هدایت شده از Zoi
ای روزگار، جنگ من و تو تمام شد
موی سپید، پرچم صلح است بر سرم
برای: ?Why am I me
فکر میکنم آدم برای رسیدن به بعضی حقیقت ها گاهی باید از مسیر هایی عبور کنه که حتی خودش هم بعدا نتونه درست تعریفشون کنه
حقیقت اینه که از اون مسیرها کم نگذشتم. از جهانبینی هایی عبور کردم که هرکدوم شاید توی مقطعی میتونستن برای من معنای تازهای از جهان بسازن و یه جاهایی دنبال پاسخ گشتم که امروز ایستادن وسط اون نقطه ها برام عجیبه احتمالا همین باعث شده بتونم منطق آدم هایی رو بفهمم که از عقایدشون کاملا با من متفاوته چون بعضی از اون استدلال ها زمانی بخشی از جهان ذهنی خودم بودن
Why am I me?
فکر میکنم آدم برای رسیدن به بعضی حقیقت ها گاهی باید از مسیر هایی عبور کنه که حتی خودش هم بعدا نتونه
من به چیزی نرسیدم که هیچوقت ازش دور نشده باشم اتفاقا فاصله رو تجربه کردم و گم شدن بین بعضی جوابایی رو که خودشون هزار سوال تازه به وجود می آوردن اما عجیب ترین بخش ماجرا اینه که بعضی راها با تمام پیچ وخم هاشون انگار آخرش آدمو به یه نقطهای بر میگردونن که این بار دیگه با چشم های قبلی بهش نگاه نمیکنه. اسنش بازگشته
یه چیزی شبیه پیدا کردن نوری که این بار تاریکی اطرافش روهم دیده
شاید چیزی که این مسیر رو پیچیدتر میکرد خود پاسخ ها نبودن این بود که هرکدوم ازین جواب ها در تازه ای به روی یه پرسش ناشناخته دیگه باز میکرد. فکر میکردم به انتهای جستوجو رسیدم اما یکم بعد متوجه یشدم فقط از یه لایه عبور کردم و هنوز چیزای زیادی هست که نمیفهمم. شاید در بعضی از اون مقاطع خودمم بیش از اندازه به فهمم اعتماد داشتم خیال میکردم اگر چیزی رو زیرورو کنم حتما میتونم به ذاتش برسم اما هرچی بیشتر پیش رفتم بیشتر فهمیدم که دونستن همیشه به معنای فهمیدن نیست و چه بسا آدم فقط یاد میگیره چقدر از چیزی که تصور میکرد میدونه فاصله داره
تمام این سال ها فقط تلاشی بوده برای نزدیکتر شدن به چیزی که هیچوقت نمیشه تماما در ظرف محدود ذهن انسان خصوصا من یکی جاش داد
بازگشت به حق صرفا رسیدن به یه عقیده نبود یه نوعی تغییر توی نگاه به خود دونستن بود. عقل هرچقدر هم که در کشف جهان پیش بره باید جایی به محدودیت خودش هم آگاه بشه برای اینکه بدونه هر حقیقتی لزوما در مالکیت ذهن ما قرار نمیگیره احتمالا معرفت برخلاف تصوری که داشتم تصاحب حقیقت نباشه و نزدیک شدن فروتنانه به اون باشه
من هنوز هم دقیقا در ابتدای این نزدیکیم فقط این بار میدونم نوری که دنبالش میگردم دقیقا کیه، چیه چقدر در برابرش صفرم و چقدر ناچیز وسط این کره خاکی و خاک خورده