ساعت 1 شب core:

من تازه از خواب پاشدم چیشده

وجود خبر رو میسازه گاهی هم خبر وجود رو اما هرچقدر و تهش بریم باز هم خبر واسطه‌ست. مشکل خبر نیستش مشکل اینه که چقدر تا عمقش میتونیم بریم یعنی چقدر تا عمق خود اون باری که خبر داری حمل میکنه. عمق رو میتونیم تحمل کنیم یا در آخر بر میگردیم‌ بر احساسات؟مسئله همینه و خب یه قسمت ترسناکش اینه که خبر اگر نبود هیچ مفهومی انتقال پیدا نمی‌کرد نه اینکه وجود نداشته. صرفا انتقال پیدا نمیکرد

داریم‌ هرچی چیزای عجیب هستش رو میگیم

در هر صورت پناه بر خداوند

خداروشکر فکر کردم جنگ شده

پناه بر مقصود اخبار

خداست که از این مفهوم های انسانیِ دنیوی نیست و وجودش تماما بدون نیازه در حالی که ماها یعنی یه مشت انسان در حالی که حتی ماهیت خبر هم برامون میتونه چالش برانگیز باشه و تنها راه درک کردن برای ما خبر هستش یهو غرور میگیرتمون که داناییم و میدونیم چیکار میکنیم. برای همینه که غرور گناه کبیرست

دیگه وای به حال اینکه کسی تو عمق نیاد از ترس خفه شدن

و گناه چیزیه که قدر تو برای پذیرش خدا رو کوچک‌تر میکنه اما خب، اون خیلی بزرگ‌تر از این مقدار هاست