گهی گریان، گهی خندان، گهی چون ابر سرگردان
گهی عاقل تر از عاقل، گهی نادان تر از نادان..
زندگی دفتر شعریست پراز شادی وغم ،
شعر من بی تو به آن قسمت ِشادش نرسید ..
بـی تـو ناجـورتـریـن وصلـه ی دنیـا هستم
آدمی خسته که از چشمِ خودش هم افتاد