‌ یونان . هفائستوس (Hephaestus): مذکر، خدای آهنگری، فلزکاری، آتش، و صنعتگران. همسر آفرودیت. – پسر زئوس و هرا (در برخی روایات، تنها پسرِ هرا). هفائستوس، خدایِ صنعت و آتش، شخصیتی منحصر به فرد در میانِ خدایانِ المپ بود. او برخلافِ دیگر خدایان، قدی کوتاه و ظاهری نه چندان زیبا داشت و لنگ‌لنگان راه می‌رفت. در برخی روایات آمده که هرا، از تولدِ او و ظاهرِ ناقصش شرمنده شد و او را از المپ به بیرون پرتاب کرد، و او در دریا افتاد و توسطِ تتیس (Tethys) و اورانوس (Uranus) نجات یافت. در روایاتِ دیگر، زئوس او را به دلیلِ طرفداری از هرا در نزاعی میانِ زئوس و هرا، از المپ به بیرون انداخت. هفائستوس، با وجودِ ظاهرش، استعدادِ بی‌نظیری در کار با فلزات، سنگ و آتش داشت. او آهنگرِ خدایان بود و تمامِ سلاح‌ها، زره‌ها، جواهرات، و ابزارهایِ شگفت‌انگیزِ خدایان و قهرمانان را می‌ساخت. شمشیرِ زئوس، نیزه‌یِ سه‌شاخِ پوزیدون، و سپرهایِ قهرمانانی چون آشیل، از شاهکارهایِ او بودند. او همچنین در ساختِ تله‌ها و ماشین‌هایِ جادویی مهارت داشت؛ معروف‌ترینِ آن‌ها، تله‌ای بود که او برایِ گرفتنِ هرا، هنگامی که او را از خود رنجانده بود، ساخت. هفائستوس، با وجودِ بدشانسی در عشق (همسرش، آفرودیت، به او خیانت می‌کرد)، همواره به کارِ خود وفادار بود و در کارگاهِ آتشفشانیِ خود، آثارِ هنریِ بی‌بدیلی خلق می‌کرد. او نمادِ تلاش، مهارت، و پشتکار در کار است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @vatanx . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – آرس (Ares): مذکر، خدای جنگ، خشونت، شورش و وحشت. – پسر زئوس و هرا. آرس، خدایِ جنگ، تجسمِ جنبه‌یِ وحشیانه، خونین و بی‌رحمانه‌یِ جنگ بود. برخلافِ آتنا که نمادِ استراتژی و جنگِ عادلانه بود، آرس نماینده‌یِ شور و شوقِ کورکورانه‌یِ نبرد، فریادهایِ جنگ، و ریختنِ خون بود. او اغلب با زرهی براق، شمشیری خونین، و نیزه‌ای در دست تصویر می‌شد. آرس، محبوبِ مادرش هرا، اما منفورِ پدرش زئوس بود، که از خشونت و بی‌باکیِ او بیزار بود. او معشوقه‌ی آفرودیت (Aphrodite)، ایزدبانویِ عشق، بود و این عشقِ ممنوعه، داستان‌هایِ جالبی را رقم زد. هفائستوس، همسرِ آفرودیت، یک تله‌یِ نامرئی ساخت و هر دو را در حالِ گناه گرفتار کرد و آن‌ها را به تمسخرِ دیگر خدایان واداشت. آرس، اغلب در میدانِ نبرد حضور داشت و از آشوب و ویرانی لذت می‌برد. او نمادِ قدرتِ خام، شجاعتِ بی‌پروا، و گاهی اوقات، بی‌رحمیِ جنگ بود. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Viran01 . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – ایلی‌تیا (Eileithyia): مونث، ایزدبانوی زایمان و مامایی. – دختر زئوس و هرا. – ایلی‌تیا، ایزدبانویِ یاری‌رسان در فرآیندِ زایمان بود. او وظیفه‌یِ کمک به مادران در هنگامِ دردِ زایمان و تسهیلِ تولدِ نوزادان را بر عهده داشت. هرچند او اغلب به عنوانِ یک ایزدبانویِ منفرد تصویر می‌شود، اما گاهی اوقات به صورتِ جمعی (ایلی‌تیاها) نیز ذکر شده است، که نشان‌دهنده‌یِ جنبه‌هایِ مختلفِ کمک در زایمان است. مشهورترین داستانِ مربوط به ایلی‌تیا، ماجرایِ تولدِ آپولو و آرتمیس است. هنگامی که لتو، معشوقه‌یِ زئوس، در جزیره‌یِ دلوس باردار بود، هرا، ایزدبانویِ زایمان را از رفتن به دلوس بازداشت تا لتو نتواند فرزندانش را به دنیا بیاورد. این عملِ هرا، رنجِ لتو را تشدید کرد، تا جایی که خدایانِ دیگر مجبور شدند برایِ آزادیِ ایلی‌تیا و تولدِ آپولو و آرتمیس، مداخله کنند. ایلی‌تیا، نمادِ قدرتِ مادرانه، رنجِ زایمان، و در نهایت، موهبتِ تولدِ زندگیِ جدید است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Aimy_23 . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – هبه (Hebe): مونث، ایزدبانوی جوانی و شادابی. جام‌دارِ خدایان. – دختر زئوس و هرا. – هبه، ایزدبانویِ جوان و زیبایِ جوانی و شادابی ابدی بود. او در المپ، وظیفه‌یِ جام‌داریِ خدایان را بر عهده داشت؛ یعنی او بود که نوشیدنیِ جاودانگی، نکتار (Nectar)، را برایِ زئوس و دیگر خدایان سرو می‌کرد. هبه، نمادِ جوانیِ بی‌کران، طراوت و سرزندگی بود. او اغلب با جامِ نوشیدنی در دست، در میانِ خدایان تصویر می‌شد. در برخی روایات، او با هفائستوس (Hephaestus)، خدایِ آهنگری، ازدواج کرد، پس از اینکه او از آفرودیت جدا شد. هبه، نمادِ بهشتی است که در آن، پیری و فرسودگی وجود ندارد و جوانی و شادابی برایِ همیشه باقی می‌ماند. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Obsolet . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ فرزندان زئوس و دیگر ایزد بانوان .‌‌ ‌

‌ یونان . – آتنا (Athena): مونث، ایزدبانوی خرد، جنگِ استراتژیک، صنایع دستی، و قهرمانان. – دختر زئوس (تنها از پیشونی زئوس به دنیا آمد). – آتنا یکی از محبوب‌ترین و قدرتمندترین ایزدانِ المپ است. او نه تنها ایزدبانویِ جنگِ خردمندانه، بلکه نمادِ هنر، صنعتگری، و فلسفه نیز بود. داستانِ تولدِ او بسیار شگفت‌انگیز است: زئوس از سردردهایِ شدید رنج می‌برد و از این رو، هفائستوس (یا پرومتئوس) با تبر سرِ زئوس را شکافت. از این شکاف، آتنا با زرهِ کامل، کلاهِ خود، و نیزه، به صورتِ کامل و بالغ بیرون جهید و فریادی جنگی سر داد. آتنا، نمادِ خرد و اندیشه بود و برخلافِ آرس که نماینده‌یِ جنگِ بی‌رحمانه بود، او استراتژی، تاکتیک، و عدالت را در جنگ ترویج می‌داد. یکی از داستان های معروف او نفرین مدوسا است . مدوسا یکی از سه خواهرِ گورگون بود. در برخی از روایات، مدوسا در ابتدا زنی بسیار زیبا و دلربا توصیف شده است. پوزیدون، خدایِ دریاها، به مدوسا ت‍‌ج‍‌او.ز کرد. این اتفاق در معبدِ آتنا یا مکانی مقدس رخ داده است. آتنا، ایزدبانویِ پاکدامنی و محافظِ معابد، از این اتفاق که در قلمرو او یا با اهانت به مقدساتش رخ داده بود، خشمگین شد. اما به جایِ مجازاتِ پوزیدون، خشمِ خود را بر مدوسایِ قربانی فرو ریخت و او را نفرین کرد: موهایِ زیبایِ مدوسا به مارهایی زهرآگین تبدیل شد. نگاهِ او قدرتی مرگبار یافت و هر کس که مستقیماً به چشمانش نگاه می‌کرد، به سنگ تبدیل می‌شد. مدوسا به یک هیولایِ ترسناک بدل شد و در مکانی دورافتاده منزوی گشت. در نهایت، قهرمانی به نام پرسئوس، با کمکِ سپری آینه‌مانند که از آتنا دریافت کرد (تا بتواند بدونِ نگاهِ مستقیم به مدوسا، او را ببیند و سرش را جدا کند)، موفق به کشتنِ او شد. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Funhouse . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .