همه آدمها ظرفیت بزرگ شدن را ندارند اگر بزرگشان کنیم گم می شوند و دیگر نه شما را می بینند و نه خودشان را بیاییم به اندازه آدم ها دست نزنیم...

قو‌ تنها پرنده‌ایِ که یک بار عاشق میشه؛ برای همیشه به پای عشقش میشینه و در تمامِ طول زندگی هر کاری برای راحتیِ عشقش انجام میده؛ تنها پرنده ای که زمان مرگش رو میدونه و یک هفته مونده به مرگش میره جایی که برای اولین بار جفتش رو دیده و عاشقش شده، یک روز مونده به مرگش یه آواز برای جفتش میخونه که به بهترین و زیباترین آواز پرندگان معروفه و بعد سرشو روی بال هاش میذاره و میمیره!

با کسی که دوستش دارید ساعت‌ها حرف بزنید؛ چای بنوشید و اورا از روزمرگی های زندگی نجات بدهید و نگذارید به‌همین سادگی بمیرد.

«چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم‌زدن کنارِ خیابان یا روشن‌کردنِ یکی دو سیگار کاریش کرد. این‌جا، باور کنید، من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم.»

و در نهایت فهمیدم که ، آرام بودن بخشی از آدمیست ، گاه نیاز است فقط به یک هدفی فکر کنی که تو را آرام کند ، مانندِ رودخانه‌ای . فهمیدم برای چیزهای بچگانه و احمقانه ، زیادی بزرگم. فهمیدم فکر نکردن و آرام بودن ، بخشی از زنده بودن است. دلیلی برای زنده ماندن است.

از آدمانی که دروغ میگویند بی‌زارم. حقیقت را گرچه تلخ ، گرچه زیان‌بار ، حتی گرچه آسیب‌زننده ، میپسندم. از دهانی که دروغ از آن بیرون می‌آید بی‌زارم. تمامی دروغ‌ها را فدای یک حقیقت میکنم. هرچقدر هم بترسی ، باز دلیل نمیشود جربزه به خرج ندهی و حقیقت را نگویی ، چنان مستِ حقیقتم حتی اگر بعدش بخواهم با همان حقیقت رگ دستم را بزنم ، که نمیدانی.

چند ساعتیه ثابت رو تختم دراز کشیدم و آهنگ مورد علاقمو گوش میدم گوشیمو بالا پایین میکنم ولی.. ا فکرم پیش گوشیم نیس فکرم پیش هیچیه و قطعا من با هیچی خلوت کردم .

قشنگ شده نه؟