Social interactions are still freaking me out

How much do you think you know me?

تاریخ امروز جوریه آدم نگران می‌شه که کار مهمی توش انجام نده.

قبل از خواب یادت نره نگاهی به تعبیر کابوس دیشب بندازی.

حالم مثل کساییه که از سوگ گذشتن و تازه می‌تونن با یاد گذشته شاد بشن و حتی با خاطراتی که خوشحال‌کننده هم نبودن لبخند روی لبشون میاد.

جریان مجموعه‌ای از نامساوات‌های بی‌رحمانه‌.

جبر زمانه؟

How much sad did you think I had in me?

Unbelievably unbearable

دوست‌داشتن برام مثل ایستادن روی بلندیه، درست شبیه ارتفاع، دست و پاهام رو سست و بی‌حس می‌کنه. نمی‌تونم با بی‌مبالاتی خودم رو تسلیمش کنم و درعین‌حال نمی‌تونم از لبه‌ی صخره عقب‌تر برم که زیبایی منظره‌ی پایین رو از دست بدم.

شاید شکوفه‌هایی که ازت رویید دیده بشن اما شاخه‌هایی که در وجودت ریشه دووند و از زخم‌هات بیرون دوید از دیده‌ها پنهان می‌مونن