- به چی زل میزنی؟! این روانیو خودت ساختی !(:

ولی تو هیچوقت پیامایی ك پاش اشك ریختم رو متوجه نمیشی!(؛

آنقدر غرق در فکر طُ بودم ؛ ك قهوه‌ام سرد شد .

من؟؟ غمگین ، آسیب دیده ، عصبانی ، دیوانه و ناامید هستم ؛ اما میدونی چیه ؟ لبخند میزنم و ادامه میدهم و درد میکشم ؛ بله ، اما زنده خواهم ماند . .

- وقتی با من حرف نمیزنه ، ینی کسی بهتر از من هست که حرفاش و بشنوه ، ینی کسی هست که با اون راحت‌‌تر از منه ؛ وقتی به من میگه خوبم و خوب نیست ، ینی من براش غریبه شدم ، ینی دیگه واقعا نبودنم بهتر از بودنمه ؛ ینی کاش میشد بفهمم اون که باهاش راحت‌تره کیه تا برم و بکشمش !(:

- خندیدنِ ناشی از صدایش *-*

تو شیرینی ؛ مثل خنده نوزاد در آغوش خواب ، مثل شربت خنكِ آبلیمو وسط ظهر گرم روز تابستونی ، مثل اولین گاز از گوجه سبز نوبرونه ، مثل میمِ مالکیتِ آخر اسم ، مثل بویِ خاك نم دار بعد بارون ، یا کشیدنِ نقاشی روی شیشه بخار کرده ، حتی مثل پیدا کردنِ جای خالی تو اتوبوس با یه بغل خستگی ، صدای موج دریا تو شب ، بوسه‌های ناگهانی ، یا چای تازه دمِ قند پهلو توی استكانِ کمر باریك ؛ تو همینقدر شیرینیو من چقد این شیرینیو دوست دارم . .)

باشه ولی دلم لك زده برام حرف بزنی .

من همونیم ك به ی جا خیره میشم ؛ بهت فکر میکنم ؛ اشك تو چشام جمع میشه ؛ چی میدونی تو از من!؟

میدونی دلگیرم از دوریُ ، از رفتارت ؛ ولی دلم میمیره واسه شنیدن صدات . .

- احتیاج دارم به یه خوشحالی از ته دل ؛

- به خندیدن بدون مکث ، بدون مصرف جنس ؛