در این شبِ سیاه که نگاه را در بند کرده‌اند، ایمانِ خویش را با تیغِ کینه صیقل می‌دهند. بر من مگیر اگر زبان به مویه گشوده‌ام؛ آنان که تماشای گُلی را گناهِ نابخشودنیِ زمین می‌دانستند، اینک ببین چگونه خونِ گرمِ ستاره را در ساغرِ ریا حلال می‌نوشند! آه، ای غریبِ مانده در این راهِ بی‌تپش، دیدی که چگونه فتوایِ کورِشان آیینه‌یِ نگاه را شکست تا در غبارِ حادثه دستانِ سرخِ خویش را پنهان کنند؟ دیدی که چه سهل حرمتِ انسان را به پایِ سجاده‌هایِ دروغین ذبح کردند؟ صبری بکن ای دل، که سرانجامِ این فریب رسواییِ سحر است؛ گرچه امروز نظر حرام است وُ خونِ خلق، حلال... -برای ایرانم-

C'est l'histoire d'un petit pêcheur qui pêchait que le matin, parce que pour lui, le bonheur c'était d'être avec les siens, profiter de sa famille, lézarder sur le sable, regarder grandir ses filles, les aprems au calme. Un jour qu'il se reposait à côté de sa barque, une question lui fut posée par un homme d'affaires en cravate. A quoi te sert de dormir sur le port alors qu'au fond de la mer, tant de poissons nagent encore ? Pour construire un empire taffe sans compter tes heures, avec l'argent que t'en tires t'achèteras un moteur t'iras pêcher au large, tu feras plus de marge bientôt t'auras dix bateaux, des bâtiments en béton crustacés cétacés finiront tous entassés dans les filets carnassiers de tes chalutiers en acier t'écouleras tes stocks en faisant des filet-o-fish la moula que tu croques faudra pas la filet au fisc et là import, export dans les dollars tu nageras les fonds marins seront morts mais t'auras une vie de roi. C'est quoi pour toi une vie de roi ? Dit le pêcheur. Une vie de roi, c'est pouvoir pendant des heures profiter de ta famille, lézarder sur le sable, regarder grandir tes filles, les aprem au calme. Mais c'est déjà exactement ce que je fais. Et le pêcheur s'en alla en fredonnant c'refrain

1:39

هم‌محلیم بود، همش میخوند و گیتار میزد، وقتی بود صداش پخش نشد ولی الان که نیست یکم داره شنیده میشه..

درون‌ها تیره شد باشد که از غیب چراغی برکند خلوت نشینی سحرگه ره روی در سرزمینی همی‌گفت این معما با قرینی که ای صوفی شراب آن گه شود صاف که در شیشه برآرد اربعینی

مرا بنگر که چگونه غرق شده‌ام بنگر که چگونه بوی مرگ میدهم گویی در عمیقترین‌ نقطه‌ام ماهی‌ها کشته‌ام