طب رزم:
در آموزش طب رزم، هدف ساختن نیروهای تابآور، دقیق و منظم است، نه قربانی گرفتن.
این اصل طلایی همیشه باید یادآوری شود:
> "سختگیری باید برای یادگیری باشد، نه برای آسیب."
چرا آسیب حین آموزش، مانور یا مسابقه ۱۰۰٪ اشتباه است:
1. نقض اصل ایمنی رزمی (Force Protection):
فلسفهی طب رزم حفاظت از جان نیروهاست. اگر در آموزش، خود نیرو آسیب ببیند، هدف از آموزش نقض شده است.
2. کاهش کارآیی رزمی:
مصدوم شدن یک نفر، نهتنها خودش از چرخه خارج میشود، بلکه چند نفر دیگر باید او را حمایت و درمان کنند؛ یعنی کاهش توان عملیاتی.
3. ایجاد ترس و بیاعتمادی:
آموزش باید حس اعتماد و اطمینان ایجاد کند. وقتی نیروها ببینند که آموزش میتواند باعث جراحت شود، تمرکز و انگیزه از بین میرود.
4. اشتباه گرفتن «سختی» با «خطر»:
تابآوری با فشار فیزیکی و ذهنی کنترلشده ایجاد میشود، نه با ریسک آسیب. سختی باید حسابشده و هدفمند باشد، نه بیاحتیاط.
5. مسئولیت قانونی و اخلاقی:
هر آسیب در آموزش، مسئولیت مستقیم فرمانده یا مربی است. اخلاق حرفهای ایجاب میکند که هیچکس در مسیر یادگیری آسیب نبیند.
جمعبندی:
سخت بگیر تا قوی شوند
ولی نگذار آسیب ببینند
آموزش طب رزم باید «واقعی، ایمن، و هدفمند» باشد.
زمان جنگ تحمیلی
من تو پادگان ۲۱ حمزه ،لشکر علی ابن ابیطالب، ( افسریه ، نیروی مقاومت قدیم)
آموزش، می دیدم ، دور تا دور سالن آموزش، عکس شهدای ، هر دوره بود.
و مربیان افتخار می کردن ، تو هر دوره یک شهید داشتن .
این تفکر مربوط به آموزش های قرون وسطی هست
تو اون دوره ی ما ( تابستان سال ۶۴)
یک نفر تو چاله گاز افتاد ،فمورش شکست .
یک نفر هم زمان باز کردن جعبه ی گرینوف ، تیر تو لول بود خورد به یکی دیگه .
من هم آرپی جی زدم تا یکماه گوشم ، نمی شنفتم
این سبک برگزاری دوره ، کاملا غلط هست .
در دوره های آموزشی، احتمال صدمه دیدن افراد ، وجود دارد ، ولی نباید ، به سمت آن ، برویم