این عکسارو با چشم متورم و سوزناک گرفتم به بزرگی خودتون ببخشید؛ هرچند زیبایی تصویر و قاب مهیاست و نیازی به چشم سالم نداشت.

ادمین های نازی که اینو میبینین به خودتون بگیرید 🤍.

~

این دوتا به قوری زیبا و ناناز بودن که نتونستم ازشون عکس نگیرم. خیلی ناز و آروم بودن و نکته جالبش ایرانی نبودن؛ شاید عجیب باشه ولی همیشه دوست داشتم دوقلوی عربی ببینم. کاملا مثل هم بودن [ از نیم رخ که من دیدم ] ، حتی حالت جلوی موهاشون ››››››.

یاد نوش جان عالیجناب می‌افتم 😂.

از من داشته باشید داستان طبق این آهنگ جلو میره.

[قند و نبات] صحن هایش به گرمی آفتاب و خنکای یک شربت تازه و شیرین گلاب، خادمانش به نرمی احساسات، زائرانش‌ به پاکی آب هرچند آب هم گاهی گل و لای دارد، چای خانه هایش را ندیدی خستگی از تن می‌شورند و می‌برند نا کجا آباد، فرش هایش؛ فرش هایش راحتیمان‌ میشد بعد از راهی طولانی دمش گرم تمامشان را گرم کرده بود قبل از آمدنمان‌، باغچهایش‌ را ندیدی مملو از گل هایی که به تازگی از غنچه بودن فارغ شده‌اند، شب هایش بی نظیر بود دلت میخواست همانجا بمانی و بخوابی، راستی اتاقی دیدم که تا بحال ندیده بودم برای وصال بود قربانش شوم فکر همه چیز بوده، نقاره زن هایش به منظمی برگ درختان بودند زمانی که در پاییز مینوازد، حتی کاشی هایش هم فرق می‌کرد تمامش فرق داشت‌. خودش؟ خودش که [قند و نبات] بود.

اولی | مشهد