خوابم یا بیدارم؟ اینجا کربلاست.

همه عمر برندارم سر از این خمار‌مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی.

شاید بگید وا مگه میشه درحالی که از گرما داری تلف می‌شی، حالت از خودت بهم می‌خوره، خر خر و نمی‌شناسه، در بی‌ادبانه ترین حالت ممکن به سر می‌بری و عرب و عجم و به فحش می‌کشی یکی بیاد بگه سلام معصومه یادنه سه سال پیش باهم اعتکاف بودیم؟ باید بگم بله میشه. متاسفانه

سرویس شدم

استف به عشقت یه قهوه خوردم، همینو پنج دیقه دیگه رو به قبله‌م

شاید هم اربعین می‌تونه یه یادآوری باشه، یادآوری روضه‌ی اسارت. مردها داخل اربعین برای زن‌ها احترام خاصی قائل‌ان حتی ممکنه شمارو نشناسند اما خودشون رو موظف می‌دونند که شما اذیت نشید کسی جلوی شما بددهنی نکنه، مردی زودتر از شما اگر در صف غذا بود غذا نگیره، کنار برن از سر‌راهتون تا شما راحت تردد کنید درکل شمارو مقدس می‌دونند و جزو نوامیس خودشون حضرت زینب چی‌کشید واقعا..

قهوه هه منو نکشت ولی دوغی که پنج دیقه بعد از خوردن قهوه‌هه خوردم داره منو می‌کشه

این کوتاه ترین سفر زندگیم بود حتی کوتاه‌تر از اربعین ۴۰۲ که بیست و چهار ساعت کربلا بودم و بیست و چهار ساعت نجف این‌بار کمتر از بیست و چهار ساعت تو خاک عراق بودم.