شهدا عاشق ترن؛ شاید مدت کمی با هم زندگی کنن اما اون لحظات رو واقعا عاشقانه زیستن؛ نه عشق های زمینی نه اون طور که برای مثل منی تعریف شده؛ عاشقانه ای از جنس نور، از جنس شاید بهشت.

امروز رفتیم سینما. هیچی دیگه فیلم اکران نشد برگشتیم.

آری جانم؛ آدمیزاد همین است دیگر. گاه منطقی و بی بازگشت و گاه احساسی و منعطف. گاه دوست داشتی و پُر شور گاه سرد و گوشه‌گیر. گاه آرام و صبور و گاه متلاطم و بی امان. گاه عاشق زندگی و گاه دوست‌دار ترک آن. گاه درخشان و گاه بی‌فروغ. گاه سفید و گاه سیاه. گاه عاشق و گاه فارغ. گاه دوست و گاه دشمن. گاه خندان و خوش‌رو و گاه عبوس و تند مزاج. گاه رومیِ رومی و گاه زنگیِ زنگی. آری دیگر عزیزکم؛ آدمیزاد همین است دیگر.

آه از کمبود واژگان. آه از نبود کلمات. آه از ناتوان بودن جملات. و هزاران آه از جان که نمی‌توانم بگویم چقدر "دوستت دارم."