می‌گذرم و می‌گذارم بگذره.

هفت؛ هفتمین شب محرم، شش؛ طفلکی با عمر شش‌ماهه، پنج؛ حداقل پنج دختر، مضطرب طفل در خیمه، چهار؛ شمار دست‌وپاهای کم‌ضربان کودک، سه؛ تیر سه‌شعبه در زه کشیده، دو؛ لبان (یا بدن..؟) کوچک، بی‌جان و تشنه، یک؛ امام مظلوم، حالا تنها و یکه.

📪 پیام جدید میشه برای یه دخترکوچولویی که باید عمل بشه حمد شفا بفرستید؟ ~ حتماً..

از زبان حضرت علی‌اکبر به جدشون امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب. معمولاً مداحی‌ها و روضه‌ها بیش‌تر به قتل‌گاه ایشون می‌پردازن و از دلاوری‌ها و رجزهاشون عبور می‌کنن، در این قطعه خیلی خوب به تمام این جنبه‌ها پرداخته شده. ترجمه‌ش رو از این‌جا نگاه کنید.

ممنون از مامان که از بدو تولد من رو به تو سپرد. ممنون که حواست هست، ابوفاضل.

نتیجه‌ی سال‌ها کار کردن روی شورِ حسینی نه درکنار شعورِ حسینی بلکه به‌جای اون، همین می‌شه که شب عاشورا دخترها با سر و وضعی به خیابون میان که منِ دختر از نگاه کردن بهشون در شرمم.

کاش اگه به‌خاطر امام حسین میان یکی بهشون بگه زن‌های شامی برای آزار کاروان اسرا با وضعی شبیه این بیرون اومدن...

کاش یک روزی تمام زندگیم رو مثل اون کاغذ پرت کنم روی زمین و دو زانو بشینم پایین پای شما. برای ابد.

یه دختر سه‌ساله توی روضه جلوم نشسته بود، از گریه‌ی بقیه غصه می‌خورد، آخر سر اومد جوری نشست بین من و مامانش که تکیه داده بود بهش و یه دستش رو هم گذاشته بود روی پای من، هی هم نگاهمون می‌کرد که مطمئن شه حالمون خوبه اما هرچه سعی کردیم نمی‌شد آروم گرفت؛ دخترک خودش روضه بود، نمی‌دونست.

کتاب روان‌شناسی رشد رو باز کرده‌م، اگر کسی ببینه فکر می‌کنه دارم درس می‌خونم ولی نه، امروز این‌ها هم روضه‌ست. فصل آخر کتاب رو می‌خونم که مواجهه با مرگ و سوگواریه، مخصوصاً قسمتی که درباره‌ی کودک نوشته قلب رو می‌سوزونه.

محرم اینطوریه که: به خاطر دنیا و آدمها گریه میکنی؟ خیلی خری. اشک مقدسه. غم مقدسه. خرج هرکسی نکن.