اون‌قدری هم که فکر می‌کردم بد نبود، مرحله‌ی سلامت جسمانی ورزشی‌ش رو دوست داشتم.

📪 پیام جدید https://eitaa.com/24771964/6942 چه زبانی؟ ~ اسپانیایی

هفته‌ی چهارم.

انگار هم زود میگذره هم دیر و این وسط منم که سرگردونم.

داشتم فکر می‌کردم چطور می‌شه یک‌سری چیزهایی که برای زنده‌بودن ضرورت اولیه نیستن تبدیل به اساسی می‌شن که بدون اون‌ها انگار یه‌چیزی کمه و از خط پایه‌ حتی پایین‌تری، درحالی‌که گذر زمان هم نبودشون عادی نمی‌شه. عبارت "نهادینه‌شدن" اومد تو ذهنم، اون‌چه در ذهنت برات همیشگی تعریف بشه و جزئی از خودت/هویتت/نهادت بشه به این سادگی نمی‌شه نبودش رو پذیرفت.

📪 پیام جدید راجع به پیام آخر مثال میزنید ؟ چه چیزهایی نهادینه شده که اساسی نیستن؟ ~ بیش‌تر منظورم امکان و توانایی نهادینه شدن بود نه این‌که چیزهای یکسانی در افراد نهادینه شده باشن. مثال‌هاش اکثراً در زمینه‌ی عادات قرار می‌گیره، به جز ضرورت‌های زندگی که واجبن (مثل خوراک، پوشاک، اجتماع) هرچیزی که بهش عادت کنی می‌ره جزئی از روش زندگیت و درنهایت جزئی از خودت می‌شه که اگر درست نباشه تغییرش خیلی سخته و باید حواس‌جمع بود که چی رو مکرراً تکرار می‌کنی.

📪 پیام جدید یه سوال، اگه درست یادم باشه شما رشتت روانشناسیه. به آدم‌هایی که توی موضوعات متعدد و مختلفی استعداد دارن و نمیدونن کدومو بگیرن و تا تهش برن چی میگن؟ یه اسم به خصوصی فک کنم داره ~ بله. منظورتون muli-talented یا multipotentialite هست؟ به معنی چنداستعدادی و پتانسیل چندگانه.

📪 پیام جدید https://eitaa.com/24771964/6954 آره فک کنم همینه ممنون یه سوال این آدما باید چجوری تو زندگی راه خودشونو پیدا کنن؟ وقتی توی چندتا موضوع استعداد دارن ~ خب هیچ اجباری وجود نداره که فقط یه راه رو پیش بگیره اگر استعداد و توان چندگانه داره، برای مثال در مقطع کارشناسی این امکان فراهمه که اگر کسی می‌خواد دورشته رو هم‌زمان بخونه یا می‌شه در کنار رشته‌‌ی تحصیلی سایر علایق هم در کلاس‌های جدا یا با زمان اضافه گذاشتن پیگیری بشه. می‌شه از اون نموداری که تحت عنوان ایکیگای معروف شده ولی در حقیقت نمودار هدف شخصی هست هم کمک گرفت که کدوم راه به عنوان مسیر اصلی انتخاب بشه اگر نیازه.

نمودار "هدف شخصی" معروف به ایکیگای چهاردایره‌ای هست که هرکدوم یه عبارت رو مطرح می‌کنه: چیزی که دوست‌داری، چیزی که توش خوبی، چیزی که می‌تونی بابتش پول بگیری و چیزی که دنیا نیاز داره. قسمت وسطی که همه‌ی این‌ها رو با هم داره می‌تونه مسیر اصلی باشه و باقی قسمت‌های اشتراکی بین دایره‌ها می‌تونن اشتیاق، حرفه، پیشه و تکلیف شخص رو مشخص کنن.

برام جالبه چقدر از یک زمانی "عمیق بودن" تبدیل به ارزش شد و همه بهش تفاخر می‌کردن ولی هیچ‌کس نگفت عمق درصورتی ارزشه که تو رو به اوج برسونه. کلاً انگار اوج و عمق رو اشتباه گرفتیم، عمق رو به‌جای نشیب و پست، والا و برتر تصور کردیم و فراموش کردیم اگر عمق مسیر رسیدن به اوج نباشه درجه‌ت رو پایین میاره.

نمی‌دونم این رو قبلاً این‌جا گفتم یا نه؛ وقتی به کسی بیشتر از مقداری از لحاظ روانی نزدیک می‌شی، در نتیجه‌ی این احساس قربت، رفتاری که باهات داره بیش از این‌که مربوط به کسی که تو هستی باشه، مربوط به تصورش از خودشه. اون تو رو به دلیل همین حس نزدیکی جزئی از خودش می‌دونه و رفتارش در مواقع حساس با تو، در حقیقت احتمالاً نمایانگر رفتاریه که با خودش داره.