این منطقی نیست ، من چون تورو دوس دارم اجازه نمیدم کسی نزدیکم شه ؛ و درعین حال توم نزدیکم نمیشی . .

نکنه یکی بیاد برات شعر بگه منو یادت بره؟ نکنه بلدتر باشه تو رو؟ نکنه قشنگ تر باشه ؛ دلت بلرزه؟ نکنه بیاد دستاتو محکم بگیره ؛ خلاص بشی از فکر من؟ نکنه اصلا منو یادت رفته؟ نکنه دلت نخواد یه وقتایی در شبانه روز - بیست و چهار ساعته ها لامصب - بشینی به من فکر کنی که تموم وجودم خواستنت بود؟ نکنه یکی بیاد دست ببره تو موهات ؛ زیر گوشت پچ پچ کنه دلت بلرزه واسش؟ نکنه بری بغلش؟ نکنه دستات یخ کنه بری قایمشون کنی توی دستای یکی دیگه؟ نکنه یادت نباشه من رو؟ نکنه یکی بیاد بیشتر از من واست بمیره ؛ سبک شیم پیشت؟ نکنه دستاتو باز کنی اون مدلی بغل بخوای ازش؟ نکنه مژه هاتو بیشتر از من دوست داشته باشه؟ نکنه نگاهش کنی، از اون نگاها که منو میکشت؟ نکنه یکی بیاد خل و چل نباشه ؛ همه چی موقر و درست حسابی باشه عاشقش بشی؟ ‹ بدم میاد از این آدم حسابیا.! › میگم نکنه راست میگن این اهالی؟ نکنه اصلا یادت نیست؟؟ ننداخته باشی دور اون دیوونه بازیا رو ؛ اون بوس و بغلا رو؟ یادته اصلا اون من یاغی رو که آروم شده بود تو بغلت؟! یادته . . یادت نیست؟! یادته . درسته هیچی نمیگی ؛ صدات نیست ؛ دستات نیست ؛ ولی یادته..؛ یعنی باس فکر کنیم یادته وگرنه چه کاریه راه بریم تو شهر؟! نفس بکشیم به هوای کی؟! یادته .

سعی کنید تو زندگیتون به طور مستقیم ابراز علاقه نکنید ؛ نشون دادن با فهموندن فرق داره ، خیلی فرق داره . . اینکه بگی عاشقتم و دوست دارم مهم نیست ، تو این حرفارو نزن ولی موقع ناراحتیش باهاش حرف بزن ، نزار احساس تنهایی کنه ، پشتش باش و نزار کسی راجبش بد بگه ، جوری باش که موقع ناراحتی بتونه بهت پیام بده...؛ و هزار تا چیز دیگه . .

من پر حرف نیستم . . ولی تو تنها کسی هستی ؛ که تمامِ اتفاقات روزمو با ذوق واسش تعریف میکنم ، خب؟!

بیا بهم قول بده ك وقتی ناراحتی خودتو قایم و گم و گور نکنی ؛ خیلی بی‌انصافیه ك باهم خندیدم اما تو تنهایی گریه کنی . .

فقط ی نفر تو زندگیت هست ، ك از کوچکترین اتفاقاتِ روزمره باهاش حرف میزنی و خسته نمیشه ؛ ولی وقتی اون ی نفر نباشه ، دیگه حتی راجع به اتفاقاتِ مهم هم با کسی حرفت نمیاد . .)

‏واسم‌ موزیکی که واسه هیچکس نمیفرستی رو بفرست ؛ واسم اون پستی که بیشتر باعث خندت شده رو بفرست ؛ واسم اون فیلمت که توش خل بازی در میاری رو بفرست ؛ واسم حرفایی رو که برای بقیه نمیگی بگو ؛ واسم شعری رو بخون که برای کسی نخوندی ؛ واسم عکسی از خودت بفرس که کسی ندارتش ؛ نمیدونم دیگه یکاری بکن که فقط واسه من باشه . .)

میدونی فرق تو با بقیه چیه؟؟ تو همه نقصامو دیدی و کنارم موندی و جوری رفتار کردی که انگار کامل ترینم . . هرزمان که به کسی نیاز داشتم تا بهش تکیه کنم ؛ یا حتی بشینم روبه‌روش گریه کنم تو بودی . . وقتایی که باهات حرف میزدم حس میکردم خودمی ؛ همونقدر باهات احساس نزدیکی میکردم و بهت اعتماد داشتم . . تو حتی منو تو بدترین شرایط هم درک کردی . . حتی وقتایی که اون روزا یادم میومدن طوری بهم دلگرمی میدادی که به جز وجود پررنگت به هیچ چیز دیگه ای فکر نکنم . . تو، برای من ؛ با همه فرق داری.!(:

تو آمدی و فراموش کردم هر آنچه ك قبلِ تو بود .

اگه یک روز خواستی گریه کنی ؛ منو صدا بزن . قول نمیدم که بخندونمت ولی میتونم باهات گریه کنم . اگه یک روز خواستی فرار کنی ؛ واسه اینکه منو صدا بزنی اصلا درنگ نکن . قول نمیدم که ازت بخوام بمونی ، ولی میتونیم باهم فرار کنیم . اگه یه روز نمی خواستی با کسی حرف بزنی ، منو صدا بزن تا باهم سکوت کنیم . اما اگه یک روز منو صدا زدی و جوابی نشنیدی ، تو بدو بیا سمتم چون اینبار قطعا من به تو نیاز دارم . .

همین خوب است ؛ همین که تو نگرانم میشوی ، همین که هر اتفاقی بیفتد تو هستی که آرامم کنی ، تو هستی که بگی گور بابای دنیا ؛ به دلت بد راه نده ، تو هستی که بگی مراقب خودت باش ، تو هستی که بگی آرامشتو برای این چیزهای ساده ؛ خراب نکن ، تو هستی و من بیشتر از همیشه مراقب خودم هستم! و من بیشتر از همیشه بیخیال دنیا و اتفاقات عجیب و غریبش ؛ در را به روی غم ها بسته و مراقبم که هیچ چیز و هیچ کس آرامشِ طوفانِ جهانم را به هم نریزد . . اگرچه هستی و آرامم؛ ولی تو باز هم نگرانم باش ، نگرانی‌ات را دوست دارم . . .

تاثير بعضيا توی زندگی آدم بيشتر از يه اسمه ، بيشتر از مدت حضورشونه . . انقدر زياد كه يه روز به خودت ميای و می‌بينی همه‌ی فكر و ذكرت شده يه نفر!(: شايد اون يه نفر ، هيچوقت نفهمه كه باعث چه تناقضی توی زندگيت شده ؛ اما تو می‌دونی كه اون ، تنها دليل تنهاييت بوده و تو ؛ توی همه‌ی تنهايیات به اون پناه بردی . . آرزو دادی ؛ خاطره گرفتی! ؛ آدما ، با آرزوهاشون به دنيا ميان ، با خاطره‌هاشون می‌ميرن . كاش ، آخرين خاطره‌ای كه قبل از مرگ به ياد ميارم ، تو باشی!.