‌ یونان . – آفرودیت (Aphrodite): مونث، ایزدبانوی عشق، زیبایی، لذت، شور و باروری. – در اساطیر یونان، آفرودیت (که در روم باستان به نام ونوس شناخته می‌شود) ایزدبانوی عشق، زیبایی، شور، لذت و باروری است. او به شیوه‌های مختلفی توصیف شده است: برخی او را دختر زئوس و دیونه (Dione) می‌دانند، اما مشهورترین روایت، تولد او از کفِ دریایِ طوفانی است، جایی که از ان‍‌دامِ بریده شده‌یِ اورانوس (پدرِ زمان) به دنیا آمد. زیباییِ او افسانه‌ای بود و تمامِ خدایان و انسان‌ها را مجذوبِ خود می‌کرد. آفرودیت با خدایان و انسان‌هایِ بسیاری ارتباط داشت، اما ازدواجِ او با هفائستوس، خدایِ آهنگری، اجباری بود. با این حال، او عاشقِ آرس، خدایِ جنگ، شد و حاصلِ این عشق، فرزندانی بود که هر کدام جنبه‌ای از روابطِ عاشقانه و احساساتِ انسانی را نمایندگی می‌کردند. آفرودیت نمادِ جذابیت، میلِ جنسی، هنرِ عاشقانه و همچنین قدرتِ عشق برایِ ایجادِ صلح یا جنگ است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @tos3ka . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – اِروس (Eros): مذکر، خدایِ عشقِ ج‍‌ن‍‌سی، میل و جاذبه. – پسرِ آفرودیت و آرس. – اِروس (که در روم باستان به نامِ کوپید یا کیوپید شناخته می‌شود)، خدایِ عشقِ جنسی، میل و جاذبه است. او فرزندِ آفرودیت، ایزدبانویِ عشق، و آرس، خدایِ جنگ، بود. اِروس اغلب به صورتِ یک جوانِ زیبا و بالدار تصویر می‌شود که با کمان و تیرهایِ طلاییِ خود، دل‌هایِ انسان‌ها و خدایان را به عشق وادار می‌کند. تیرهایِ طلاییِ او باعثِ شور و اشتیاقِ شدید می‌شوند، در حالی که تیرهایِ سربیِ او باعثِ نفرت و بی‌میلی می‌گردند. اِروس، نه تنها نمادِ عشقِ شهوانی و جاذبه‌یِ جسمی است، بلکه به عنوانِ نیرویی که باعثِ پیوندِ بینِ موجودات می‌شود، نیز شناخته می‌شود. او اغلب با بازیگوشی و شیطنت تصویر می‌شود، اما قدرتِ او در ایجادِ عشق، حتی قوی‌تر از اراده‌یِ خدایانِ دیگر است. اِروس، نیرویِ اولیه‌یِ جاذبه و میل در جهان است. داستان عشق او به سایکی یکی از معروف ترین داستان های اوست . سایکی، دختر پادشاهی بود که زیبایی‌اش از خود آفرودیت(الهه‌ای زیبایی) هم بیشتر تلقی می‌شد. آفرودیت که حسادت می‌کرد، پسرش اِروس را فرستاد تا سایکی را عاشقِ موجودی زشت کند. اما اِروس به محض دیدن سایکی، عاشق او شد. او سایکی را به قصر خود برد و در تاریکی با او ازدواج کرد. اِروس از سایکی خواست که هرگز او را نبیند. سایکی که طاقت نیاورد، شبی با چراغ، چهره‌ی اِروس را دید. اِروس که پیمانشان شکسته شده بود، گریخت. سایکی برای یافتن اِروس، سفری پررنج و مشقت را آغاز کرد و کارهای سختی را به دستور آفرودیت انجام داد . در نهایت به خواب مرگ فرو رفت ، اِروس به عشق سایکی پاسخ داد، او را نجات داد و با موافقت خدایان، سایکی جاودانه شد و با اِروس ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، دختری به نام هیدون (Hedone) بود که نماد لذت و کامیابی بود. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @idontknowmyself . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – آنتروس (Anteros): مذکر، خدایِ عشقِ متقابل، انتقام‌گیرنده‌یِ عشقِ بی‌جواب. – پسرِ آفرودیت و آرس (و برادرِ اِروس). – آنتروس، یکی دیگر از پسرانِ آفرودیت و آرس، خدایِ عشقِ متقابل است. او برخلافِ برادرش اِروس که باعثِ عشقِ یک‌طرفه و شهوانی می‌شود، نمادِ عشقی است که دوطرفه و پایدار است. در برخی روایات، آنتروس به عنوانِ کسی تصویر می‌شود که عشقِ بی‌جواب را مجازات می‌کند، یا کسانی را که از عشقِ طرفِ مقابل سوءاستفاده می‌کنند، تنبیه می‌نماید. آنتروس، یادآورِ این نکته است که عشق، تنها در شور و اشتیاقِ اولیه خلاصه نمی‌شود، بلکه نیازمندِ پاسخِ متقابل، احترام و پایداری است. او همچنین می‌تواند نمادی از انتقامِ عشقِ نادیده گرفته شده باشد، که نشان می‌دهد عشقِ واقعی، نیازمندِ پذیرش و ارزش‌گذاریِ طرفین است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Paradoxnk ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – هیمروس (Himeros): مذکر، خدایِ شهوت، میلِ شدید و اشتیاق. – پسرِ آفرودیت (و در برخی روایات، پسرِ زئوس). – هیمروس، که اغلب در کنارِ اِروس و آنتروس ذکر می‌شود، خدایِ شهوت، میلِ شدید و اشتیاقِ بی‌پایان است. او نمادِ جنبه‌یِ جسمانی و خواستنیِ عشق است؛ آن نیرویِ قوی که انسان‌ها را به سمتِ یکدیگر می‌کشاند و باعثِ اشتیاقِ شدید می‌شود. هیمروس، با تحریکِ امیالِ خام، نقشِ مهمی در ایجادِ روابطِ عاشقانه و جنسی ایفا می‌کند. او نماینده‌یِ جنبه‌یِ غیرقابلِ کنترل و گاهی اوقات، وسوسه‌انگیزِ میلِ جنسی است. هیمروس، آن جرقه‌یِ اولیه‌ای است که آتشِ عشق را شعله‌ور می‌سازد و باعثِ عطشِ شدید برایِ وصال می‌شود. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @EBHAM_2 ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – فوبوس (Phobos): مذکر، خدایِ ترس و وحشت. – پسرِ آفرودیت و آرس. – فوبوس، خدایِ ترس و وحشت، یکی دیگر از فرزندانِ آفرودیت و آرس است. او اغلب همراه با برادرش، دیموس (وحشت)، در میدانِ نبرد حضور دارد و باعثِ ترس و اضطراب در دلِ سربازان می‌شود. فوبوس، نمادِ ترسی است که از مواجهه با خطر، ناشناخته‌ها یا حتی از شکست ناشی می‌شود. او نماینده‌یِ جنبه‌یِ تاریک و واکنشیِ غرایزِ انسانی است؛ ترسی که می‌تواند فلج‌کننده باشد یا انگیزه‌ای برایِ فرار یا مبارزه. فوبوس، یادآورِ قدرتِ ترس در روانِ انسان و تاثیرِ آن بر رفتار است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @viki_daily ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – دیموس (Deimos): مذکر، خدایِ وحشت و هراس. – پسرِ آفرودیت و آرس (و برادرِ فوبوس). – دیموس، که به معنایِ وحشت و هراس است، برادرِ فوبوس و یکی دیگر از فرزندانِ آفرودیت و آرس است. او نیز مانندِ فوبوس، با جنگ و میدانِ نبرد مرتبط است و باعثِ ایجادِ وحشت در دلِ دشمنان می‌شود. اگر فوبوس بیشتر نمادِ ترسِ عینی یا واکنشی است، دیموس می‌تواند به وحشتِ عمیق‌تر، هراسِ غیرقابلِ توضیح و اضطرابِ فراگیر اشاره داشته باشد. دیموس، نماینده‌یِ آن جنبه‌یِ ناگوار و فلج‌کننده‌یِ ترس است که می‌تواند انسان را در خود غرق کند. او و برادرش، فوبوس، اغلب به عنوانِ همراهانِ آرس، خدایِ جنگ، تصویر می‌شوند و نشان‌دهنده‌یِ عواقبِ وحشتناکِ خشونت و درگیری هستند. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @Jima_xa . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .