کاش آدم همیشه در یک موقعیتی قرار بگیره که همه‌چیز شفاف باشه و بدونه چند چنده با خودش و دنیا، قرار نباشه تا لحظه‌ی آخر لبه‌ی صندلی بشینه تا تکلیفش مشخص بشه.

حضرت سلیمان در قیامت:

بلاتشبیه البته :))

📪 پیام جدید https://eitaa.com/thelake/5726 خاطره. سوگ. انسان بودن. هرکدوم که شما خواستی:) ~کشیدم.

فکر کنم تا حدی همه‌شون رو جمع می‌کنه. :)

یه عالمه ناامیدی هست اما برای ما نه، برای مسلمون‌ها نه.

I'm not desperate but I sure am disappointed.

یک نفر که به‌نحوی از رتبه‌م مطلع شده بود خواست مثلاً از سر دلسوزی بهم چندتا نکته بگه، یکی دوتا سوال که پرسید به خودم اومدم درحالی‌که داشتم رودررو قضاوت می‌شدم و شدیداً احساس شرم بهم منتقل می‌شد. سوالات چی بود: این‌که چرا معدل اول کلاس رو کسب نکردم؟! چرا جزء نفرات برتر کلاسم نشدم که حالا مجبور شدم کنکور بدم و بدبختی انتخاب‌رشته رو داشته باشم؟! منی که مثل ایشون دائماً بیرون از خونه درحال فعالیت نیستم چرا معدلم به‌اندازه‌ی ایشون هم حتی خوب نشد؟! و این‌که هرجور شده باید قبول بشم چون تا سال دیگه پشتم باد می‌خوره و دیگه درس نمی‌خونم! (همه‌ی اینا رو درحالی گفت که حتی یه ذره هم با شخصیتم آشنا نبود)

فقط دلم می‌خواد بدونم چه میزانی از ظاهربینی لازمه که فردی بتونه این‌جوری به تمامیت‌روانی دیگری بتازه؟ چه‌قدر باید از لحاظ روان‌شناختی ناآگاه باشی که بتونی اصلاً چنین جملاتی رو به زبون بیاری و ندونی چه آزردگی‌خاطری رو برای طرف مقابل ایجاد می‌کنی؟

البته این رو هم می‌دونم کسی که این‌طور رفتار می‌کنه قطعاً از قبل آماج این نوع رفتار بوده و به خودم نمی‌گیرم، این‌ها رو نوشتم که همه‌مون یکم بیشتر به خودمون بیایم و حواسمون به حرف‌هایی که می‌زنیم جمع‌تر باشه.

″تو پناهگاه منی، زمانی که راه‌ها با همه‌ی وسعت‌شان درمانده‌ام کنند و زمین با همه‌ی پهناوری‌اش بر من تنگ گیرد.″

برای من هم دعا کنین لطفاً ☁️