مرگ شاید تنها حقیقتیه که وجودش به اثبات نیاز نداره یه حقیقتی که از لحظه تولد بی وقفه در حال تحقق پیدا کردنه اما آیا مرگ واقعا پایان وجوده؟ عدم چیزی نیست که بشه اون رو تجربه کرد پس شاید ترس ما از مرگ بیشتر از اینکه ترس از نیستی باشه یا هراس از مواجهه با مجهولیه که عقل هنوز راهی برای احاطه بر اون پیدا نکرده. ماها در تمام لحظات در حال گذر از یه مرتبهای از وجود به مرتبهی دیگه ایم پس شاید مرگ نقطه ی عطفی در سیر وجودی انسان باشه و خب عجیب اینجاست که ما از مرگ می ترسیم درحالی که تمام قوانین طبیعت از تولد ستارگان تا فروپاشی ساختارهای کیهانی بر پایه دگرگونی و زوال بنا شدن. هیچ صورتی از ماده ابدی نیست
مرگ ترسناکه چون آخرین مرزیه که عقل در برابرش به محدودیت خودش اعتراف میکنه
ماهم برای شناخت جهان هزاران سوال مطرح کردیم اما از پرسیدن بنیادی ترین سوال میترسیم و پا پس میکشیم که بعد از این آگاهی چه چیزی قرار داره؟
Why am I me?
مرگ شاید تنها حقیقتیه که وجودش به اثبات نیاز نداره یه حقیقتی که از لحظه تولد بی وقفه در حال تحقق پ
شاید یه روزی تمام نظریه ها استدلال ها و تصورات ما در برابر حقیقتی قرار بگیرن که امروز حتی قادر به صورت بندیش نیستیم. تا اون روز مرگ بازم یه مجهول باقی میمونه به عنوان پرسشی که هیچ انسانی در زمان حیاتش پاسخ قطعی اونو در اختیارش نداره
و جالب تر اینه که باز هم در نهایت حتی با مرگ مسئلهی چرا من منم، حل نمیشه
در نهایت با این سوال باقی میمونیم
سلااممممم
خوبییییی
چخبرا
حاجی وای
این نطم نوین جهانی و و قضیه یهودیارو توضیح میدی؟
تو توجه خوندم هیچی نفهمیدم
-
سلام ممنونم خوبم
توی پین های چنل این چیزارو توضیح دادم البته تکه تکهست برای همین بهتره که بیشترشون رو بخونی
لینک توجه رو به ما نمیدی ؟
-
توجه دست منعمه، شریکیه یه جورایی و خب زیاد حرفی نمیزنیم توش جدیدا
بیشتر حرص خوردنه