eitaa logo
Why am I me?
215 دنبال‌کننده
67 عکس
28 ویدیو
2 فایل
شاید یه تیکه از اتاق های ذهنم خوش اومدی گل من؟ @Radioactiv_SN اینجا صراحتا سطح خشونت و بی وجودی دشمن رو بیان میکنیم @Radioactiv_SNn چنل اصلی حرفامون؟‌ https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_d3ehyn0&btn=اتاق.انتظار
مشاهده در ایتا
دانلود
هرکی یه دلیلی داره
مثلا من خیلی بدم میاد راجب خودم حرف بزنم خیلی خیلی خیلی زیاد و خب طبیعتا دلایلی هم دارم عرفانه هم دلایل و تجربیات خودشو داره
https://eitaa.com/talkhinn/414 دقیقااا همینطورِ، من میخواستم حرف نزنم مثلا ولی دیدم منم واقعا بهم برخورد اونموقع -
https://eitaa.com/talkhinn/414 خوندم ولی جواب اینکه چرا مستقیم بعد لینک دادن ریم زدو نفهمیدم خب میتونست نده -
گلوم درد میکنه
بعد بچها دیلی عرفانه ۳۰۰۰ و خورده ای آدمه خیلی تعدادش زیاده نمیتونه همرو توجه کنه سخته جدی
هدایت شده از حرص بخوریم.
بچه ها اینا بی شرف ترین موجودات روی زمینن
هدایت شده از حرص بخوریم.
ما شيعيان با توجه به اينكه قائل به عصمت ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ هستيم لذا قائليم تمام حركات و سكنات آنها از روي حكمت و مصلحت بوده است «فعل امام ـ عليه السلام ـ براي همه حجت است»[1] و نمي توان بر آن ايراد گرفت. امّا در جواب به اين سؤال بايد گفت: هدف امام حسين ـ عليه السلام ـ شناساندن ماهيت پليد حكومت اموي به مردم بود. و هدف دشمن، شدت عمل و سخت گيري هرچه بيشتر، بر امام ـ عليه السلام ـ و همراهان امام بود. اگر خواسته باشيم با كمي تفصيل جواب بدهيم بايد بگوئيم: اولاً‌ اگر اين ايراد بر امام ـ عليه السلام ـ وارد باشد (كه حضرت با احتمال به اينكه علي اصغر ـ عليه السلام ـ كشته مي شود، نمي بايست او را به ميدان ببرد) بايد گفت: پس حضرت اصلاً نمي بايست دست به قيام بزند! چون به طور يقين مي دانست كه اگر قيام كند به شهادت مي رسد.[2] ثانياً بايد بر پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ هم ايراد گرفت كه: حضرت با اينكه مي دانست در جنگهايي كه صورت مي گيرد تعدادي از اصحابش كشته مي شوند باز هم اصحابش را به جنگ با كفار مي برده است. البته بايد توجه داشت كه اين كشته شدنها در راه خدا و به خاطر حفظ اسلام و رونق بخشيدن به اسلام بوده است و هلاكت نبوده است «اگر كسي كشته شدن در راه خدا را القاء نفس در هلاكت بداند بايد اغلب غزوات پيامبر را به همين حساب بگذارد… و اين به اجماع مسلمين صحيح نيست.»[3] بنابراين نمي توان گفت: چون امام حسين ـ عليه السلام ـ علي اصغر را به ميدان برده و احتمال كشته شدن او را توسط دشمن مي داده است پس ـ العياذ بالله ـ امام ـ عليه السلام ـ قاتل فرزند خويش است. «امام ـ عليه السلام ـ قيام كرد با علم به اينكه كشته مي شود. و زن و فرزندش اسير مي شوند. اما اسلام و احكامش باقي مي ماند. مردم همه از خواب بيدار مي شوند و اسلام حقيقي را با اسلام ساختگي فرق مي نهند.»[6] امام حسين ـ عليه السلام ـ نظرش اين نبود كه خود و يارانش را به كشتن دهد، بلكه قيام حضرت براي توجه دادن مردم بود به فساد بني اميه و اينكه حكومت آنها حكومت اسلامي نيست و آنها نظرشان محو و نابودي اسلام است. امام حسين ـ عليه السلام ـ به مردم دنيا ثابت كرد كه اينها حاضر نيستند احدي از بني هاشم زنده بماند حتي طفل شيرخوار را هم هدف تير خواهند كرد امام حسين ـ عليه السلام ـ براي بقاي دين هرچه در اختيار داشت فدا كرد و با خود به قربانگاه كربلا برد و در راه مبدأ و مقصدِ مقدس خود از همه چشم پوشيد.
شرمنده ترسیدم چنل دوباره محدود شه