تلگرام عزیزم . غم نبودنت تموم نمیشه . راحت تر هم نمیشه . هر روزی که بدون تو میگذره شبیه کابوس میمونه . دلم برای آپدیت هات تنگ شده. باور کن اگه یک‌بار دیگه سعادت دیدن روی ماهت رو داشته دیگه از زندگی چیزی نمیخوام.

روز ۴۰ ام قطعی

بیاید در مراسم چهلم فراق تلگرام در عوض هر روزی که با خیال راحت تلگرام باز میشد و قدر ندونستیم یدونه بزنیم تو سرمون.

قسم شبی نیست که به یاد و خاطره‌ی آن عزیز از دست رفته و آن یار سفر کرده نگریم و خون دل نخورم و مشت بر سر نکوبم. کجایی تو ای آرزوی محال؟ به کدامین کانفیگ سفر کرده‌ای؟ پشت کدامین پرده‌ی پروکسی رخ پنهان کرده‌ای؟ آیا این تقصیر من بود که تو از دستم رفتی؟ آیا برای تو کم دعای خیر و سلامت گفتم که از دستم رفتی؟ بازآی. بازآی و دل ایتازده‌ی مرا مونسِ جان باش.

روز ۴۱ام قطعی

روز ۴۲ام قطعی

تلگرام ، شبیه دوست پسرای تاکسیک شدم که همش استاکت میکنم ببینم هستی یا نه.

روز ۴۳ام قطعی.

دیگه بدون تلگرام نفسم بالا نمیاد.

تو مرا یاد کنی، یا نکنی تلگرام عزیزم، باورت گر بشود، گر نشود حرفی نیست، اما، نفسم می‌گیرد، در هوایی که نفس‌های تو نیست.

شبی به خوابم بیا. شبی به خوابم بیا و به یادم بیار اتصال راحت را.

روز ۴۴ام قطعی