فقط خداست که اینطور نیست و فکر کن چقدر حقیریم که توی why am I me گیر کردیم و نمیدونیم این حس چیه که انقدر آشنا و چسبناک و غریبهست
ولی در عین حال داریم چه نظراتی میدیم و با همین علم اندک تصورمون اینه که همه چیز رو میفهمیم. فکر کنم چقدر هیچیم و هیچم که مجبورم القابی که خداوند داره رو در حالی که این هم با یکسری کلمات انسانیه رو بفهمم در حالی که از ریشه و عمق بازم سر در نمیارم
ما هزاران ویژگی مختص به خودمون داریم
یک جسم مختص به خودمون داریم
خانواده
محل تولد
بازه زمانی زندگی مون
و خیلی چیز دیگه که من رو تشکیل داده
چیشد که الان اینها مال من هستن؟
-
دقیقا
و فکر کن بازم حتی اگر این نبودی بازم کلمه من در تو معنا پیدا میکرد حتی اگه یه موجود دیگه بودی
Why am I me?
فکر کنید بهش توی یک بدنید که الان میگید چرا من در واقع من هستم. ولی مسئله مرگ نیست مسئله معنای حقیقی
پشمام فکر کردم فقط من به این فکر میکنم و مث سگ میترسم