یعنی مشکل سودان فقط یه دیکتاتور بد نبود البشیر یه سیستم قدرت ساخت که بعد از رفتنش هم زنده موند و این دقیقا همون بخشیه که داستان سودان رو از یه دیکتاتوری معمولی خیلی پیچیدتر و بدتر میکنه

حالا چرا میگن غرب بدبختشون کرد؟

چون استعمار، سودان رو با شکافای عمیق تحویل داد قدرتای خارجی بعدا از اون شکاف‌ ها برای نفوذ خودشون استفاده کردن آمریکا با تحریم و فشار اقتصادی حکومت بشیر رو تحت فشار گذشت کشور های منطقه هم هر کدوم یه طرف ماجرا رو گرفتن و وسط این شطرنج خود حکومتای سودان هم با کودتا و فساد و سرکوب و جنگ داخلی و تصمیمای فاجعه‌ بار خودشون کشور رو بیشتر به فنا دادن

غرب توی سودان اول با استعمار بریتانیا کشور رو عملا دو تکه بار آورد شمال و جنوب رو جداگونه اداره کرد، سرمایه‌گذاری و آموزش رو عمدتا به شمال برد و جنوب رو عقب نگه داشت در نتیجه شکاف قومی و مذهبی و اقتصادی رو عمیق‌تر کرد و سودان رو با یه بمب ساعتی تحویل استقلال داد بعدتر هم آمریکا با تحریم گسترده از ۱۹۹۷ تجارت و سرمایه‌گذاری و مبادلات مالی با سودان رو محدود کرد یعنی بجای اینکه فقط حکومت بشیر رو بزنن فشار اقتصادی هم روی کل کشور می‌افتاد. از این زاویه حرف اینه که قدرتای غربی اول ساختارای خراب استعماری رو ساختن بعد هم وقتی سودان وارد بحران شد، با فشار و تحریم و بازی ژئوپلیتیکی خودشون اوضاع رو پیچیدتر کردن

وای واقعاً خواب آشغال آشغال

حالم ازتون بهم میخوره

جنگ جای این مسخره‌بازیای مجازی و قصهای فانتزی درباره نجات دخترا و عاشق شدن سربازها نیست جنگ یعنی قدرت، منافع، عملیات و واقعیت روی زمین کسی که میاد با چندتا عکس و جمله احساسی میخواد سرباز آمریکایی رو ناجی مردم ایران جا بزنه یا خودش جنگ رو نفهمیده یا داره آگاهانه جنگ روانی راه میندازه اتفاقا سابقه حضور آمریکا توی منطقه پره از پرونده‌های مستندِ بدرفتاری با مردم و زندانیا از ابوغریب و افغانستان گرفته تا شکنجه و ضرب‌وشتم و حتی پروندهای قتل غیرنظامیا. اینجا بحث ملت و کشوره نه داستان عاشقانه سرباز خارجی وقتی وارد میدون جنگ میشه نماینده منافع همون قدرتیه که فرستادش حالا بعضیا دوست دارن این واقعیت رو با ادبیات تیکتاکی و فانتزیای مسخره قایم کنن. ما قرار نیست تاریخ و تجربه منطقه رو فراموش کنیم فقط چون یه عده از دیدن پرچم آمریکا ذوق میکنن

دقیقا

اثرات هالیووده بابا چیزی نیست بابا میسوزمشون بابا