#چرندوپرند‌های_طبی (25) #اخوان (2) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔸بساط خرافه‌پردازی و سلوک‌های شبه‌صوفیانه اینگونه رشد خواهد کرد. نخست، عده‌ای حکیم خودخوانده و ملای خودنامیده، دُکان دونبش اذن و اذن‌بازیِ صوفی‌مآبانه را می‌گشایند؛ و پس از آن افرادی چون محمدعلی اخوان که در آسمان بی‌دقتی و نابلدی خوش پروازند در بازار فجازی حجره‌ای برای فروش «حرزِ اذن‌دار» از علمای خاص(!) و ویژه(!) برپا می‌کنند! 🔹 راست گفت که «مَنْ عَمِلَ عَلى غَيْرِ عِلْمٍ ما يُفْسِدُ اَكْثَر مِمّا يُصْلِحْ»! ورود به عرصه حدیث و قرآن، بیش از آنکه به عبا و عمامه و نعلین نیازمند باشد به چهار مثقال مطالعات عمیق حدیثی و قرآنی محتاج است! که اگر غیر از این باشد ورود شما به خانه دین، مصداق ورود شترست به خانه مرغ؛ که گفت: «چون به خانه مرغ اشتر پا نهاد / خانه ویران گشت و سقفش اوفتاد» 🔸 وقتی کف و دف‌زنان، به دنبال هر عمامه به سرِ دکان‌دارِ فجازی راه افتادید و به هر کس و ناکسی حکیم و ملا و استاد بستید، بدیهی است که ایشان نیز بی‌هراس از کیفر مُحاسبان، در روز روشن و در حرم امام جواد(ع) به تبلیغ «حرزِ اذن‌دار» بپردازند! 🔹فُسوس و صد فُسوس! که هشدارهای اهل علم جدی گرفته نمی‌شود. دیر نباشد که این مفاهیم شبه‌صوفیانه آفت بیافریند؛ آفت آفریدنی! تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 چاقو دستهٔ خود را نمی‌بُرد! 🔸سخن و درخواستی صریح از آقای دکتر احمدحسین شریفی 🌐@tebona •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 1️⃣ جناب آقای دکتر احمدحسین شریفی از معدود نخبگانی هستند که به‌درستی به نقد جریان‌های حوزوی _ طبی وارد شده‌اند و با نقدهای صریح خود نسبت به جریانات اخباری‌مسلکِ «طب اسلامی» و نیز رواج حِرزنویسی و تنجیم طبی در برخی محافل حوزوی، باب گفت‌وگویی ضروری را گشوده‌اند. از این جهت باید از ایشان سپاسگزاری کرد. با این حال، برای تکمیل دایرهٔ نقدها نکاتی را خیرخواهانه به استحضار می‌رسانیم و امید داریم مقبول افتد. 2️⃣ ایشان در یادداشت اخیر خود فرموده‌اند: «شوربختانه حوزه‌های علمیه در برخورد با این جریانات کوتاهی داشته‌اند». همه ما می‌دانیم این سخن به مثابه آب‌دهان سر بالا است! چرا که بزرگان همین حوزه علمیه و مدرسین سطح اول آن، خود مبلغین و مروجین اصلی همین حرزها و دستورالعمل‌ها بوده و هستند! اگر چاقو دسته خود را برید، حوزه هم ناقدِ جدیِ چنین سلوکی خواهد شد جناب شریفی! 3️⃣ همچنین فرموده‌اند: «رقابت‌های کثیفی میان حِرزنویسان شکل گرفته است». شایسته است ریشه‌ها و عاملان مؤثر در رواج حِرزنویسی به سبک و سیاق کنونی شناسایی و معرفی شوند. آیا غیر از این است که برخی از همین حرزها و دستوراتی که به قول ایشان توسط شیادان و عوام‌فریبان فجازی تبلیغ می‌شود توسط عالمان معاصر و بزرگان حوزوی تئوریزه، توصیه و تأکید شده است؟! 4️⃣ مگر غیر از این است که در دوره معاصر؛ بزرگانی چون آقای بهجت، آقای احمد عابدی، آقای حسن‌زاده، آقای بهاءالدینی و شاگرد ایشان آقای فرحزاد، آقای جعفر ناصری، آقای عالی و ده‌ها خطیب و منبری و عالم دیگر به این مسئله دامن زده‌اند؟! آقای احمد عابدی که هم مشرب شما در مسائل فلسفی نیز هست به تفصیل و با ذکر جزئیات به شیوهٔ نگارشِ حِرز منسوب به امام جواد ع پرداخته‌اند! وقتی چهره‌های شناخته‌شده کم اطلاع از علوم حدیث، در سطوح مختلف به تبیین و تبلیغ این دستورات همت می‌گمارند، طبیعی است که سازوکارهای درون‌حوزه‌ای برای نقد بنیادینِ این روند با دشواری روبه‌رو شود. 5️⃣ ازاین‌رو برادرانه پیشنهاد می‌کنیم امثال شما بزرگوار، سطح نقدهای خود را از افراد درجهٔ چندم (که نقد آنها نیز در جای خود لازم و ضروری است)، به سطح عالمان و بزرگان مؤثر ارتقا دهید. همان کسانی که در دورهٔ معاصر در ترویج و تثبیت چنین رویه‌هایی سهم جدی داشته‌اند. هزینهٔ نقد صریح، علمی و منصفانهٔ این بزرگان را به جان بخرید و با همان صراحت و دلسوزیِ شناخته‌شدهٔ خود به نقد دیدگاه‌های ایشان بپردازید. با توجه به جایگاه شما، این نقدها احتمالاً شنیده‌تر و اثرگذارتر از سخنان دیگران خواهد بود. 6️⃣ به‌عنوان نمونه، می‌توانید فیلم‌ توصیهٔ آقای بهجت به حرز امام جواد ع یا صوتِ تدریس آقای احمد عابدی و یا نقل عجیب و غریب آقای فرحزاد از آقای بهاءالدینی را در دسترس مخاطبان قرار داده و سپس به‌طور روشن و مستند به تحلیل و نقد محتوای آنان بپردازید. 7️⃣ گشودن بابِ نقدهای متوازن، مستدل و حدیث‌پژوهانه نسبت به گفتار بزرگان دینی، که از سوی شما همواره با ادب علمی و انصاف همراه بوده است، می‌تواند برکات فراوانی برای پالایش گفتمان دینی و رشد معیارهای سنجشِ باورهای عمومی به همراه داشته باشد و گامی موثر برای ارتقای دانش حدیثی حوزویان باشد. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#چرندوپرند‌های_طبی (26) #اسماعیلی (5) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔸 اسماعیلی و انصار مربوطه، مرتب می‌گویند مستندِ ما در تنجیم و جداول وِفقی و... کتبِ حُکما و بزرگان است و دائماً لیستی از حکما و عرفا را نیز قطار می‌کنند! 🔹 باید گفت که البته این یک‌بار درست می‌گویند! سوگمندانه بسیاری از عُرفا و بزرگان، گرفتارِ برخی آفات و خرافاتِ طبی و نجومی بوده‌ و هستند. به‌ویژه عُرفایی که در متونِ به‌اصطلاح «حِکمیِ» یونان باستان متوغّل بوده و کمتر زیستِ قرآنی و حدیثی داشته‌اند. 🔸 بارها گفته‌ایم که کلام بزرگان «یستدل له و لا یستدل به»! لکن از آنجا که از آغازِ غیبتِ آخرین کسی که قول و فعلش حجّت است ۱۱۵۱ سال می‌گذرد، بدیهیاتِ معرفت‌شناسی حکم می‌کند برای اثبات هر مدّعا تنها به یکی از موارد سه‌گانه زیر استناد کنیم: ۱) برهان منطقی ۲) مستند قرآنی یا حدیث معتبر ۳) تجربه‌ی روشمند 🔹 روشن است که تقلید در فروعاتِ فقهی در جای خود درست است؛ سخن اما در امورِ غیرتقلیدی و پژوهشی است که مدّعی، موظّف است برای ادعایش استدلال اقامه کند، نه آن‌که صرفِ انتساب به نامِ بزرگان را حجّت بگیرد! 🔸 از این منظر، اراجیفی مثل تنجیم طبی یا جداول وفقی و طلسماتی، هیچ پشتوانه عقلی، وحیانی یا تجربی ندارند، به همین دلیل بدون تعارف می‌گوییم که: «این بزرگان اشتباه کرده‌اند؛ شما هم روش!». 🔹 اگر چنین می‌پندارید که این دعاویِ موهوم، بهره‌ای از واقع دارد به‌جای پنهان شدن پشتِ نامِ بزرگان، استدلال خود را بیان کنید تا همگان دریابند دست‌تان تا چه اندازه خالی است. تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#اخوان 🔰 بخشی از متن 3 صفحه‌ای منتشر شده در کانال محمدعلی اخوان که لحظاتی پیش با عنوان «اذن در کتابت حرز، پسندیده است یا خرافه؟» منتشر شده و در واقع پاسخی غیرمستقیم به انتشار این کلیپ انتقادی است. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#اخوان 🔸 محمدعلی اخوان، پس از انتشار این پست، در مقام پاسخ‌گویی غیرمستقیم، متنی سه‌صفحه‌ای را ــ که احتمالاً با هوش مصنوعی نگارش شده ــ لحظاتی پیش منتشر کرده تا مثلاً نشان دهد اذن گرفتن برای نگارش احراز، سنتِ عالمان شیعه بوده است. 🔹 بارها گفته‌ایم از حیث معرفت‌شناختی در این‌گونه موارد، سخن عالمان باید مستند به احادیث معتبر باشد و پذیرشِ سلوکی چون «اذن گرفتن» بدون پشتوانهٔ مأثور وحیانی، از هیچ عالمی پذیرفته نیست. اما صرفاً برای آنکه مخاطبان عمقِ فاجعهٔ پژوهشی را در میان مدعیان طبِ اسلامی درک کنند، بخش ابتدایی این پاسخ 3 صفحه‌ای اخوان را قرار می‌دهیم تا ببینید اوضاع تا چه حد خراب است. 🔸 تمام آنچه در این تصویر ــ که صفحهٔ نخستِ متنِ سه‌صفحه‌ایِ پاسخ اخوان است ــ می‌بینید، سراسر خلافِ واقع است! 1️⃣ اولاً اصلاً حرزِ منسوب به امام جوادع در «مصباح المتهجّد» شیخ طوسی وجود ندارد؛ چه رسد به اینکه شیخ طوسی پس از نقلِ حرز، توصیه به اذن گرفتن کرده باشد! 2️⃣ همچنین این ادعا که سید ابن‌طاوس در «مهج الدعوات» توصیه کرده باشد کاتب پیش از کتابتِ حرز، از «العالم المأمون» استیذان کند نیز نادرست است و چنین چیزی در نسخه‌های در دسترسِ «مهج الدعوات» وجود ندارد. اخوان در ادامه، با تأسی به سنت اِسناددهی بندانی نیشابوری، حواله به نسخهٔ خطیِ «مهج الدعوات» داده که در حاشیهٔ آن آمده: «لا یُکتب إلا بعد غسل و نداء بإذن العالم المأمون.»! 3️⃣ همچنین مرحوم مجلسی در «بحار الأنوار» بابی به نام «باب الحروز» ندارد، بلکه عنوان باب «أبواب أحراز النبی و الأئمة...» است. ثانیاً در هیچ جای «بحار الأنوار» تعبیرِ «کتابةُ الحرز مستحبّةٌ مع طهارةٍ و نیّةٍ خالصةٍ و إذنٍ من العالم العامل؛ فإنّ الإذنَ یزیدُ فی برکةِ العمل» وجود ندارد. این ادعا نیز خلاف واقع است. 4️⃣ همچنین در مورد این ادعا که شیخ عباس قمی در حاشیهٔ «مفاتیح‌الجنان» توصیه به اذن گرفتن کرده باشد نیز در نسخه‌های در دسترس مفاتیح الجنان چنین ادعایی وجود خارجی ندارد. 🔸 در بهترین حالت می‌توان فرض کرد جناب اخوان در حال ضبطِ دوربین مخفی هستند؛ وگرنه این حجم از بی‌دقتی و بی‌مبالاتی در نقلِ مستندات، از یک انسانِ مؤمن معمولی هم بعید است، چه رسد از یک روحانیِ معمم! احتمالاً ایشان با هوش مصنوعی یک چیزی را سرهم کرده و تصور کرده مطالب مستند است و بدون بررسی دقیق آن را منتشر کرده. واقعاً جایِ شرمساری است! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 سید علیرضا سیدصالحی ✅ ذبیح‌الله منصوری مترجمی که کتاب‌های بسیاری را جعل کرد و به اسم «ترجمه و اقتباس» به خورد کتاب‌خوانان ایرانی داد و متأسفانه بسیاری از اساتید حوزه و دانشگاه و دانشجویان به آثار او استناد کرده‌اند. 🔰 پست مرتبط: https://eitaa.com/tebona/756 استاد مهدوی‌راد (روش جعل ذبیح الله منصوری در احادیث پزشکی) •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#چرندوپرند‌های_طبی (27) #کشوری (2) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔸آثار علی کشوری مشحون از اشتباهاتِ قرآنی، حدیثی و طبی است. تصویر بالا، مشتی از خروارِ اغلاطِ منسوب به نامبرده است که حاصلِ بی‌دقتی، عدم تسلط بر قواعد تفسیری و سوگیری‌های معرفت‌شناختی است. 🔹 سیاقِ آیهٔ ۵۹ انعام، درباره‌ی احاطه علم الهی و ثبتِ همه‌چیز در «کتاب مبین» است و پیوند دادنِ این آیه به «اوصاف اربعه» (تری، خشکی، گرمی، سردی) مصداق روشنِ سوگیریِ تفسیری است. 🔸 «رَطْب» و «یابِس» دو نقیض و جفتِ بلاغی‌اند و در زبان عربی و ادبیات قرآن برای افادهٔ «شمول و استیعاب» همهٔ موجودات و احوالشان است، نه معرفیِ یک دوگانه در طبیعیات و عالم ماده. 🔹 اساساً دلالت لفظی یا سیاقی بر اهم‌بودن یکی بر دیگری در کار نیست و سیاقِ آیه نسبتی با رتبه‌گذاری میان این کیفیاتِ اربعه ندارد. 🔸 ادعای اینکه «منشأ گرمی و سردی، رطوبت و خشکی‌اند» نیز دعوایی بیرون از متنِ آیه است؛ آیهٔ شریفه اصلاً واردِ نسبت‌سنجیِ علّیِ این کیفیاتِ طبیعی نمی‌شود. شاهدِ سیاقیِ آن هم، تعبیرِ «وَما تَسقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ… وَلا حَبَّةٍ…» است که مصادیقِ خرد و کلانِ تغییرات را تحت «علم» و «کتاب» می‌برد. 🔹 برخی نقل‌های تفسیریِ ذیلِ آیه نیز نمونه‌هایی برای نمایشِ همین شمول‌اند، نه تعیینِ ماهیتِ مادّیِ عالم. 🔸 خلاصه آنکه؛ استنتاجِ «اوصاف اربعه»، «برتریِ تری و خشکی» یا «منشأیتِ تری و خشکی برای گرمی و سردی» از این آیه، فاقدِ پشتوانهٔ لفظی، سیاقی و تفسیریِ معتبر است و حاصل چیزی جز کج‌فهمیِ تفسیریِ مدل «فرهنگستانی» نیست. تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

#چرندوپرند‌های_طبی (28) #کشوری (3) 🌐@tebona ┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🔹 در ادامه بررسی افاضات علی کشوری، معظم‌له مدعی است اگر دندان عقل کشیده شود، چون ملائکه ساکن دندان عقل، آواره شده و جای‌شان را جنّ‌ها پر می‌کنند، دهان بد بو شده و...! 🔸 بر پایه‌ی تتبّع در منابع عامه و امامی (تا پایان قرن 6) کلاً 4 حدیث عامی و 1 حدیث امامی دستیاب است که مستمسک ادعای فوق شده است. 🔹 اولاً تمام گزارشات عامه در منابع نامعتبر حدیثی آنها نقل شده‌ که یا مرسل و منقطع‌اند، یا در میانهٔ زنجیرهٔ راویان به مجاهیل و افراد تضعیف‌شده تکیه دارند. تک منبع امامی آن هم، برگرفته از همان منابع عامی است و از نظر رجالی تکیه‌گاه محکمی ندارد. (گزارش مفصل در پیوست یک) 🔸 ثانیاً در هیچ‌کدام از نقل‌های کهن، «دندانِ عقل» تصریح نشده است. تنها تعابیری مثل «على النّاجذین» یا «على الثنیتین» یا «الفم مسكن الملكين» دیده می‌شود، که در منابع لغوی به «دورترین آسیاها» یا «دندان میان نیش و آسیا» یا «همهٔ دندان‌های آسیاب» معنا شده است. (گزارش مفصل در پیوست دو) 🔹 ثالثاً سیاق این احادیث، واضحاً یک پیام تربیتی و اخلاقی را جهت حفظ زبان و گفتار منتقل می‌کند. اینکه یک تمثیل تربیتی را به یک «قانون علّیِ ماورایی» تبدیل کنیم و از آن نتیجهٔ بالینی طبی بگیریم، خروج از سیاق و ظرفیت کلام است که در آثار علی کشوری مثل ریگ بیابان ریخته شده است. 🔹 خلاصه آنکه ادعای مزبور از حیث منبع، سند، لغت، سیاق و منطق استدلال کمیتش لنگ است و مرغ پخته‌ی درون زودپز را هم به خنده وا می‌دارد! تأسّف...! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 پیوست یک: 🔸 متنِ پیشِ‌رو به نقد ادعای علی کشوری می‌پردازد که می‌گوید «دو ملکِ نویسنده‌ی اعمال، ریزجسته‌اند(!) و محلّ اقامتشان دندانِ عقل است؛ اگر دندانِ عقل کشیده شود دهان بدبو می‌ماند چون ملائکه جا ندارند و جنّ‌ها می‌آیند؛ و حتی توصیه‌ی دندان‌ پزشکیِ مدرن به کشیدنِ دندانِ عقل هم در عمل ملائکه را دور می‌کند و آثار علوم غریبه را دامن می‌زند». 🔹 نشان می‌دهیم این زنجیره‌ی نتیجه‌گیری‌ها با نصوصی که در دسترس است ابداً سازگار نیست؛ نه از نظر لفظ و لغت، نه از نظر سیاق روایات و نه از حیث منطق استدلال. افزون بر اینها اصلا منبع و اسناد این روایات نیز قابل اعتنا نیست و این ادعاها بیشتر بر تفسیرهای تحمیلی و سوگیرانه از منابع استوار شده است. 🔸 تا پایان قرن 6، مجموعاً پنج مأخذ برای این مضمون در دست است (برخی در حقیقت طریقِ واحد و تکرار مضمون‌اند). از این میان، چهار مأخذ از منابع عامّه و یک مأخذ از منبع امامی است که آن هم آشکارا متّکی به روایات عامّه است. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 1️⃣ طریقِ معاذ بن جبل: الأصبهانی نقل می‌کند: «إبراهیم بن محمد بن الحارث عن علی بن بشر عن زید بن الحباب عن نعیم بن المورع العنبری عن علی بن سالم عن مكحول عن معاذ بن جبل»: «إن الله لطف للملكين الحافظين حتى أجلسهما على الناجذين ...». (طبقات المحدّثین، شیخ الأصبهانی، ج۲، ص۱۴۱) 🔸 به عنوان نمونه: نعیم بن مورّع بن توبة العنبری: ابن عدی الجرجانی: «نعيم بن المورّع بن توبة العنبري بَصْرِيٌّ ضَعيفٌ يَسرِقُ الحديث». النسائي: «نعيم بن المورّع ليس بثقة». ابن حِبَّان: «شيخٌ يروي عن الثقات العجائب لا يجوز الاحتجاج به بحال» •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 2️⃣ طریقِ منسوب به علی بن أبی طالب: ثعلبی از جعفر بن محمد، عن أبیه، عن علی ع می‌آورد: «إن مقعد ملكيك على ثنيتيك ...». (الكشف والبيان، ثعلبی، ج۹، ص۹۹) 🔸 به عنوان نمونه: أرطاء بن الأشعث العدوی: ابن حِبَّان: «أرطاء بن الأشعث العدوي شيخ يروي عن الأعمش المناكير التي لا يُتابَع عليها، لا يجوز الاحتجاج بخبره بحال». 🔸 در خصوص تفسیر ثعلبی خود ابن تیمیه می‌نويسد: «اهل علم از محدثان، بر اين قولند که ثعلبى احاديث ساختگى را در تفسیرش مى‌آورد... و از اين روست که ثعلبى را حاطب لیل (هیزمکش در شب) مى‌دانند و بغوى که حديث‌شناس و آگاهتر از ثعلبى و واحدى نیشابورى است، هرگز در تفسیرش که مختصر تفسیر ثعلبى است، اين احاديث دروغى را که ثعلبى نقل کرده، نیاورده است» (ابن‌ تیمیة، منهاج السنه، ج7، ص12) •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 3️⃣ طریقِ سعد بن معاذ: أبو نعیم اصفهانی از سعد بن معاذ نقل می‌کند: «أنقوا أفواهكم بالخلال فإنها مسكن الملكين الحافظين الكاتبين ...». (ذكر أخبار أصبهان، أبي نعيم الأصبهاني، ج۱، ص۱۸۵) 🔸 به عنوان نمونه: سوید بن معاذ بن علقمه انصاری در منابع مجهول است. (معرفه الصحابه، ابونعيم، ج3، ص1749) 🔸 جدا از این ابن جوزی، ابونعیم اصفهانی را به دلیل روایت احادیث ضعیف، حتی مجهول، تسامح و تساهل او در نقل حکایات صوفیان مورد انتقاد قرار داده‌اند. ( ابن جوزی، ابوالفرج، تبلیس ابلیس، ص ۱۶۹.) حتی ابن تیمیه او را محدثی خوانده که احادیث ضعیف و موضوع فراوان نقل کرده است (ابن‌تیمیه، منهاج السنة، ج۴، ص ۱۵) •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 4️⃣ طریقِ ابن شبرمة: شیخ طوسی با سند خود تا الحارث بن التیهان، از قول ابن شبرمة، داستان مناظره ابوحنیفه با امام صادق(ع) را نقل می‌کند که در ضمن آن پرسش «أین مقعد الكاتبين» و پاسخ «مقعدهما على الناجذين والفم الدواة واللسان القلم والريق المداد» آمده است. (الأمالی للشیخ الطوسی، ۴۶۰ق، ص۶۷۵) 🔸 به عنوان نمونه: عباس بن سلیمان: شيخ نمازي شاهرودي: «العبّاس بن سلیمان: لم يذكروه. وقع في طريق الشيخ (الطوسي) في أماليه (ج۲، ص۲۵۹) عن حمدان بن معافى، عنه، عن الحارث بن التيهان حديثُ ذمِّ القياس…» 🔸 حارث بن تیهان: همو: «حارث بن تيهان: لم يذكروه. وقع في طريق الشيخ في أماليه عن العباس بن سليمان، عنه، عن ابن شبرمة...» •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 5️⃣ روایتِ مرسل منسوب به امیرالمؤمنین(ع): زمخشری همان مضمون «إن مقعد ملكيك على ثنيتيك…» را بدون ذکر سندِ و به شکل مرسل می‌آورد. (كشاف زمخشري، ج۴، ص۶) •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 🔰 به طور خلاصه باید گفت که اولاً این مضمون عمدتاً در منابع ضعیف عامه آمده و در نزد خود اهل‌سنت نیز سند معتبری ندارد فضلاً از اینکه نزد امامیه معتبر تلقی شود. هیچ‌یک از طرقِ آن هم تا قرن 6 سندِ معتبری برای مضمون «جایگاه دو ملک بر دندان/دهان» به دست نمی‌دهند. همچنین در منابع امامی مهم‌ترین نقل همان نقل أمالی شیخ طوسی است که در المناقب ابن شهرآشوب نیز ضبط شده است که طریق معتبری ندارد و دارای مجاهیل در میانهٔ سند است و ان شاء الله به طور تفصیلی در یک پژوهشی اشکالات حدیثی مناظره ابوحنیفه و امام صادق ع نشان داده خواهد شد. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰 پیوست دوم 1️⃣ عدمِ تصریحِ «دندانِ عقل» در منابع 🔸 نخست باید تصریح کرد که «دندانِ عقل» اساساً در نقل‌های حدیثیِ مورد اشاره نیامده است. آنچه در منابع آمده، یا تعبیر «ناجذین» برای ملکین است (مانند «مَقْعَدُهُمَا عَلَى النَّاجِذَيْن… وَالْفَمُ الدَّوَاةُ وَاللِّسَانُ الْقَلَمُ وَالرِّيقُ الْمِدَادُ» (المناقب، ج۴، ص۲۵۳) و نیز روایتِ منسوب به معاذ بن جبل: «...حتى أجلسهما على الناجذین…» (طبقات المحدّثین بأصبهان، ج۲، ص۱۴۱؛ الفتح الکبیر، ج۱، ص۳۳۰؛ کنز العمّال، ج۱۴، ص۳۷۱). 🔹 یا در مقابل، برخی احادیث اصلاً به «ناجِذین» نپرداخته و جایگاه دو ملک را «ثَنِیَّتَین» دانسته‌اند (مانند: «إنّ مقعد ملكيك على ثنيتيك…» (الجامع، ج۱۷، ص۱۰؛ الکشف والبیان، ج۹، ص۹۹؛ زاد المسیر، ج۷، ص۱۹۳؛ الکشاف، ج۴، ص۶). 🔸 افزون بر این 2 مورد، در گروهی از نقل‌ها نیز اساساً «دهان» به‌صورت مطلق «مسکن ملکین» معرفی شده و از تعیین دندانی خاص سخنی نیست (مانند: «نقّوا أفواهكم بالخلال فإنها مسكن الملكين…» (ذکر أخبار أصفهان، ج۱، ص۱۸۵؛ مکارم الأخلاق، ص۱۵۲)). 🔹 با این اختلاف در تعابیر «ناجِذین / ثنیتین / فم»، تصریح به «دندانِ عقل» نه مستند لفظی دارد و نه برتری لغوی و دلالی! این بیان قطعی صرفاً نتیجه‌ی پیش‌ فرض‌های سوگیرانه و بی‌دقتی‌های فقه الحدیثی امثال علی کشوری است، نه مفادِ متن احادیث! 🔸 جدا از این حتی اصل واژه‌ی «نَواجِذ» در منابع لغویِ معتبر، مشترک‌ المعانی است و هرگز به یک مصداقِ واحد (یعنی دندان عقل) نیز فروکاسته نشده است. نزد گروهی «آخرین دندان‌های آسیا / أقصى الأضراس» و گاه «ضرس الحلم» دانسته شده (الصحاح، ج۲، ص۵۷۱)، نزد برخی «دندان میان نیش و آسیا» تعریف شده (تهذیب اللغة، ج۱۱، ص۱۳؛ کتاب العین، ج۶، ص۹۵) و نزد برخی همچون ابن‌فارس حتی «تمامِ آسیاها» بیان شده تا جایی که همین رأی را هم «أصحّ» آراء دانسته است (مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۹۲). ابن‌منظور نیز این تنوّع معانی را ذیل «نجذ» گزارش کرده است (لسان العرب، ج۵، ص۵۱۲). 🔹 بنابراین «النّاجِذَین»، از منظر لغت چند احتمال دارد و حمل آن بر «دندانِ عقل» (به معنای پزشکی امروز) هیچ برتری لغوی ندارد. نادیده گرفتن این اختلاف لغوی و بستن پرونده لغت بر یک مصداق، عملاً تعیین بلا مُعیّن است و خارج از یک لغت‌شناسیِ منصفانه است. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 2️⃣ ماهیتِ تمثیلی و تربیتیِ روایات 🔸 سیاقِ روایات و ساختارِ بیانیِ آنها نشان می‌دهد که ما با دستگاهی تمثیلی و تربیتی سروکار داریم، نه با شرح آناتومی یا علت‌ و معلول‌های پزشکی! تشبیه‌های «لسان = قلم» و «ریق = مرکب» صریحاً ناظر به آداب گفتار و مراقبت از زبان است، نه تبیین فیزیولوژی دهان یا فرمول‌ بندیِ قاعده‌ای علّی برای «بوی بد دهان». 🔹 حتی در نقل «نقّوا أفواهکم بالخلال…» نیز توصیه‌ی صریح به نظافت دهان است، نه جعلِ معادله‌ی ماورایی «بدبویی = نبودِ ملک». بردن این تمثیل‌ها به قلمرو علت‌یابیِ ماورایی برای بوی بد دهان، خروج از سیاق و استعمال عرفیِ عبارات است که در آثار کشوری به وفور از این نمونه‌ها یافت می‌شود. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 3️⃣ پیوند نادرستِ دندان‌پزشکیِ مدرن با «طرد ملائکه» 🔸 اگر کسی بخواهد توصیه‌های کلینیکیِ امروز درباره‌ی دندانِ عقل را به «طرد ملائکه» گره بزند، لازم است ملازمه‌ای لفظی یا مفهومی میان «عمل جراحی لازم دندان» و «طرد ملک» را نشان دهد. حال آن‌که چنین ملازمه‌ای در متن‌ها وجود ندارد. پزشکیِ مدرن، کشیدنِ دندانِ عقل را موردی و بر پایه‌ی دلایلی مانند نهفتگی ریشه، فشار به ریشه‌ی مجاور، کیست، عفونت لثه و کمبود فضا توصیه می‌کند. 🔹 تبدیل این تصمیم‌های بالینیِ مبتنی بر شواهد، به «قاعده‌ای ماورایی درباره‌ی حضور یا عدم حضور ملائکه و اجنه در دهان»، فاقد شواهد حدیثی معتبر است. همانطور که گفته شد غرضِ روایات، ادب و طهارت و مراقبت از زبان است، نه صدورِ حکم وضعی و تکلیفی در باب درمان‌های دندان‌پزشکی! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 4️⃣ مغالطات منطقی در ساختار استدلال علی کشوری: 🔸 نخست: توسّعِ موضوع و جابه‌جاییِ معنایی از «ناجِذین/ثنیتین/فم» به «عینِ دندانِ عقل» 🔹 دوم: مصادره به مطلوب و فرض گرفتنِ «بدبویی = نبودِ ملک» و نتیجه گرفتنِ «پس با کشیدنِ عقل، ملک می‌رود»، بی‌آن‌که صغرا و کبرا مستند باشد. 🔸 سوم: خلط استعاره و حقیقت و تبدیلِ تمثیل «دواة/قلم/مداد» به واقعیتِ تشریحی و بار کردنِ آثار پزشکی بر آن! •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

💠 پاسکال و حرز منسوب به امام جواد ع! 🔰 آقای عابدی می‌گوید (همراه با کمی ویرایش): «شرح حال «پاسکال» را بخوانید! همانکه میکروب را کشف کرده در پزشکی!! اصالتاً اهل اسپانیاست. همیشه حرز امام جواد علیه السلام همراهش بوده. حالا اینکه «پاسکال» از کجا حرز را به دست آورده!؟ خوب معلومه! او اهل اسپانیا بوده و مسلمان در آنجا فراوان بوده و از آنجا گرفته!!» 1️⃣ بنابر ادعای کانال مکذوبات، آقای عابدی در ابتدا با قاطعیت هرگونه نقل این مطلب را تکذیب و سایت «شفقنا» را مقصر انتساب این مطلب به خودشان دانستند، اما امروز مشخص شده که صوت این مطالب در کانال رسمی خود ایشان موجود است! ایشان باید نسبت به این ادعا روشنگری داشته باشند. 2️⃣ جدا از اینکه پاسکال اهل فرانسه است نه اسپانیا و با غض نظر از اینکه پاستور میکروب را کشف کرده است نه پاسکال، اما سؤال اساسی که باید آقای عابدی پاسخگو باشند این است که مستند این ادعای شگفت (ارتباط میان پاسکالِ اسپانیایی(!) و حرز منسوب به امام جواد ع) در کدام منبع تاریخی می‌باشد که احدی غیر از ایشان تا بحال مشاهده ننموده است!؟ منتظر پاسخ ایشان هستیم. 🔰 منبع: کانال مکذوبات https://t.me/makzoubat •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت

🔰منشأ احتمالیِ خطای آقای عابدی! 🌐@tebona •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• 1️⃣ اما پیش از آنکه آقای عابدی پاسخ دهند، منشأ احتمالیِ خلط ایشان را بررسی می‌کنیم تا روشن شود چگونه بی‌دقتی و کم‌تأملی یک استاد درس خارج می‌تواند یک متن مسیحی _ انجیلی را با حرز منسوب به امام جواد ع درهم بیامیزد. 2️⃣ اما اصل ماجرا چیست؟ بنابر گزارش‌های موجود، هنگام درگذشت پاسکال در سال ۱۶۶۲، یکی از خدمه‌ها هنگام مرتب‌کردن لباس او متوجه شد در آستر کت مرحوم خلدآشیان جناب پاسکال، کاغذی دوخته شده است؛ همان نوشتهٔ معروفی که بعداً معلوم شد بیانگر تجربه‌ عرفانی از ایمانِ مسیحی _ انجیلی پاسکال است. 3️⃣ آنچه در آستر لباس پاسکال یافت شد، متنی کوتاه و مسیحی است که امروز به «Mémorial» شهرت دارد. در بخشی از آن آمده است: «خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب… نه خدای فیلسوفان… خدای عیسی مسیح…». (متن کامل: https://fr.wikisource.org/wiki/Le_M%C3%A9morial?utm_source=chatgpt.com) گزارش‌ها تصریح می‌کنند این یادداشت به‌صورت برگ یا پوست‌نوشته در آستر کت او دوخته شده و پس از مرگ او کشف گردیده است. اما هیچ منبعی تأیید نکرده که این متن «حرز منسوب به امام جواد(ع)» بوده باشد. 4️⃣ بنابراین، نوشتهٔ دوخته‌شدهٔ پاسکال هیچ ارتباطی با حرز امام جواد(ع) ندارد. متن آن هم از نظر محتوا کاملاً مسیحی و انجیلی است و هیچ جمله‌ای از ادعیهٔ شیعی در آن دیده نمی‌شود؛ از نظر نسخه‌شناختی نیز به‌خط خود پاسکال و در قالب پوست‌نوشته و برگ کاغذی است. «Mémorial» اعترافی شخصی به ایمان و تجربهٔ درونی اوست، نه وسیلهٔ حفاظتی یا دعایی به سبک حرزهای دینی. 5️⃣ به‌احتمال زیاد، منشأ خطای آقای عابدی همین شباهت ظاهریِ «دوختن نوشته در لباس» و برخی ترجمه‌های نادقیق بوده است. از ایشان می‌خواهیم اگر مستند معتبر دیگری دارند ارائه کنند، و اگر این همان منشأ اشتباه ایشان است، صریحاً آن را اعلام و اصلاح فرمایند. •┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈• ⏮️ مؤسسه طِبُنا 🌐 تلگرام | ایتا | سایت