بهم گفت : اگر توسل بین الطلوعین نباشه ، آدم بین سختیای روز کم میاره ، و من با تمام وجودم این جمله رو درک کردم !:)
به رسول الله 'ص' عرض کرد یا رسول الله! خدا کجاست؟ فرمود: در قلب است.
برو بزدای اول خانهی دل
که تا گیرد ملک نزد تو منزل
اما در قلب من همه چیز است به غیر از آن چیزی که باید باشد. اگر یقین در دل آدمی قرار بگیرد، آن وقت آدم فکر میکند که چرا من دروغ بگویم؟ من یا هرکس دیگر چه کاره هستیم؟ عملا چه تأثیری در زندگی من دارد که دروغ بگویم؟
آنجا یقین میکند که: «لا مؤثِرَ في الوُجود إلا اللهُ»؛ بنابراين عملا، لسانا و نيتا «صدق» می گوید و در عباداتش صادق است. چرا صادق نباشد؟ که چه بشود؟ اگر خدا نخواهد چه کسی منشأ اثر است؟!
| #مواعظ¹ ، آیت الله حق شناس
طلبه باید دستش از کتاب رها نشود؛ کتاب بخواند، همه جورش را بخواند، در دوره جوانی بخواند. این ذخیره حافظه را که بی نهایت دارای ظرفیت است، هر چه می توانید، در دوره جوانی پر کنید. ما هر چه در جوانی در حافظه انباشتیم، امروز موجود است؛ هر چه در دوران پیری – که بنده همین حالا هم با همه گرفتاری ها، بیش از جوان ها مطالعه می کنم – به دست می آوریم، ماندگاری ندارد. الان شما جوانید، این منبع قیمتىِ ارزشمند را از اطلاعات ارزشمند، از آگاهی های مفید و لازم در زمینه های مختلفی که برای تبلیغ به آنها احتیاج دارید، هر چه می توانید انباشته کنید. از اینها استفاده خواهید کرد. خودتان را مجهز کنید، مسلح به سلاح معرفت و استدلال، بعد به این کانون های فرهنگی – هنری بروید و پذیرای جوان ها باشید. با روی خوش هم پذیرا باشید؛ با سماجت، با مدارا.
#رهبرشهید
میگفت: روز های جمعه رو به ارتباط
با امام زمانتون ‹عج› اختصاص بدید .
با او درد دل کنید ، حرف بزنید . . .
نگذارید غیبت امام برایتان عادی شود!
نجوایِدوطلبه؛
_
امیرالمؤمنين 'ع' در وصیت هنگام شهادت، حضرت حسن 'ع' را مخاطب قرار می دهد که حسنم! «وَ ابک عَلی خَطیئَتِک»؛ برگناهانت گریه کن! آن حضرت 'ع' وقتی قضیه ی ملک الموت را عنوان میکند، می فرماید : «فَكُن مِنهُ عَلَى حَذَر»؛ همیشه از او بر حذر باش! خدا شاهد است، هر وقت من اینجا را می خوانم، اصلا نمی توانم گریهی خودم را نگه دارم، ایـن «ابْک عَلی خطیئَتِک» را وقتی به امام مجتبی 'ع' می فرماید، از باب «به در می گویم، دیوار! تو گوش کن» است؛ یعنی شما مردم باید مجهز باشید.
| #مواعظ ' آیت الله حق شناس
لحظه های آخرِ روز به امامت رسیدن شما میخواهم با شما عهد ببندم تا بیشتر یاد باشم ، این کوچکترین کاری است که میتوانم انجام دهم ، من از دست خودم به سمت شما فرار میکنم ..
- غروبِ نهم ربیع الاول .