید شود
ز شیر دیو مزیدی مزید تو هم از اوست
که بایزید از این شیردان یزید شود
مرید خواند خداوند دیو وسوسه را
که هر که خورد دم او چو او مرید شود
چو مشرقست و چو مغرب مثال این دو جهان
بدین قریب شود مرد زان بعید شود
هر آن دلی که بشورید و قی شدش آن شیر
ز شورش و قی آن شیر بوسعید شود
هر آنک صدر رها کرد و خاک این در شد
هزار قفل گران را دلش کلید شود
ترش ترش تو به خسرو مگو که شیرین کو
پدید آید چون خواجه ناپدید شود
چو غوره رست ز خامی خویش شد شیرین
چو ماه روزه به پایان رسید عید شود
خموش آینه منمای در ولایت زنگ
نما به قیصر رومش که تا مرید شود
#مولانا
- غزل شمارهٔ ۹۵۱
@takbitnab
🌹🌹🌹
من با تو هزار کار دارم
جانی ز تو بی قرار دارم
شبهای وصال میشمردم
تا حاصل روزگار دارم
گفتی که فراق نیز بشمر
چون با گل تازه خار دارم
گر در سر این شود مرا جان
هرگز به رخت چه کار دارم
تا جان دارم من نکوکار
جز عشق رخت چه کار دارم
گفتی مگریز از غم من
چون غمزهٔ غمگسار دارم
چون بگریزم ز یک غم تو
چون غم ز تو من هزار دارم
گفتی که بیا و دل به من ده
تا دل ز تو یادگار دارم
ای یار گزیده، دل که باشد
جان نیز برای یار دارم
گفتی سر خویش گیر و رفتی
کز دوستی تو عار دارم
سر بی تو مرا کجا به کاراست
سر بی تو برای دار دارم
گفتی که کمند زلف من گیر
یعنی که سر شکار دارم
چون رفت ز دست کار عطار
چون زلف تو استوار دارم
#عطار
- غزل شمارهٔ ۵۱۲
@takbitnab
🌹🌹🌹