Nobody cares, not enough

خیلی مفهوم برای گفته‌شدن وجود داره اما فعلا نمی‌تونم افکارم رو به کلمه‌ها ببافم

تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که امیدوارم بعد از این‌همه دیدن زشتی گسترده بتونیم جهانی رو ببینیم که قدرت‌های کنونی درش جایی ندارن، انسانیت در سلطه ست و خداوند حکم‌رانی می‌کنه

دیروز قبل از این‌که کاملا بیدار بشم، جایی بین هشیاری و ناهشیاری در رویا می‌دیدم کنار فردی هستم که دل‌تنگش بودم و داشتیم بندی رو زمزمه می‌کردیم که کلمه‌ی catastrophe توش تکرار می‌شد، فرد دیگری همون‌جا ازم معنیش رو پرسید و من در جواب گفتم بلای عظیم. بلند شدم درحالی‌که هم‌چنان داشتم با خودم می‌خوندمش، اون‌قدر واقعی به‌نظر می‌اومد و این کلمه از خودآگاهی‌م دور بود که فکر کردم چنین آهنگی حقیقتا وجود داره و سعی کردم پیداش کنم ولی یافت نشد، به چندین فایل صوتی با این نام گوش دادم و با این بیشتر از همه‌شون احساس نزدیکی کردم.

I can't feel the breeze upon my face I'm trapped in outer space Without a place to rest and slowly breathe

It's hard without a friend My bones are wearing down Don't have much left in me Please don't count me out, before I bleed

بوی اندوه تابستانی به مشامم می‌رسه.

فکر می‌کنم درون هر انسانی دربرابر عقلانیت، دیوانگی وجود داره. به هرمیزانی که در فرد عقل بیشتر بروز کنه جنون فرومی‌نشینه و هرقدر جنون قدرت بگیره عقل کمتر نمود می‌کنه. به این معنی که هرکس هر دو نیرو رو درخودش داره و بسته به شخص و شرایط ممکنه بروزشون بده، هرچقدر عاقل‌تر بشه می‌تونه دیوانگی‌ش رو بهتر تحت تسلط دربیاره و این برای همه سودمندترین اتفاقه.