ولی میدونید چیه عقیده از اخباره جز عقیده درونی و روحی

عقیده به فلان حزب و برای مثال استقلال از اخباره اخبار استعمار برای مثال. اون نباشه عقیده استقلالِ جمعی هم نیست

اما عقیده روحی معمولا سرچشمه‌ش اخبار ساده نیست اخبار درونیه

اصلا جهانی باقی نمونده که بشه توش فکر کرد همچیز پیش از اینکه به معنا برسه به ظاهر فروخته میشه محتوا هرچقدر هم عمیق باشه تا وقتی رنگ دلخواه چشمارو نداشته باشه وجود خارجی پیدا نمیکنه آدما دنبال چیزین که باهاش صرفا احساس کنن

اگه عقیده‌ی استقلال می‌تونه از میل درونی به آزادی بیاد، چرا باید منشأش رو اخبار استعمار بدونیم، نه خود اون کشش درونی؟

درکش برام سخته

احساس...

هنوز درباره‌ همه‌ چیز حرف میزنیم بدون ابنکه اصلا چیزی درونمون واقعا اتفاق بیفته

زندگی ای اتفاق نیفتاده، فقط اخبار مصرف شده

بیشتر سود تو اخباره

چه بخوایم چه نخوایم هم به وجود میاد